| (150 / 50) 3 / 1
توبه : يَعْتَذِرُونَ إِلَيْكُمْ إِذَا رَجَعْتُمْ إِلَيْهِمْ قُل لاَّ تَعْتَذِرُواْ لَن نُّؤْمِنَ لَكُمْ قَدْ نَبَّأَنَا اللّهُ مِنْ أَخْبَارِكُمْ وَسَيَرَى اللّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلَى عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿ 94 ﴾ جزء 11 هنگامى که به سوى آنان بازگردید براى شما عذر مى آورند .بگو> :عذر نیاورید، هرگز شما را باور نخواهیم داشت ، خدا ما را از خبرهاى شما آگاه گردانیده ، و به زودى خدا و رسولش عمل شما را خواهند دید .آنگاه به سوى داناى نهان و آشکار، بازگردانیده مى شوید، و از آنچه انجام مى دادید به شما خبر مى دهد. | They will make excuse to you (Muslims) when ye return unto them. Say: Make no excuse, for we shall not believe you. Allah hath told us tidings of you. Allah and His messenger will see your conduct, and then ye will be brought back unto Him Who knoweth the invisible as well as the visible, and He will tell you what ye used to do. |
توبه : سَيَحْلِفُونَ بِاللّهِ لَكُمْ إِذَا انقَلَبْتُمْ إِلَيْهِمْ لِتُعْرِضُواْ عَنْهُمْ فَأَعْرِضُواْ عَنْهُمْ إِنَّهُمْ رِجْسٌ وَمَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ جَزَاء بِمَا كَانُواْ يَكْسِبُونَ ﴿ 95 ﴾ جزء 11 وقتى به سوى آنان بازگشتید، براى شما به خدا سوگند مى خورند تا از ایشان صرفنظر کنید .پس ، از آنان روى برتابید، چرا که آنان پلیدند، و به[ سزاى ]آنچه به دست آورده اند جایگاهشان دوزخ خواهد بود. | They will swear by Allah unto you, when ye return unto them, that ye may let them be. Let them be, for lo! they are unclean, and their abode is hell as the reward for what they used to earn. |
توبه : يَحْلِفُونَ لَكُمْ لِتَرْضَوْاْ عَنْهُمْ فَإِن تَرْضَوْاْ عَنْهُمْ فَإِنَّ اللّهَ لاَ يَرْضَى عَنِ الْقَوْمِ الْفَاسِقِينَ ﴿ 96 ﴾ جزء 11 براى شما سوگند یاد مى کنند تا از آنان خشنود گردید .پس اگر شما هم از ایشان خشنود شوید قطعا خدا از گروه فاسقان خشنود نخواهد شد. | They swear unto you, that ye may accept them. Though ye accept them, Allah verily accepteth not wrongdoing folk. |
توبه : الأَعْرَابُ أَشَدُّ كُفْرًا وَنِفَاقًا وَأَجْدَرُ أَلاَّ يَعْلَمُواْ حُدُودَ مَا أَنزَلَ اللّهُ عَلَى رَسُولِهِ وَاللّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ﴿ 97 ﴾ جزء 11 بادیه نشینان عرب ، در کفر و نفاق[ از دیگران ]سخت تر، و به اینکه حدود آنچه را که خدا بر فرستاده اش نازل کرده ، ندانند، سزاوارترند .و خدا داناى حکیم است. | The wandering Arabs are more hard in disbelief and hypocrisy, and more likely to be ignorant of the limits which Allah hath revealed unto His messenger. And Allah is knower, Wise. |
توبه : وَمِنَ الأَعْرَابِ مَن يَتَّخِذُ مَا يُنفِقُ مَغْرَمًا وَيَتَرَبَّصُ بِكُمُ الدَّوَائِرَ عَلَيْهِمْ دَآئِرَةُ السَّوْءِ وَاللّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿ 98 ﴾ جزء 11 و برخى از آن بادیه نشینان کسانى هستند که آنچه را[ در راه خدا ]هزینه مى کنند، خسارتى[ براى خود ]مى دانند، و براى شما پیشامدهاى بد انتظار مى برند .پیشامد بد براى آنان خواهد بود، و خدا شنواى داناست. | And of the wandering Arabs there is he who taketh that which he expendeth (for the cause of Allah ), as a loss, and awaiteth (evil) turns of fortune for you (that he may be rid of it) . The evil turn of fortune will be theirs. Allah is Nearer, Knower. |
توبه : وَمِنَ الأَعْرَابِ مَن يُؤْمِنُ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَيَتَّخِذُ مَا يُنفِقُ قُرُبَاتٍ عِندَ اللّهِ وَصَلَوَاتِ الرَّسُولِ أَلا إِنَّهَا قُرْبَةٌ لَّهُمْ سَيُدْخِلُهُمُ اللّهُ فِي رَحْمَتِهِ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿ 99 ﴾ جزء 11 و برخى[ دیگر ]از بادیه نشینان کسانى اند که به خدا و روز بازپسین ایمان دارند و آنچه را انفاق مى کنند مایه تقرب نزد خدا و دعاهاى پیامبر مى دانند .بدانید که این[ انفاق ]مایه تقرب آنان است .به زودى خدا ایشان را در جوار رحمت خویش درآورد، که خدا آمرزنده مهربان است. | And of the wandering Arabs there is he who believeth in Allah and the Last day, and taketh that which he expandeth and also the prayers of the messenger as acceptable offering for in the sight of Allah. Lo! verily it is an acceptable offering for them. Allah will bring them into His mercy. Lo! Allah is Forgiving, Merciful. |
توبه : وَالسَّابِقُونَ الأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالأَنصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُم بِإِحْسَانٍ رَّضِيَ اللّهُ عَنْهُمْ وَرَضُواْ عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ﴿ 100 ﴾ جزء 11 و پیشگامان نخستین از مهاجران و انصار، و کسانى که با نیکوکارى از آنان پیروى کردند، خدا از ایشان خشنود و آنان[ نیز ]از او خشنودند، و براى آنان باغهایى آماده کرده که از زیر[ درختان ]آن نهرها روان است .همیشه در آن جاودانه اند .این است همان کامیابى بزرگ. | And the first to lead the way, of the Muha'jirin and the Ansar, and those who followed them in goodness Allah is well pleased with them and they are well pleased with Him and He hath made ready for them Gardens underneath which rivers flow, wherein they will abide for ever. That is the supreme triumph. |
توبه : وَمِمَّنْ حَوْلَكُم مِّنَ الأَعْرَابِ مُنَافِقُونَ وَمِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ مَرَدُواْ عَلَى النِّفَاقِ لاَ تَعْلَمُهُمْ نَحْنُ نَعْلَمُهُمْ سَنُعَذِّبُهُم مَّرَّتَيْنِ ثُمَّ يُرَدُّونَ إِلَى عَذَابٍ عَظِيمٍ ﴿ 101 ﴾ جزء 11 و برخى از بادیه نشینانى که پیرامون شما هستند منافقند، و از ساکنان مدینه[ نیز عده اى ]بر نفاق خو گرفته اند .تو آنان را نمى شناسى ، ما آنان را مى شناسیم .به زودى آنان را دو بار عذاب مى کنیم ، سپس به عذابى بزرگ بازگردانیده مى شوند. | And among those around you of the wandering Arabs there are hypocrites, and among the townspeople of Al-Mad'inah ( there are some who) persist in hypocrisy whom thou (O Muhammad) knowest not. We, We know them, and We shall chastise them twice; then they will be relegated to a painful doom. |
توبه : وَآخَرُونَ اعْتَرَفُواْ بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُواْ عَمَلاً صَالِحًا وَآخَرَ سَيِّئًا عَسَى اللّهُ أَن يَتُوبَ عَلَيْهِمْ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿ 102 ﴾ جزء 11 و دیگرانى هستند که به گناهان خود اعتراف کرده و کار شایسته را با[ کارى ]دیگر که بد است درآمیخته اند .امید است خدا توبه آنان را بپذیرد، که خدا آمرزنده مهربان است. | And (there are) others who have acknowledged their faults. They mixed a righteous action with another that was bad. It may be that Allah will relent toward them. Lo! Allah is Relenting, Merciful. |
توبه : خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِم بِهَا وَصَلِّ عَلَيْهِمْ إِنَّ صَلاَتَكَ سَكَنٌ لَّهُمْ وَاللّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿ 103 ﴾ جزء 11 از اموال آنان صدقه اى بگیر تا به وسیله آن پاک و پاکیزه شان سازى ، و برایشان دعا کن ، زیرا دعاى تو براى آنان آرامشى است ، و خدا شنواى داناست. | Take alms of their wealth, wherewith thou mayst purify them and mayst make them grow, and pray for them. Lo! thy prayer is an assuagement for them. Allah is Nearer, Knower. |
توبه : أَلَمْ يَعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَأْخُذُ الصَّدَقَاتِ وَأَنَّ اللّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ﴿ 104 ﴾ جزء 11 آیا ندانسته اند که تنها خداست که از بندگانش توبه را مى پذیرد و صدقات را مى گیرد، و خداست که خود توبه پذیر مهربان است ؟ | Know they not that Allah is He Who accepteth repentance from His bondmen and taketh the alms, and that Allah is He Who is the Relenting, the Merciful. |
توبه : وَقُلِ اعْمَلُواْ فَسَيَرَى اللّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُ وَالْمُؤْمِنُونَ وَسَتُرَدُّونَ إِلَى عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿ 105 ﴾ جزء 11 و بگو[> :هر کارى مى خواهید ]بکنید، که به زودى خدا و پیامبر او و مومنان در کردار شما خواهند نگریست ، و به زودى به سوى داناى نهان و آشکار بازگردانیده مى شوید، پس ما را به آنچه انجام مى دادید آگاه خواهد کرد. | And say (unto them): Act! Allah will behold your actions, and (so will) His messenger and the believers, and ye will be brought back to the Knower of the invisible and the visible, and He will tell you what ye used to do. |
توبه : وَآخَرُونَ مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اللّهِ إِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَإِمَّا يَتُوبُ عَلَيْهِمْ وَاللّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ﴿ 106 ﴾ جزء 11 و عده اى دیگر[ کارشان ]موقوف به فرمان خداست :یا آنان را عذاب مى کند و یا توبه آنها را مى پذیرد، و خدا داناى سنجیده کار است. | And (there are) others who await Allah's decree, whether He will punish them or will forgive them. Allah is knower, Wise. |
توبه : وَالَّذِينَ اتَّخَذُواْ مَسْجِدًا ضِرَارًا وَكُفْرًا وَتَفْرِيقًا بَيْنَ الْمُؤْمِنِينَ وَإِرْصَادًا لِّمَنْ حَارَبَ اللّهَ وَرَسُولَهُ مِن قَبْلُ وَلَيَحْلِفَنَّ إِنْ أَرَدْنَا إِلاَّ الْحُسْنَى وَاللّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ ﴿ 107 ﴾ جزء 11 و آنهایى که مسجدى اختیار کردند که مایه زیان و کفر و پراکندگى میان مومنان است ، و[ نیز ]کمینگاهى است براى کسى که قبلا با خدا و پیامبر او به جنگ برخاسته بود، و سخت سوگند یاد مى کنند که جز نیکى قصدى نداشتیم .و[لى ]خدا گواهى مى دهد که آنان قطعا دروغگو هستند. | And as for those who chose a place of worship out of opposition and disbelief, and in order to cause dissent among the believers, and as an outpost for those who warred against Allah and His messenger aforetime, they will surely swear : We purposed naught save good. Allah beareth witness that they verily are liars. |
توبه : لاَ تَقُمْ فِيهِ أَبَدًا لَّمَسْجِدٌ أُسِّسَ عَلَى التَّقْوَى مِنْ أَوَّلِ يَوْمٍ أَحَقُّ أَن تَقُومَ فِيهِ فِيهِ رِجَالٌ يُحِبُّونَ أَن يَتَطَهَّرُواْ وَاللّهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِينَ ﴿ 108 ﴾ جزء 11 هرگز در آن جا مایست ، چرا که مسجدى که از روز نخستین بر پایه تقوا بنا شده ، سزاوارتر است که در آن[ به نماز ]ایستى[ .و ]در آن ، مردانى اند که دوست دارند خود را پاک سازند، و خدا کسانى را که خواهان پاکى اند دوست مى دارد. | Never stand (to pray) there. A place of worship which was founded upon duty (to Allah) from the first day is more worthy that thou shouldst stand (to pray) therein, wherein are men who love to purify themselves. Allah loveth the purifiers. |
توبه : أَفَمَنْ أَسَّسَ بُنْيَانَهُ عَلَى تَقْوَى مِنَ اللّهِ وَرِضْوَانٍ خَيْرٌ أَم مَّنْ أَسَّسَ بُنْيَانَهُ عَلَىَ شَفَا جُرُفٍ هَارٍ فَانْهَارَ بِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ وَاللّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ﴿ 109 ﴾ جزء 11 آیا کسى که بنیاد[ کار ]خود را بر پایه تقوا و خشنودى خدا نهاده بهتر است یا کسى که بناى خود را بر لب پرتگاهى مشرف به سقوط پى ریزى کرده و با آن در آتش دوزخ فرو مى افتد؟ و خدا گروه بیدادگران را هدایت نمى کند. | Is he who founded his building upon duty to Allah and His good pleasure better; or he who founded his building on the brink of a crumbling, overhanging precipice so that it toppled with him into the fire of hell? Allah guideth not wrongdoing folk. |
توبه : لاَ يَزَالُ بُنْيَانُهُمُ الَّذِي بَنَوْاْ رِيبَةً فِي قُلُوبِهِمْ إِلاَّ أَن تَقَطَّعَ قُلُوبُهُمْ وَاللّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ﴿ 110 ﴾ جزء 11 همواره آن ساختمانى که بنا کرده اند، در دلهایشان مایه شک[ و نفاق ]است ، تا آنکه دلهایشان پاره پاره شود، و خدا داناى سنجیده کار است. | The building which they built will never cease to be a misgiving in their hearts unless their hearts be torn to pieces. Allah is Knower, Wise. |
توبه : إِنَّ اللّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الجَنَّةَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْرَاةِ وَالإِنجِيلِ وَالْقُرْآنِ وَمَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ مِنَ اللّهِ فَاسْتَبْشِرُواْ بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بَايَعْتُم بِهِ وَذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ﴿ 111 ﴾ جزء 11 در حقیقت ، خدا از مومنان ، جان و مالشان را به[ بهاى ]اینکه بهشت براى آنان باشد، خریده است ، همان کسانى که در راه خدا مى جنگند و مى کشند و کشته مى شوند[ .این ]به عنوان وعده حقى در تورات و انجیل و قرآن بر عهده اوست .و چه کسى از خدا به عهد خویش وفادارتر است ؟ پس به این معامله اى که با او کرده اید شادمان باشید، و این همان کامیابى بزرگ است. | Lo! Allah hath bought from the believers their lives and their wealth because the Garden will be theirs they shall fight in the way of Allah and shall slay and be slain. It is a promise which is binding on Him in the Torah and the Gospel and the Quran. Who fulfilleth His covenant better than Allah? Rejoice then in your bargain that ye have made, for that is the supreme triumph. |
توبه : التَّائِبُونَ الْعَابِدُونَ الْحَامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاكِعُونَ السَّاجِدونَ الآمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّاهُونَ عَنِ الْمُنكَرِ وَالْحَافِظُونَ لِحُدُودِ اللّهِ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ ﴿ 112 ﴾ جزء 11 [آن مومنان ، ]همان توبه کنندگان ، پرستندگان ، سپاسگزاران ، روزه داران ، رکوع کنندگان ، سجده کنندگان ، وادارندگان به کارهاى پسندیده ، بازدارندگان از کارهاى ناپسند و پاسداران مقررات خدایند .و مومنان را بشارت ده. | (Triumphant) are those who turn repentant (to Allah), those who serve (Him), those who praise (Him), those who fast, these who bow down, those who fall prostrate (in worship), those who enjoin the right and who forbid the wrong and those who keep the limits (ordained) of Allah And give glad tidings to believers!. |
توبه : مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِينَ آمَنُواْ أَن يَسْتَغْفِرُواْ لِلْمُشْرِكِينَ وَلَوْ كَانُواْ أُوْلِي قُرْبَى مِن بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ ﴿ 113 ﴾ جزء 11 بر پیامبر و کسانى که ایمان آورده اند سزاوار نیست که براى مشرکان پس از آنکه برایشان آشکار گردید که آنان اهل دوزخند طلب آمرزش کنند، هر چند خویشاوند[ آنان ]باشند. | It is not for the Prophet, and those who believe, to pray for the forgiveness of idolaters even though they may be near of kin (to them) after it hath become clear that they are people of hell fire. |
توبه : وَمَا كَانَ اسْتِغْفَارُ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ إِلاَّ عَن مَّوْعِدَةٍ وَعَدَهَا إِيَّاهُ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ أَنَّهُ عَدُوٌّ لِلّهِ تَبَرَّأَ مِنْهُ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ لأوَّاهٌ حَلِيمٌ ﴿ 114 ﴾ جزء 11 و طلب آمرزش ابراهیم براى پدرش جز براى وعده اى که به او داده بود، نبود .و[لى ]هنگامى که براى او روشن شد که وى دشمن خداست ، از او بیزارى جست .راستى ، ابراهیم ، دلسوزى بردبار بود. | The prayer of Abraham for the forgiveness of his father was only because of a promise he had promised him, but when it had become clear unto him that he (his father) was an enemy to Allah he (Abraham) disowned him. Lo! Abraham was soft of heart, lone suffering. |
توبه : وَمَا كَانَ اللّهُ لِيُضِلَّ قَوْمًا بَعْدَ إِذْ هَدَاهُمْ حَتَّى يُبَيِّنَ لَهُم مَّا يَتَّقُونَ إِنَّ اللّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ﴿ 115 ﴾ جزء 11 و خدا بر آن نیست که گروهى را پس از آنکه هدایتشان نمود بى راه بگذارد، مگر آنکه چیزى را که باید از آن پروا کنند برایشان بیان کرده باشد .آرى ، خدا به هر چیزى داناست. | It was never Allah's (part) that he should send a folk astray after He had guided them until He had made clear unto them what they should avoid. Lo! Allah is Aware of all things. |
توبه : إِنَّ اللّهَ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ اللّهِ مِن وَلِيٍّ وَلاَ نَصِيرٍ ﴿ 116 ﴾ جزء 11 در حقیقت ، فرمانروایى آسمانها و زمین از آن خداست .زنده مى کند و مى میراند، و براى شما جز خدا یار و یاورى نیست. | Lo! Allah! Unto Him belongeth the sovereignty of the heavens and the earth. He quickeneth and He giveth death. And ye have, instead of Allah, no protecting friend nor helper. |
توبه : لَقَد تَّابَ الله عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهَاجِرِينَ وَالأَنصَارِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ فِي سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِن بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيغُ قُلُوبُ فَرِيقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ إِنَّهُ بِهِمْ رَؤُوفٌ رَّحِيمٌ ﴿ 117 ﴾ جزء 11 به یقین ، خدا بر پیامبر و مهاجران و انصار که در آن ساعت دشوار از او پیروى کردند ببخشود، بعد از آنکه چیزى نمانده بود که دلهاى دسته اى از آنان منحرف شود .باز برایشان ببخشود، چرا که او نسبت به آنان مهربان و رحیم است. | Allah hath turned in mercy to the Prophet, and to the Muhajirin and the Ansar who followed him in the hour of hardship. After the hearts of a party of them had almost swerved aside, then turned He unto them in mercy. Lo! He is Full of Pity, Merciful for them. |
توبه : وَعَلَى الثَّلاَثَةِ الَّذِينَ خُلِّفُواْ حَتَّى إِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْهِمْ أَنفُسُهُمْ وَظَنُّواْ أَن لاَّ مَلْجَأَ مِنَ اللّهِ إِلاَّ إِلَيْهِ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوبُواْ إِنَّ اللّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ﴿ 118 ﴾ جزء 11 و[ نیز ]بر آن سه تن که بر جاى مانده بودند،[ و قبول توبه آنان به تعویق افتاد ]تا آنجا که زمین با همه فراخى اش بر آنان تنگ گردید، و از خود به تنگ آمدند و دانستند که پناهى از خدا جز به سوى او نیست .׀¾س[ خدا ]به آنان[ توفیق ]توبه داد، تا توبه کنند .بى تردید خدا همان توبه پذیر مهربان است. | And to the three also (did He turn in mercy) who were left behind: when the earth, vast as it is, was straitened for them, and their own souls were straitened for them till they bethought them that there is no refuge from Allah save toward Him. Then turned He unto them in mercy that they (too) might turn (repentant unto Him). Lo! Allah! He is the Relenting, the Merciful. |
توبه : يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اتَّقُواْ اللّهَ وَكُونُواْ مَعَ الصَّادِقِينَ ﴿ 119 ﴾ جزء 11 اى کسانى که ایمان آورده اید، از خدا پروا کنید و با راستان باشید. | O ye who believe! Be careful of your duty to Allah, and be with the truthful. |
توبه : مَا كَانَ لِأَهْلِ الْمَدِينَةِ وَمَنْ حَوْلَهُم مِّنَ الأَعْرَابِ أَن يَتَخَلَّفُواْ عَن رَّسُولِ اللّهِ وَلاَ يَرْغَبُواْ بِأَنفُسِهِمْ عَن نَّفْسِهِ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ لاَ يُصِيبُهُمْ ظَمَأٌ وَلاَ نَصَبٌ وَلاَ مَخْمَصَةٌ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَلاَ يَطَؤُونَ مَوْطِئًا يَغِيظُ الْكُفَّارَ وَلاَ يَنَالُونَ مِنْ عَدُوٍّ نَّيْلاً إِلاَّ كُتِبَ لَهُم بِهِ عَمَلٌ صَالِحٌ إِنَّ اللّهَ لاَ يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ ﴿ 120 ﴾ جزء 11 مردم مدینه و بادیه نشینان پیرامونشان را نرسد که از[ فرمان ]پیامبر خدا سر باز زنند و جان خود را عزیزتر از جان او بدانند، چرا که هیچ تشنگى و رنج و گرسنگیى در راه خدا به آنان نمى رسد، و در هیچ مکانى که کافران را به خشم مى آورد قدم نمى گذارند و از دشمنى غنیمتى به دست نمى آورند مگر اینکه به سبب آن ، عمل صالحى براى آنان[ در کارنامه شان ]نوشته مى شود، زیرا خدا پاداش نیکوکاران را ضایع نمى کند. | It is not for the townsfolk of Al-Madinah and for those there is none who can repel His bounty. He striketh with it whom He will of his bondmen. He is the Forgiving, the Merciful. around them of the wandering Arabs to stay behind the messenger of Allah and prefer their lives to his life. That is because neither thirst nor toil nor hunger afflicteth them in the way of Allah, nor step they any step that angereth the disbelievers, nor gain they from the enemy a gain, but a good deed is recorded for them therefor. Allah loseth not the wages of the good. |
توبه : وَلاَ يُنفِقُونَ نَفَقَةً صَغِيرَةً وَلاَ كَبِيرَةً وَلاَ يَقْطَعُونَ وَادِيًا إِلاَّ كُتِبَ لَهُمْ لِيَجْزِيَهُمُ اللّهُ أَحْسَنَ مَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ ﴿ 121 ﴾ جزء 11 و هیچ مال کوچک و بزرگى را انفاق نمى کنند و هیچ وادیى را نمى پیمایند مگر اینکه به حساب آنان نوشته مى شود، تا خدا آنان را به بهتر از آنچه مى کردند پاداش دهد. | Nor spend they any spending, small or great, nor do they cross a valley, but it is recorded for them, that Allah may repay them the best of what they used to do. |
توبه : وَمَا كَانَ الْمُؤْمِنُونَ لِيَنفِرُواْ كَآفَّةً فَلَوْلاَ نَفَرَ مِن كُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَآئِفَةٌ لِّيَتَفَقَّهُواْ فِي الدِّينِ وَلِيُنذِرُواْ قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُواْ إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ ﴿ 122 ﴾ جزء 11 و شایسته نیست مومنان همگى[ براى جهاد ]کوچ کنند .پس چرا از هر فرقه اى از آنان ، دسته اى کوچ نمى کنند تا[ دسته اى بمانند و ]در دین آگاهى پیدا کنند و قوم خود را وقتى به سوى آنان بازگشتند بیم دهند باشد که آنان[ از کیفر الهى ]بترسند؟ | And the believers should not all go out to fight. Of every troop of them, a party only should go forth, that they (who are left behind) may gain sound knowledge in religion, and that they may warn their folk when they return to them, so that they may beware. |
توبه : يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ قَاتِلُواْ الَّذِينَ يَلُونَكُم مِّنَ الْكُفَّارِ وَلِيَجِدُواْ فِيكُمْ غِلْظَةً وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ ﴿ 123 ﴾ جزء 11 اى کسانى که ایمان آورده اید، با کافرانى که مجاور شما هستند کارزار کنید، و آنان باید در شما خشونت بیابند، و بدانید که خدا با تقواپیشگان است. | O ye who believe! Fight those of the disbelievers who are near to you, and let them find harshness in you, and know that Allah is with those who keep their duty (unto Him). |
توبه : وَإِذَا مَا أُنزِلَتْ سُورَةٌ فَمِنْهُم مَّن يَقُولُ أَيُّكُمْ زَادَتْهُ هَذِهِ إِيمَانًا فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُواْ فَزَادَتْهُمْ إِيمَانًا وَهُمْ يَسْتَبْشِرُونَ ﴿ 124 ﴾ جزء 11 و چون سوره اى نازل شود، از میان آنان کسى است که مى گوید> :این[ سوره ]ایمان کدام یک از شما را افزود؟ <اما کسانى که ایمان آورده اند بر ایمانشان مى افزاید و آنان شادمانى مى کنند. | And whenever a surah is revealed there are some of them who say: Which one of you hath thus increased in faith? As for those who believe, it hath increased them in faith and they rejoice (therefor). |
توبه : وَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ فَزَادَتْهُمْ رِجْسًا إِلَى رِجْسِهِمْ وَمَاتُواْ وَهُمْ كَافِرُونَ ﴿ 125 ﴾ جزء 11 اما کسانى که در دلهایشان بیمارى است ، پلیدى بر پلیدیشان افزود و در حال کفر درمى گذرند. | But as for those in whose hearts is disease, it only addeth wickedness to their wickedness, and they die while they are disbelievers. |
توبه : أَوَلاَ يَرَوْنَ أَنَّهُمْ يُفْتَنُونَ فِي كُلِّ عَامٍ مَّرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ لاَ يَتُوبُونَ وَلاَ هُمْ يَذَّكَّرُونَ ﴿ 126 ﴾ جزء 11 آیا نمى بینند که آنان در هر سال ، یک یا دو بار آزموده مى شوند، باز هم توبه نمى کنند و عبرت نمى گیرند؟ | See they not that they are tested once or twice in every year? Still they turn not in repentance, neither pay they heed. |
توبه : وَإِذَا مَا أُنزِلَتْ سُورَةٌ نَّظَرَ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ هَلْ يَرَاكُم مِّنْ أَحَدٍ ثُمَّ انصَرَفُواْ صَرَفَ اللّهُ قُلُوبَهُم بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لاَّ يَفْقَهُون ﴿ 127 ﴾ جزء 11 و چون سوره اى نازل شود، بعضى از آنان به بعضى دیگر نگاه مى کنند[ و مى گویند> ]:آیا کسى شما را مى بیند؟ <سپس[ مخفیانه از حضور پیامبر ]بازمى گردند .خدا دلهایشان را[ از حق ]برگرداند، زیرا آنان گروهى هستند که نمى فهمند. | And whenever a surah is revealed, they look one at another (as who should say) : Doth anybody see you? Then they turn away. Allah turneth away their hearts because they are a folk who understand not. |
توبه : لَقَدْ جَاءكُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُم بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُوفٌ رَّحِيمٌ ﴿ 128 ﴾ جزء 11 قطعا، براى شما پیامبرى از خودتان آمد که بر او دشوار است شما در رنج بیفتید، به[ هدایت ]شما حریص ، و نسبت به مومنان ، دلسوز مهربان است. | There hath come unto you a messenger, (one) of yourselves, unto whom aught that ye are overburdened is grievous, full of concern for you, for the believers full of pity, merciful. |
توبه : فَإِن تَوَلَّوْاْ فَقُلْ حَسْبِيَ اللّهُ لا إِلَهَ إِلاَّ هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ ﴿ 129 ﴾ جزء 11 پس اگر روى برتافتند، بگو> :خدا مرا بس است .هیچ معبودى جز او نیست .بر او توکل کردم ، و او پروردگار عرش بزرگ است. | Now, if they turn away (O Muhammad) say: Allah sufficeth me. There is no God save Him. In Him have I put my trust, and He is Lord of the Tremendous Throne. |
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ یونس : الر تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ الْحَكِيمِ ﴿ 1 ﴾ جزء 11 به نام خداوند رحمتگر مهربان
الف ، لام ، راء .این است آیات کتاب حکمت آموز . | In the name of Allah, the Beneficent, the Merciful. Alif. Lam. Ra These are verses of the wise Scripture. |
یونس : أَكَانَ لِلنَّاسِ عَجَبًا أَنْ أَوْحَيْنَا إِلَى رَجُلٍ مِّنْهُمْ أَنْ أَنذِرِ النَّاسَ وَبَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُواْ أَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِندَ رَبِّهِمْ قَالَ الْكَافِرُونَ إِنَّ هَذَا لَسَاحِرٌ مُّبِينٌ ﴿ 2 ﴾ جزء 11 آیا براى مردم شگفت آور است که به مردى از خودشان وحى کردیم که :مردم را بیم ده و به کسانى که ایمان آورده اند مژده ده که براى آنان نزد پروردگارشان سابقه نیک است ؟ کافران گفتند> :این[ مرد ]قطعا افسونگرى آشکار است. | Is it a wonder for mankind that We have inspired a man among them, saying : Warn mankind and bring unto those who believe the good tidings that they have a sure footing with their Lord? The disbelievers say : Lo! this is a mere wizard. |
یونس : إِنَّ رَبَّكُمُ اللّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ يُدَبِّرُ الأَمْرَ مَا مِن شَفِيعٍ إِلاَّ مِن بَعْدِ إِذْنِهِ ذَلِكُمُ اللّهُ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ أَفَلاَ تَذَكَّرُونَ ﴿ 3 ﴾ جزء 11 پروردگار شما آن خدایى است که آسمانها و زمین را در شش هنگام آفرید .سپس بر عرش استیلا یافت .کار[ آفرینش ]را تدبیر مى کند .شفاعتگرى جز پس از اذن او نیست .این است خدا، پروردگار شما، پس او را بپرستید .آیا پند نمى گیرید؟ | Lo! your Lord is Allah Who created the heavens and the earth in six days, then He established Himself upon the Throne, directing all things. There is no intercessor (with Him) save after His permission. That is Allah, your Lord, so worship Him. Oh, will ye not remind? |
یونس : إِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعًا وَعْدَ اللّهِ حَقًّا إِنَّهُ يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ لِيَجْزِيَ الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ بِالْقِسْطِ وَالَّذِينَ كَفَرُواْ لَهُمْ شَرَابٌ مِّنْ حَمِيمٍ وَعَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا كَانُواْ يَكْفُرُونَ ﴿ 4 ﴾ جزء 11 بازگشت همه شما به سوى اوست .وعده خدا حق است ، هموست که آفرینش را آغاز مى کند سپس آن را باز مى گرداند تا کسانى را که ایمان آورده و کارهاى شایسته کرده اند به عدالت پاداش دهد، و کسانى که کفر ورزیده اند به سزاى کفرشان شربتى از آب جوشان و عذابى پر درد خواهند داشت. | Unto Him is the return of all of you; it is a promise of Allah in truth. Lo! He produceth creation, then reproduceth it, that He may reward those who believe and do good works with equity; while, as for those who disbelieve, theirs will be a boiling drink and painful doom because they disbelieved. |
یونس : هُوَ الَّذِي جَعَلَ الشَّمْسَ ضِيَاء وَالْقَمَرَ نُورًا وَقَدَّرَهُ مَنَازِلَ لِتَعْلَمُواْ عَدَدَ السِّنِينَ وَالْحِسَابَ مَا خَلَقَ اللّهُ ذَلِكَ إِلاَّ بِالْحَقِّ يُفَصِّلُ الآيَاتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ ﴿ 5 ﴾ جزء 11 اوست کسى که خورشید را روشنایى بخشید و ماه را تابان کرد، و براى آن منزلهایى معین کرد تا شماره سالها و حساب را بدانید .خدا اینها را جز به حق نیافریده است .نشانه ها[ى خود ]را براى گروهى که مى دانند به روشنى بیان مى کند. | He it is who appointed the sun a splendor and the moon a light, and measured for her stages, that ye might know the number of the years, and the reckoning. Allah created not (all) that save in truth. He detaileth the revelations for people who have knowledge. |
یونس : إِنَّ فِي اخْتِلاَفِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَمَا خَلَقَ اللّهُ فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ لآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَتَّقُونَ ﴿ 6 ﴾ جزء 11 به راستى ، در آمد و رفت شب و روز و آنچه خدا در آسمانها و زمین آفریده ، براى مردمى که پروا دارند دلایلى[ آشکار ]است. | Lo! in the difference of day and night and all that Allah hath created in the heavens and the earth are portents, verily, for folk who ward off (evil). |
یونس : إَنَّ الَّذِينَ لاَ يَرْجُونَ لِقَاءنَا وَرَضُواْ بِالْحَياةِ الدُّنْيَا وَاطْمَأَنُّواْ بِهَا وَالَّذِينَ هُمْ عَنْ آيَاتِنَا غَافِلُونَ ﴿ 7 ﴾ جزء 11 کسانى که امید به دیدار ما ندارند، و به زندگى دنیا دل خوش کرده و بدان اطمینان یافته اند، و کسانى که از آیات ما غافلند، | Lo! those who expect not the meeting with Us but desire the life of the world and feel secure therein, and those who are neglectful of Our revelations, |
یونس : أُوْلَئِكَ مَأْوَاهُمُ النُّارُ بِمَا كَانُواْ يَكْسِبُونَ ﴿ 8 ﴾ جزء 11 آنان به[ کیفر ]آنچه به دست مى آوردند، جایگاهشان آتش است. | Their home will be the Fire because of what they used to earn. |
یونس : إِنَّ الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ يَهْدِيهِمْ رَبُّهُمْ بِإِيمَانِهِمْ تَجْرِي مِن تَحْتِهِمُ الأَنْهَارُ فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ ﴿ 9 ﴾ جزء 11 کسانى که ایمان آورده و کارهاى شایسته کرده اند، پروردگارشان به پاس ایمانشان آنان را هدایت مى کند به باغهاى[ پر ناز و ]نعمت ، که از زیر[ پاى ]آنان نهرها روان خواهد بود[ در خواهند آمد.] | Lo! those who believe and do good works, their Lord guideth them by their faith. Rivers will] flow beneath them in the Gardens of Delight, |
یونس : دَعْوَاهُمْ فِيهَا سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَتَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلاَمٌ وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿ 10 ﴾ جزء 11 نیایش آنان در آنجا سبحانک اللهم[ خدایا !تو پاک و منزهى ]و درودشان در آنجا سلام است ، و پایان نیایش آنان این است که :الحمد لله رب العالمین[ ستایش ویژه پروردگار جهانیان است.] | Their prayer therein will be: Glory be to Thee, O Allah! and their greeting therein will be : Peace. And the conclusion of their prayer will be : Praise be to Allah, Lord of the Worlds! |
یونس : وَلَوْ يُعَجِّلُ اللّهُ لِلنَّاسِ الشَّرَّ اسْتِعْجَالَهُم بِالْخَيْرِ لَقُضِيَ إِلَيْهِمْ أَجَلُهُمْ فَنَذَرُ الَّذِينَ لاَ يَرْجُونَ لِقَاءنَا فِي طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ ﴿ 11 ﴾ جزء 11 و اگر خدا براى مردم به همان شتاب که آنان در کار خیر مى طلبند، در رساندن بلا به آنها شتاب مى نمود، قطعا اجلشان فرا مى رسید .پس کسانى را که به دیدار ما امید ندارند، در طغیانشان رها مى کنیم تا سرگردان بمانند. | If Allah were to hasten on for men the ill (that they have earned ) as they would hasten on the good, their respite would already have expired. But We suffer those who look not for the meeting with Us to wander blindly on in their contumacy. |
یونس : وَإِذَا مَسَّ الإِنسَانَ الضُّرُّ دَعَانَا لِجَنبِهِ أَوْ قَاعِدًا أَوْ قَآئِمًا فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُ ضُرَّهُ مَرَّ كَأَن لَّمْ يَدْعُنَا إِلَى ضُرٍّ مَّسَّهُ كَذَلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِينَ مَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ ﴿ 12 ﴾ جزء 11 و چون انسان را آسیبى رسد، ما را به پهلو خوابیده یا نشسته یا ایستاده مى خواند، و چون گرفتاریش را برطرف کنیم چنان مى رود که گویى ما را براى گرفتاریى که به او رسیده ، نخوانده است .این گونه براى اسرافکاران آنچه انجام مى دادند زینت داده شده است. | And if misfortune touch a man he crieth unto Us, (while reclining) on his side, or sitting or standing, but when We have relieved him of the misfortune he goeth his way as though he had not cried unto Us because of a misfortune that afflicted him. Thus is what they do made (seeming) fair unto the prodigal. |
یونس : وَلَقَدْ أَهْلَكْنَا الْقُرُونَ مِن قَبْلِكُمْ لَمَّا ظَلَمُواْ وَجَاءتْهُمْ رُسُلُهُم بِالْبَيِّنَاتِ وَمَا كَانُواْ لِيُؤْمِنُواْ كَذَلِكَ نَجْزِي الْقَوْمَ الْمُجْرِمِينَ ﴿ 13 ﴾ جزء 11 و قطعا نسلهاى پیش از شما را هنگامى که ستم کردند به هلاکت رساندیم ، و پیامبرانشان دلایل آشکار برایشان آوردند و[لى ]بر آن نبودند که ایمان بیاورند .این گونه مردم بزهکار را جزا مى دهیم. | We destroyed the generations before you when they did wrong; and their messengers (from Allah) came unto them with clear proofs (of His Sovereignty) but they would not believe. Thus do We reward the guilty folk: |
یونس : ثُمَّ جَعَلْنَاكُمْ خَلاَئِفَ فِي الأَرْضِ مِن بَعْدِهِم لِنَنظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ ﴿ 14 ﴾ جزء 11 آنگاه شما را پس از آنان در زمین جانشین قرار دادیم تا بنگریم چگونه رفتار مى کنید. | Then We appointed you viceroys in the earth after them, that We might see how ye behave. |
(150 / 50) 3 / 1 | قرآن Holy Quran |
