| کهف : قَالَ أَلَمْ أَقُل لَّكَ إِنَّكَ لَن تَسْتَطِيعَ مَعِي صَبْرًا ﴿ 75 ﴾ جزء 16 گفت> :آیا به تو نگفتم که هرگز نمى توانى همپاى من صبر کنى ؟ | He said: Did I not tell thee that thou couldst not bear with me?' ` |
کهف : قَالَ إِن سَأَلْتُكَ عَن شَيْءٍ بَعْدَهَا فَلَا تُصَاحِبْنِي قَدْ بَلَغْتَ مِن لَّدُنِّي عُذْرًا ﴿ 76 ﴾ جزء 16 [موسى ]گفت> :اگر از این پس چیزى از تو پرسیدم ، دیگر با من همراهى مکن[ و ]از جانب من قطعا معذور خواهى بود. | (Moses) said: If I ask thee after this concerning aught, keep not company with `me. Thou hast received an excuse from me. |
کهف : فَانطَلَقَا حَتَّى إِذَا أَتَيَا أَهْلَ قَرْيَةٍ اسْتَطْعَمَا أَهْلَهَا فَأَبَوْا أَن يُضَيِّفُوهُمَا فَوَجَدَا فِيهَا جِدَارًا يُرِيدُ أَنْ يَنقَضَّ فَأَقَامَهُ قَالَ لَوْ شِئْتَ لَاتَّخَذْتَ عَلَيْهِ أَجْرًا ﴿ 77 ﴾ جزء 16 پس رفتند تا به اهل قریه اى رسیدند .از مردم آنجا خوراکى خواستند، و[لى آنها ]از مهمان نمودن آن دو خوددارى کردند .پس در آنجا دیوارى یافتند که مى خواست فرو ریزد، و[ بنده ما ]آن را استوار کرد[ .موسى ]گفت> :اگر مى خواستى[ مى توانستى ]براى آن مزدى بگیرى. | So they twain journeyed on till, when they came unto the folk of a certain township, they asked its folk for food, but they refused to make them guests. And they found therein a wall upon the point of falling into ruin, and he repaired it. (Moses) said : If thou hadst wished, thou couldst have taken payment for it. |
کهف : قَالَ هَذَا فِرَاقُ بَيْنِي وَبَيْنِكَ سَأُنَبِّئُكَ بِتَأْوِيلِ مَا لَمْ تَسْتَطِع عَّلَيْهِ صَبْرًا ﴿ 78 ﴾ جزء 16 گفت> :این[ بار، دیگر وقت ]جدایى میان من و توست .به زودى تو را از تاویل آنچه که نتوانستى بر آن صبر کنى آگاه خواهم ساخت:< | He said: This is the parting between thee and me! I will announce unto thee the interpretation of that thou couldst not bear with patience. |
کهف : أَمَّا السَّفِينَةُ فَكَانَتْ لِمَسَاكِينَ يَعْمَلُونَ فِي الْبَحْرِ فَأَرَدتُّ أَنْ أَعِيبَهَا وَكَانَ وَرَاءهُم مَّلِكٌ يَأْخُذُ كُلَّ سَفِينَةٍ غَصْبًا ﴿ 79 ﴾ جزء 16 اما کشتى ، از آن بینوایانى بود که در دریا کار مى کردند، خواستم آن را معیوب کنم ،[ چرا که ]پیشاپیش آنان پادشاهى بود که هر کشتى[ درستى ]را به زور مى گرفت. | As for the ship, it belonged to poor people working on the river, and I wished to mar it, for there was a king behind them who is taking every ship by force. |
کهف : وَأَمَّا الْغُلَامُ فَكَانَ أَبَوَاهُ مُؤْمِنَيْنِ فَخَشِينَا أَن يُرْهِقَهُمَا طُغْيَانًا وَكُفْرًا ﴿ 80 ﴾ جزء 16 و اما نوجوان ، پدر و مادرش[ هر دو ]مومن بودند، پس ترسیدیم[ مبادا ]آن دو را به طغیان و کفر بکشد. | And as for the lad, his parents were believers and We feared lest he should oppress them by rebellion and disbelief. |
کهف : فَأَرَدْنَا أَن يُبْدِلَهُمَا رَبُّهُمَا خَيْرًا مِّنْهُ زَكَاةً وَأَقْرَبَ رُحْمًا ﴿ 81 ﴾ جزء 16 پس خواستیم که پروردگارشان آن دو را به پاکتر و مهربانتر از او عوض دهد. | And We intended that their Lord should change him for them for one better in purity and nearer to mercy. |
کهف : وَأَمَّا الْجِدَارُ فَكَانَ لِغُلَامَيْنِ يَتِيمَيْنِ فِي الْمَدِينَةِ وَكَانَ تَحْتَهُ كَنزٌ لَّهُمَا وَكَانَ أَبُوهُمَا صَالِحًا فَأَرَادَ رَبُّكَ أَنْ يَبْلُغَا أَشُدَّهُمَا وَيَسْتَخْرِجَا كَنزَهُمَا رَحْمَةً مِّن رَّبِّكَ وَمَا فَعَلْتُهُ عَنْ أَمْرِي ذَلِكَ تَأْوِيلُ مَا لَمْ تَسْطِع عَّلَيْهِ صَبْرًا ﴿ 82 ﴾ جزء 16 و اما دیوار، از آن دو پسر[ بچه ]یتیم در آن شهر بود، و زیر آن ، گنجى متعلق به آن دو بود، و پدرشان[ مردى ]نیکوکار بود، پس پروردگار تو خواست آن دو[ یتیم ]به حد رشد برسند و گنجینه خود را که رحمتى از جانب پروردگارت بود بیرون آورند .و این[ کارها ]را من خودسرانه انجام ندادم .این بود تاویل آنچه که نتوانستى بر آن شکیبایى ورزى. | And as for the wall, it belonged to two orphan boys in the city, and there was beneath it a treasure belonging to them and their father had been righteous, and thy Lord intended that they should come to their full strength and should bring forth their treasure as a mercy from their Lord; and I did it not upon my own command. Such is the interpretation of that wherewith thou couldst not bear. |
کهف : وَيَسْأَلُونَكَ عَن ذِي الْقَرْنَيْنِ قُلْ سَأَتْلُو عَلَيْكُم مِّنْهُ ذِكْرًا ﴿ 83 ﴾ جزء 16 و از تو در باره> ذوالقرنین <مى پرسند .بگو> :به زودى چیزى از او براى شما خواهم خواند. | They will ask thee of Dhul-Qarneyn. Say: I shall recite unto you a remembrance of him. |
کهف : إِنَّا مَكَّنَّا لَهُ فِي الْأَرْضِ وَآتَيْنَاهُ مِن كُلِّ شَيْءٍ سَبَبًا ﴿ 84 ﴾ جزء 16 ما در زمین به او امکاناتى دادیم و از هر چیزى وسیله اى بدو بخشیدیم. | Lo! We made him strong in the land and gave unto every thing a road. |
کهف : فَأَتْبَعَ سَبَبًا ﴿ 85 ﴾ جزء 16 تا راهى را دنبال کرد. | And he followed a road |
کهف : حَتَّى إِذَا بَلَغَ مَغْرِبَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَغْرُبُ فِي عَيْنٍ حَمِئَةٍ وَوَجَدَ عِندَهَا قَوْمًا قُلْنَا يَا ذَا الْقَرْنَيْنِ إِمَّا أَن تُعَذِّبَ وَإِمَّا أَن تَتَّخِذَ فِيهِمْ حُسْنًا ﴿ 86 ﴾ جزء 16 تا آنگاه که به غروبگاه خورشید رسید، به نظرش آمد که[ خورشید ]در چشمه اى گل آلود و سیاه غروب مى کند، و نزدیک آن طایفه اى را یافت .فرمودیم> :اى ذوالقرنین ،[ اختیار با توست ]یا عذاب مى کنى یا در میانشان[ روش ]نیکویى پیش مى گیرى. | Till, when he reached the setting place of the sun, he found it setting in a muddy spring, and found a people thereabout: We said: O Dhul-Qarneyn! Either punish or show them kindness. |
کهف : قَالَ أَمَّا مَن ظَلَمَ فَسَوْفَ نُعَذِّبُهُ ثُمَّ يُرَدُّ إِلَى رَبِّهِ فَيُعَذِّبُهُ عَذَابًا نُّكْرًا ﴿ 87 ﴾ جزء 16 گفت> :اما هر که ستم ورزد عذابش خواهیم کرد، سپس به سوى پروردگارش بازگردانیده مى شود، آنگاه او را عذابى سخت خواهد کرد. | He said: As for him who doeth wrong, we shall punish him, and then he will be brought back unto, his Lord, who will punish him with awful punishment! |
کهف : وَأَمَّا مَنْ آمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهُ جَزَاء الْحُسْنَى وَسَنَقُولُ لَهُ مِنْ أَمْرِنَا يُسْرًا ﴿ 88 ﴾ جزء 16 و اما هر که ایمان آورد و کار شایسته کند، پاداشى[ هر چه ]نیکوتر خواهد داشت ، و به فرمان خود، او را به کارى آسان واخواهیم داشت. | But as for him who believeth and doeth right, good will be his reward, and We shall speak unto him a mild command.
! |
کهف : ثُمَّ أَتْبَعَ سَبَبًا ﴿ 89 ﴾ جزء 16 سپس راهى[ دیگر ]را دنبال کرد. | Then he followed a road |
کهف : حَتَّى إِذَا بَلَغَ مَطْلِعَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَطْلُعُ عَلَى قَوْمٍ لَّمْ نَجْعَل لَّهُم مِّن دُونِهَا سِتْرًا ﴿ 90 ﴾ جزء 16 تا آنگاه که به جایگاه برآمدن خورشید رسید[ .خورشید ]را[ چنین ]یافت که بر قومى طلوع مى کرد که براى ایشان در برابر آن پوششى قرار نداده بودیم. | Till, when he reached the rising place of the sun, he found it rising on a people for whom We had appointed no helper therefrom. |
کهف : كَذَلِكَ وَقَدْ أَحَطْنَا بِمَا لَدَيْهِ خُبْرًا ﴿ 91 ﴾ جزء 16 این چنین[ مى رفت]، و قطعا به خبرى که پیش او بود احاطه داشتیم. | So (it was). And We knew all concerning him. |
کهف : ثُمَّ أَتْبَعَ سَبَبًا ﴿ 92 ﴾ جزء 16 باز راهى را دنبال نمود. | Then he followed a road |
کهف : حَتَّى إِذَا بَلَغَ بَيْنَ السَّدَّيْنِ وَجَدَ مِن دُونِهِمَا قَوْمًا لَّا يَكَادُونَ يَفْقَهُونَ قَوْلًا ﴿ 93 ﴾ جزء 16 تا وقتى به میان دو سد رسید، در برابر آن دو[ سد]، طایفه اى را یافت که نمى توانستند هیچ زبانى را بفهمند. | Till, when he came between the two mountains, he found upon their hither side a folk that scarce could understand a saying. |
کهف : قَالُوا يَا ذَا الْقَرْنَيْنِ إِنَّ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ مُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلَى أَن تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا ﴿ 94 ﴾ جزء 16 گفتند> :اى ذوالقرنین ، یاجوج و ماجوج سخت در زمین فساد مى کنند، آیا[ ممکن است ]مالى در اختیار تو قرار دهیم تا میان ما و آنان سدى قرار دهى ؟ | They said: O Dhul-Qarneyn! Lo! Gog and Magog are spoiling the land. So may we pay thee tribute on condition that thou set a barrier between us and them? |
کهف : قَالَ مَا مَكَّنِّي فِيهِ رَبِّي خَيْرٌ فَأَعِينُونِي بِقُوَّةٍ أَجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ رَدْمًا ﴿ 95 ﴾ جزء 16 گفت> :آنچه پروردگارم به من در آن تمکن داده ،[ از کمک مالى شما ]بهتر است .مرا با نیرویى[ انسانى ]یارى کنید[ تا ]میان شما و آنها سدى استوار قرار دهم. | He said: That wherein my Lord hath established me better (than your tribute). Do but help me with strength (of men), I will set between you and them a bank. |
کهف : آتُونِي زُبَرَ الْحَدِيدِ حَتَّى إِذَا سَاوَى بَيْنَ الصَّدَفَيْنِ قَالَ انفُخُوا حَتَّى إِذَا جَعَلَهُ نَارًا قَالَ آتُونِي أُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْرًا ﴿ 96 ﴾ جزء 16 براى من قطعات آهن بیاورید، تا آنگاه که میان دو کوه برابر شد، گفت> :بدمید <تا وقتى که آن[ قطعات ]را آتش گردانید، گفت> :مس گداخته برایم بیاورید تا روى آن بریزم. | Give me pieces of iron till, when he had levelled up (the gap) between the cliffs, he said: Blow! till, when he had made it a fire, he said: Bring me molten copper to pour thereon. |
کهف : فَمَا اسْطَاعُوا أَن يَظْهَرُوهُ وَمَا اسْتَطَاعُوا لَهُ نَقْبًا ﴿ 97 ﴾ جزء 16 [در نتیجه ، اقوام وحشى ]نتوانستند از آن[ مانع ]بالا روند و نتوانستند آن را سوراخ کنند. | And (Gog and Magog) were not able to surmount, nor could they pierce (it). |
کهف : قَالَ هَذَا رَحْمَةٌ مِّن رَّبِّي فَإِذَا جَاء وَعْدُ رَبِّي جَعَلَهُ دَكَّاء وَكَانَ وَعْدُ رَبِّي حَقًّا ﴿ 98 ﴾ جزء 16 گفت> :این رحمتى از جانب پروردگار من است ، و[لى ]چون وعده پروردگارم فرا رسد، آن[ سد ]را درهم کوبد، و وعده پروردگارم حق است. | He said: This is a mercy from my Lord; but when the promise of my Lord cometh to pass, He will lay it low, for the promise of my Lord is true. |
کهف : وَتَرَكْنَا بَعْضَهُمْ يَوْمَئِذٍ يَمُوجُ فِي بَعْضٍ وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَجَمَعْنَاهُمْ جَمْعًا ﴿ 99 ﴾ جزء 16 و در آن روز آنان را رها مى کنیم تا موج آسا بعضى با برخى درآمیزند و[ همین که ]در صور دمیده شود، همه آنها را گرد خواهیم آورد. | And on that day We shall let some of them surge against others, and the Trumpet will be blown. Then We shall gather them together in one gathering. |
کهف : وَعَرَضْنَا جَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ لِّلْكَافِرِينَ عَرْضًا ﴿ 100 ﴾ جزء 16 و آن روز، جهنم را آشکارا به کافران بنماییم. | On that day We shall present hell to the disbelievers, plain to view, |
کهف : الَّذِينَ كَانَتْ أَعْيُنُهُمْ فِي غِطَاء عَن ذِكْرِي وَكَانُوا لَا يَسْتَطِيعُونَ سَمْعًا ﴿ 101 ﴾ جزء 16 [به ]همان کسانى که چشمان[ بصیرت]شان از یاد من در پرده بود، و توانایى شنیدن[ حق ]نداشتند. | Those whose eyes were hoodwinked from My reminder, and who could not bear to hear. |
کهف : أَفَحَسِبَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَن يَتَّخِذُوا عِبَادِي مِن دُونِي أَوْلِيَاء إِنَّا أَعْتَدْنَا جَهَنَّمَ لِلْكَافِرِينَ نُزُلًا ﴿ 102 ﴾ جزء 16 آیا کسانى که کفر ورزیده اند، پنداشته اند که[ مى توانند ]به جاى من ، بندگانم را سرپرست بگیرند؟ ما جهنم را آماده کرده ایم تا جایگاه پذیرایى کافران باشد. | Do the disbelievers reckon that they can choose My bondmen as protecting friends beside Me? Lo! We have prepared hell as a welcome for the disbelievers. |
کهف : قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمَالًا ﴿ 103 ﴾ جزء 16 بگو> :آیا شما را از زیانکارترین مردم آگاه گردانم ؟ | Say: Shall We inform you who will be the greatest losers by their works? |
کهف : الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا ﴿ 104 ﴾ جزء 16 [آنان ]کسانى اند که کوشش شان در زندگى دنیا به هدر رفته و خود مى پندارند که کار خوب انجام مى دهند. | Those whose effort goeth astray in the life of the world, and yet they reckon that they do good work. |
کهف : أُولَئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ وَلِقَائِهِ فَحَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فَلَا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَزْنًا ﴿ 105 ﴾ جزء 16 [آرى ، ]آنان کسانى اند که آیات پروردگارشان و لقاى او را انکار کردند، در نتیجه اعمالشان تباه گردید، و روز قیامت براى آنها[ قدر و ]ارزشى نخواهیم نهاد. | Those are they who disbelieve in the revelations of their Lord and in the meeting with Him. Therefor their works are vain, and on the Day of Resurrection We assign no weight to them. |
کهف : ذَلِكَ جَزَاؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِمَا كَفَرُوا وَاتَّخَذُوا آيَاتِي وَرُسُلِي هُزُوًا ﴿ 106 ﴾ جزء 16 این جهنم سزاى آنان است ، چرا که کافر شدند و آیات من و پیامبرانم را به ریشخند گرفتند. | That is their reward: hell, because they disbelieved, and made a jest of Our revelations and Our messengers. |
کهف : إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ كَانَتْ لَهُمْ جَنَّاتُ الْفِرْدَوْسِ نُزُلًا ﴿ 107 ﴾ جزء 16 بى گمان کسانى که ایمان آورده و کارهاى شایسته کرده اند، باغهاى فردوس جایگاه پذیرایى آنان است. | Lo! those who believe and do good works, theirs are the Gardens of Paradise, for welcome, |
کهف : خَالِدِينَ فِيهَا لَا يَبْغُونَ عَنْهَا حِوَلًا ﴿ 108 ﴾ جزء 16 جاودانه در آن خواهند بود، و از آنجا درخواست انتقال نمى کنند. | Wherein they will abide, with no desire to be removed from thence. |
کهف : قُل لَّوْ كَانَ الْبَحْرُ مِدَادًا لِّكَلِمَاتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَن تَنفَدَ كَلِمَاتُ رَبِّي وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهِ مَدَدًا ﴿ 109 ﴾ جزء 16 بگو> :اگر دریا براى کلمات پروردگارم مرکب شود، پیش از آنکه کلمات پروردگارم پایان پذیرد، قطعا دریا پایان مى یابد، هر چند نظیرش را به مدد[ آن ]بیاوریم. | Say: Though the sea became ink for the Words of my Lord, verily the sea would be used up before the Words of my Lord were exhausted, even though We brought the like thereof to help. |
کهف : قُلْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوحَى إِلَيَّ أَنَّمَا إِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ فَمَن كَانَ يَرْجُو لِقَاء رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَدًا ﴿ 110 ﴾ جزء 16 بگو> :من هم مثل شما بشرى هستم و[لى ]به من وحى مى شود که خداى شما خدایى یگانه است .پس هر کس به لقاى پروردگار خود امید دارد باید به کار شایسته بپردازد، و هیچ کس را در پرستش پروردگارش شریک نسازد. | Say: I am only a mortal like you. My Lord inspireth in me that your God is only One God. And whoever hopeth for the meeting with his Lord, let him do righteous work, and make none sharer of the worship due unto his Lord. |
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ مریم : كهيعص ﴿ 1 ﴾ جزء 16 به نام خداوند رحمتگر مهربان
کاف ،ها، یا، عین ، صاد . | In the name of Allah, the Beneficent, the Merciful .1. Kaf. Ha. Ya. Ain. Sad. |
مریم : ذِكْرُ رَحْمَةِ رَبِّكَ عَبْدَهُ زَكَرِيَّا ﴿ 2 ﴾ جزء 16 [این ]یادى از رحمت پروردگار تو[ در باره ]بنده اش زکریاست. | A mention of the mercy of thy Lord unto His servant Zachariah. |
مریم : إِذْ نَادَى رَبَّهُ نِدَاء خَفِيًّا ﴿ 3 ﴾ جزء 16 آنگاه که[ زکریا ]پروردگارش را آهسته ندا کرد. | When he cried unto his Lord a cry in secret, |
مریم : قَالَ رَبِّ إِنِّي وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّي وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَلَمْ أَكُن بِدُعَائِكَ رَبِّ شَقِيًّا ﴿ 4 ﴾ جزء 16 گفت> :پروردگارا، من استخوانم سست گردیده و[ موى ]سرم از پیرى سپید گشته ، و اى پروردگار من هرگز در دعاى تو ناامید نبوده ام. | Saying: My Lord! Lo! the bones of me wax feeble and my head is shining with grey hair, and I have never been unblest in prayer to Thee, my Lord. |
مریم : وَإِنِّي خِفْتُ الْمَوَالِيَ مِن وَرَائِي وَكَانَتِ امْرَأَتِي عَاقِرًا فَهَبْ لِي مِن لَّدُنكَ وَلِيًّا ﴿ 5 ﴾ جزء 16 و من پس از خویشتن از بستگانم بیمناکم و زنم نازاست ، پس از جانب خود ولى[ و جانشینى ]به من ببخش ، | Lo! I fear my kinsfolk after me, since my wife is barren. Oh, give me from Thy presence a successor |
مریم : يَرِثُنِي وَيَرِثُ مِنْ آلِ يَعْقُوبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا ﴿ 6 ﴾ جزء 16 که از من ارث برد و از خاندان یعقوب[ نیز ]ارث برد، و او را اى پروردگار من پسندیده گردان. | Who shall inherit of me and inherit (also) of the house of Jacob. And make him, my Lord, acceptable ( unto Thee). |
مریم : يَا زَكَرِيَّا إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَامٍ اسْمُهُ يَحْيَى لَمْ نَجْعَل لَّهُ مِن قَبْلُ سَمِيًّا ﴿ 7 ﴾ جزء 16 اى زکریا، ما تو را به پسرى که نامش یحیى است مژده مى دهیم ، که قبلا همنامى براى او قرار نداده ایم. | (It was said unto him): O Zachariah! Lo! We bring thee tidings of a son whose name is John; We have given the same name to none before (him). |
مریم : قَالَ رَبِّ أَنَّى يَكُونُ لِي غُلَامٌ وَكَانَتِ امْرَأَتِي عَاقِرًا وَقَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيًّا ﴿ 8 ﴾ جزء 16 گفت> :پروردگارا، چگونه مرا پسرى خواهد بود و حال آنکه زنم نازاست و من از سالخوردگى ناتوان شده ام ؟ | He said: My Lord! How can I have a son when my wife is barren and I have reached infirm old age? |
مریم : قَالَ كَذَلِكَ قَالَ رَبُّكَ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَقَدْ خَلَقْتُكَ مِن قَبْلُ وَلَمْ تَكُ شَيْئًا ﴿ 9 ﴾ جزء 16 [فرشته ]گفت[> :فرمان ]چنین است .پروردگار تو گفته که این[ کار ]بر من آسان است ، و تو را در حالى که چیزى نبودى قبلا آفریده ام. | He said: So (it will be). Thy Lord saith: It is easy for Me, even as I created thee before, when thou wast naught. |
مریم : قَالَ رَبِّ اجْعَل لِّي آيَةً قَالَ آيَتُكَ أَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلَاثَ لَيَالٍ سَوِيًّا ﴿ 10 ﴾ جزء 16 گفت> :پروردگارا، نشانه اى براى من قرار ده <فرمود> :نشانه تو این است که سه شبانه[ روز ]با اینکه سالمى با مردم سخن نمى گویى. | He said: My Lord! Appoint for me some token. He said: Thy token is that thou, with no bodily defect, shalt not speak unto mankind three nights. |
مریم : فَخَرَجَ عَلَى قَوْمِهِ مِنَ الْمِحْرَابِ فَأَوْحَى إِلَيْهِمْ أَن سَبِّحُوا بُكْرَةً وَعَشِيًّا ﴿ 11 ﴾ جزء 16 پس ، از محراب بر قوم خویش درآمد و ایشان را آگاه گردانید که روز و شب به نیایش بپردازید. | Then he came forth unto his people from the sanctuary, and signified to them: Glorify your Lord at break of day and fall of night. |
مریم : يَا يَحْيَى خُذِ الْكِتَابَ بِقُوَّةٍ وَآتَيْنَاهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا ﴿ 12 ﴾ جزء 16 اى یحیى ، کتاب[ خدا ]را به جد و جهد بگیر، و از کودکى به او نبوت دادیم. | (And it was said unto his son): O John! Hold the Scripture. And We gave him wisdom when a child. |
مریم : وَحَنَانًا مِّن لَّدُنَّا وَزَكَاةً وَكَانَ تَقِيًّا ﴿ 13 ﴾ جزء 16 و[ نیز ]از جانب خود، مهربانى و پاکى[ به او دادیم ]و تقواپیشه بود. | And compassion from Our presence, and purity; and he was devout, |
مریم : وَبَرًّا بِوَالِدَيْهِ وَلَمْ يَكُن جَبَّارًا عَصِيًّا ﴿ 14 ﴾ جزء 16 و با پدر و مادر خود نیک رفتار بود و زورگویى نافرمان نبود. | And dutiful toward his parents. And he was not arrogant, rebellious. |
(269 / 50) 6 / 1 | قرآن Holy Quran |
