| (148 / 50) 3 / 1
مائده : وَإِذَا سَمِعُواْ مَا أُنزِلَ إِلَى الرَّسُولِ تَرَى أَعْيُنَهُمْ تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُواْ مِنَ الْحَقِّ يَقُولُونَ رَبَّنَا آمَنَّا فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ ﴿ 83 ﴾ جزء 7 و چون آنچه را به سوى این پیامبر نازل شده ، بشنوند، مى بینى بر اثر آن حقیقتى که شناخته اند، اشک از چشمهایشان سرازیر مى شود .مى گویند :پروردگارا، ما ایمان آورده ایم ، پس ما را در زمره گواهان بنویس. | When they listen to that which hath been revealed unto the messenger, thou seest their eyes overflow with tears because of their recognition of the Truth. They say: Our Lord, we believe. Inscribe us as among the witnesses. |
مائده : وَمَا لَنَا لاَ نُؤْمِنُ بِاللّهِ وَمَا جَاءنَا مِنَ الْحَقِّ وَنَطْمَعُ أَن يُدْخِلَنَا رَبَّنَا مَعَ الْقَوْمِ الصَّالِحِينَ ﴿ 84 ﴾ جزء 7 و براى ما چه[ عذرى ]است که به خدا و آنچه از حق به ما رسیده ، ایمان نیاوریم و حال آنکه چشم داریم که پروردگارمان ما را با گروه شایستگان[ به بهشت ]درآورد؟ | How should we not believe in Allah and that which hath come unto us of the Truth. And (how should we not) hope that our Lord will bring us in along with righteous folk? |
مائده : فَأَثَابَهُمُ اللّهُ بِمَا قَالُواْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَذَلِكَ جَزَاء الْمُحْسِنِينَ ﴿ 85 ﴾ جزء 7 پس به پاس آنچه گفتند، خدا به آنان باغهایى پاداش داد که از زیر[ درختان ]آن نهرها جارى است .در آن جاودانه مى مانند، و این پاداش نیکوکاران است. | Allah hath rewarded them for that their saying. Gardens underneath which rivers flow, wherein they will abide for ever. That is the reward of the good. |
مائده : وَالَّذِينَ كَفَرُواْ وَكَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ ﴿ 86 ﴾ جزء 7 و کسانى که کفر ورزیدند و آیات ما را دروغ پنداشتند، آنان همدم آتشند. | But those who disbelieve and deny Our revelations, they are owners of hell fire. |
مائده : يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تُحَرِّمُواْ طَيِّبَاتِ مَا أَحَلَّ اللّهُ لَكُمْ وَلاَ تَعْتَدُواْ إِنَّ اللّهَ لاَ يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ ﴿ 87 ﴾ جزء 7 اى کسانى که ایمان آورده اید، چیزهاى پاکیزه اى را که خدا براى[ استفاده ]شما حلال کرده ، حرام مشمارید و از حد مگذرید، که خدا از حدگذرندگان را دوست نمى دارد. | O ye who believe! Forbid not the good things which Allah hath made lawful for you, and transgress not. Lo! Allah loveth not transgressors. |
مائده : وَكُلُواْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّهُ حَلاَلاً طَيِّبًا وَاتَّقُواْ اللّهَ الَّذِيَ أَنتُم بِهِ مُؤْمِنُونَ ﴿ 88 ﴾ جزء 7 و از آنچه خداوند روزى شما گردانیده ، حلال و پاکیزه را بخورید، و از آن خدایى که بدو ایمان دارید پروا دارید. | Eat of that which Allah hath bestowed on you as food lawful and good, and keep your duty to Allah in Whom ye are believers. |
مائده : لاَ يُؤَاخِذُكُمُ اللّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمَانِكُمْ وَلَكِن يُؤَاخِذُكُم بِمَا عَقَّدتُّمُ الأَيْمَانَ فَكَفَّارَتُهُ إِطْعَامُ عَشَرَةِ مَسَاكِينَ مِنْ أَوْسَطِ مَا تُطْعِمُونَ أَهْلِيكُمْ أَوْ كِسْوَتُهُمْ أَوْ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ فَمَن لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ ذَلِكَ كَفَّارَةُ أَيْمَانِكُمْ إِذَا حَلَفْتُمْ وَاحْفَظُواْ أَيْمَانَكُمْ كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴿ 89 ﴾ جزء 7 خدا شما را به سوگندهاى بیهوده تان مواخذه نمى کند، ولى به سوگندهایى که[ از روى اراده ]مى خورید[ و مى شکنید ]شما را مواخذه مى کند .و کفاره اش خوراک دادن به ده بینواست از غذاهاى متوسطى که به کسان خود مى خورانید یا پوشانیدن آنان یا آزاد کردن بنده اى .و کسى که[ هیچ یک از اینها را ]نیابد[ باید ]سه روز روزه بدارد .این است کفاره سوگندهاى شما وقتى که سوگند خوردید .و سوگندهاى خود را پاس دارید .این گونه خداوند آیات خود را براى شما بیان مى کند، باشد که سپاسگزارى کنید. | Allah will not take you to task for that which is unintentional in your oaths, but He will take you to task for the oaths which ye swear in earnest. The expiation thereof is the feeding of ten of the needy with the average of that wherewith ye feed your own folk, or the clothing of them, or the liberation of a slave, and for him who findeth not (the wherewithal to do so) then a three day fast. This is the expiation of your oaths when ye have sworn; and keep your oaths. Thus Allah expoundeth unto you His revelations in order that ye may give thanks. |
مائده : يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالأَنصَابُ وَالأَزْلاَمُ رِجْسٌ مِّنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ﴿ 90 ﴾ جزء 7 اى کسانى که ایمان آورده اید، شراب و قمار و بتها و تیرهاى قرعه پلیدند[ و ]از عمل شیطانند .پس ، از آنها دورى گزینید، باشد که رستگار شوید. | O ye who believe! Strong drink and games of chance and idols and divining arrows are only an infamy of Satan's handiwork. Leave it aside in order that ye may succeed. |
مائده : إِنَّمَا يُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَن يُوقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاء فِي الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ وَيَصُدَّكُمْ عَن ذِكْرِ اللّهِ وَعَنِ الصَّلاَةِ فَهَلْ أَنتُم مُّنتَهُونَ ﴿ 91 ﴾ جزء 7 همانا شیطان مى خواهد با شراب و قمار، میان شما دشمنى و کینه ایجاد کند، و شما را از یاد خدا و از نماز باز دارد .پس آیا شما دست برمى دارید؟ | Satan seeketh only to cast among you enmity and hatred by means of strong drink and games of chance, and to turn you from remembrance of Allah and from (His) worship. Will ye then have done? |
مائده : وَأَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَاحْذَرُواْ فَإِن تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُواْ أَنَّمَا عَلَى رَسُولِنَا الْبَلاَغُ الْمُبِينُ ﴿ 92 ﴾ جزء 7 و اطاعت خدا و اطاعت پیامبر کنید و[ از گناهان ]برحذر باشید، پس اگر روى گرداندید، بدانید که بر عهده پیامبر ما، فقط رساندن[ پیام ]آشکار است. | Obey Allah and obey the messenger, and beware! But if ye turn away, then know that the duty of Our messenger is only plain conveyance (of the message). |
مائده : لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ فِيمَا طَعِمُواْ إِذَا مَا اتَّقَواْ وَّآمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ ثُمَّ اتَّقَواْ وَّآمَنُواْ ثُمَّ اتَّقَواْ وَّأَحْسَنُواْ وَاللّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ﴿ 93 ﴾ جزء 7 بر کسانى که ایمان آورده و کارهاى شایسته کرده اند، گناهى در آنچه[ قبلا ]خورده اند نیست ، در صورتى که تقوا پیشه کنند و ایمان بیاورند و کارهاى شایسته کنند، سپس تقوا پیشه کنند و ایمان بیاورند، آنگاه تقوا پیشه کنند و احسان نمایند، و خدا نیکوکاران را دوست مى دارد. | There shall be no sin (imputed) unto those who believe and do good works for what they may have eaten (in the past). So be mindful of your duty (to Allah), and do good works; and again: be mindful of your duty, and believe; and once again: be mindful of your duty, and do right. Allah loveth the good. |
مائده : يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لَيَبْلُوَنَّكُمُ اللّهُ بِشَيْءٍ مِّنَ الصَّيْدِ تَنَالُهُ أَيْدِيكُمْ وَرِمَاحُكُمْ لِيَعْلَمَ اللّهُ مَن يَخَافُهُ بِالْغَيْبِ فَمَنِ اعْتَدَى بَعْدَ ذَلِكَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿ 94 ﴾ جزء 7 اى کسانى که ایمان آورده اید، خدا شما را به چیزى از شکار که در دسترس شما و نیزه هاى شما باشد خواهد آزمود، تا معلوم دارد چه کسى در نهان از او مى ترسد .پس هر کس بعد از آن تجاوز کند، براى او عذابى دردناک خواهد بود. | O ye who believe! Allah will surely try you somewhat (in the matter) of the game which ye take with your hands and your spears, that Allah may know him who feareth Him in secret. Whoso transgresseth after this, for him there is a painful doom. |
مائده : يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَقْتُلُواْ الصَّيْدَ وَأَنتُمْ حُرُمٌ وَمَن قَتَلَهُ مِنكُم مُّتَعَمِّدًا فَجَزَاء مِّثْلُ مَا قَتَلَ مِنَ النَّعَمِ يَحْكُمُ بِهِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنكُمْ هَدْيًا بَالِغَ الْكَعْبَةِ أَوْ كَفَّارَةٌ طَعَامُ مَسَاكِينَ أَو عَدْلُ ذَلِكَ صِيَامًا لِّيَذُوقَ وَبَالَ أَمْرِهِ عَفَا اللّهُ عَمَّا سَلَف وَمَنْ عَادَ فَيَنتَقِمُ اللّهُ مِنْهُ وَاللّهُ عَزِيزٌ ذُو انْتِقَامٍ ﴿ 95 ﴾ جزء 7 اى کسانى که ایمان آورده اید، در حالى که محرمید شکار را مکشید، و هر کس از شما عمدا آن را بکشد، باید نظیر آنچه کشته است از چهارپایان کفاره اى بدهد، که[ نظیر بودن ]آن را دو تن عادل از میان شما تصدیق کنند، و به صورت قربانى به کعبه برسد .یا به کفاره[ آن ]مستمندان را خوراک بدهد، یا معادلش روزه بگیرد، تا سزاى زشتکارى خود را بچشد .خداوند از آنچه در گذشته واقع شده عفو کرده است ، و[لى ]هر کس تکرار کند خدا از او انتقام مى گیرد، و خداوند، توانا و صاحب انتقام است. | O ye who believe! Kill no wild game while ye are on the pilgrimage. Whoso of you killeth it of set purpose he shall pay its forfeit in the equivalent of that which he hath killed, of domestic animals, the judge to be two men among you known for justice; (the forfeit) to be brought as an offering to the Ka'bah; or, for expiation, he shall feed poor persons, or the equivalent thereof in fasting, that he may taste the evil consequences of his deed. Allah forgiveth whatever (of this kind) may have happened in the past, but whoso relapseth, Allah will take retribution from him. Allah is Mighty, Able to Requite (the wrong). |
مائده : أُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ الْبَحْرِ وَطَعَامُهُ مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِلسَّيَّارَةِ وَحُرِّمَ عَلَيْكُمْ صَيْدُ الْبَرِّ مَا دُمْتُمْ حُرُمًا وَاتَّقُواْ اللّهَ الَّذِيَ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ ﴿ 96 ﴾ جزء 7 صید دریا و ماکولات آن براى شما حلال شده است تا براى شما و مسافران بهره اى باشد، و[لى ]صید بیابان مادام که محرم مى باشید بر شما حرام گردیده است .و از خدایى که نزد او محشور مى شوید پروا دارید. | To hunt and to eat the fish of the sea is made lawful for you, a provision for you and for seafarers; but to hunt on land is forbidden you so long as ye are on the pilgrimage. Be mindful of your duty to Allah, unto Whom ye will be gathered. |
مائده : جَعَلَ اللّهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ قِيَامًا لِّلنَّاسِ وَالشَّهْرَ الْحَرَامَ وَالْهَدْيَ وَالْقَلاَئِدَ ذَلِكَ لِتَعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ يَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ وَأَنَّ اللّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ﴿ 97 ﴾ جزء 7 خداوند[ زیارت ]کعبه بیت الحرام را وسیله به پا داشتن[ مصالح ]مردم قرار داده ، و ماه حرام و قربانیهاى بى نشان و قربانیهاى نشاندار را[ نیز به همین منظور مقرر فرموده است]، این[ جمله ]براى آن است تا بدانید که خدا آنچه را در آسمانها و آنچه را در زمین است مى داند، و خداست که بر هر چیزى داناست. | Allah hath appointed the Ka'bah, the Sacred House, a standard for mankind, and the Sacred Month and the offerings and the garlands. That is so that ye may know that Allah knoweth whatsoever is in the heavens and whatsoever is in the earth, and that Allah is Knower of all things. |
مائده : اعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ وَأَنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿ 98 ﴾ جزء 7 بدانید که خدا سخت کیفر است ، و[ بدانید ]که خدا آمرزنده مهربان است. | Know that Allah is severe in punishment, but that Allah (also) is Forgiving, Merciful. |
مائده : مَّا عَلَى الرَّسُولِ إِلاَّ الْبَلاَغُ وَاللّهُ يَعْلَمُ مَا تُبْدُونَ وَمَا تَكْتُمُونَ ﴿ 99 ﴾ جزء 7 بر پیامبر[ خدا، وظیفه اى ]جز ابلاغ[ رسالت ]نیست ، و خداوند آنچه را آشکار و آنچه را پوشیده مى دارید مى داند. | The duty of the messenger is only to convey (the message) . Allah knoweth what ye proclaim and what ye hide. |
مائده : قُل لاَّ يَسْتَوِي الْخَبِيثُ وَالطَّيِّبُ وَلَوْ أَعْجَبَكَ كَثْرَةُ الْخَبِيثِ فَاتَّقُواْ اللّهَ يَا أُوْلِي الأَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ﴿ 100 ﴾ جزء 7 بگو> :پلید و پاک یکسان نیستند، هر چند کثرت پلید[ها ]تو را به شگفت آورد .پس اى خردمندان ، از خدا پروا کنید، باشد که رستگار شوید. | Say: The evil, and the good are not alike even though the plenty of the evil attract thee. So be mindful of your duty to Allah, O men of understanding, that ye may succeed. |
مائده : يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَسْأَلُواْ عَنْ أَشْيَاء إِن تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ وَإِن تَسْأَلُواْ عَنْهَا حِينَ يُنَزَّلُ الْقُرْآنُ تُبْدَ لَكُمْ عَفَا اللّهُ عَنْهَا وَاللّهُ غَفُورٌ حَلِيمٌ ﴿ 101 ﴾ جزء 7 اى کسانى که ایمان آورده اید، از چیزهایى که اگر براى شما آشکار گردد شما را اندوهناک مى کند مپرسید .و اگر هنگامى که قرآن نازل مى شود، در باره آنها سوال کنید، براى شما روشن مى شود .خدا از آن[ پرسشهاى بیجا ]گذشت ، و خداوند آمرزنده بردبار است. | O ye who believe! Ask not of things which, if they were made known unto you, would trouble you; but if ye ask of them when the Qur'an is being revealed, they will be made known unto you. Allah pardoneth this, for Allah is Forgiving, Clement. |
مائده : قَدْ سَأَلَهَا قَوْمٌ مِّن قَبْلِكُمْ ثُمَّ أَصْبَحُواْ بِهَا كَافِرِينَ ﴿ 102 ﴾ جزء 7 گروهى پیش از شما[ نیز ]از این[ گونه ]پرسشها کردند، آنگاه به سبب آن کافر شدند. | A folk before you asked (for such disclosures) and then disbelieved there in. |
مائده : مَا جَعَلَ اللّهُ مِن بَحِيرَةٍ وَلاَ سَآئِبَةٍ وَلاَ وَصِيلَةٍ وَلاَ حَامٍ وَلَكِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ يَفْتَرُونَ عَلَى اللّهِ الْكَذِبَ وَأَكْثَرُهُمْ لاَ يَعْقِلُونَ ﴿ 103 ﴾ جزء 7 خدا[ چیزهاى ممنوعى از قبیل ]:بحیره و سائبه و وصیله و حام قرار نداده است .ولى کسانى که کفر ورزیدند، بر خدا دروغ مى بندند و بیشترشان تعقل نمى کنند. | Allah hath not appointed anything in the nature of a Bahirah or a Saibah or a Wasilah or a Hami, but those who disbelieve invent a lie against Allah. Most of them have no sense. |
مائده : وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْاْ إِلَى مَا أَنزَلَ اللّهُ وَإِلَى الرَّسُولِ قَالُواْ حَسْبُنَا مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ آبَاءنَا أَوَلَوْ كَانَ آبَاؤُهُمْ لاَ يَعْلَمُونَ شَيْئًا وَلاَ يَهْتَدُونَ ﴿ 104 ﴾ جزء 7 و چون به آنان گفته شود> :به سوى آنچه خدا نازل کرده و به سوى پیامبر[ش ]بیایید<، مى گویند> :آنچه پدران خود را بر آن یافته ایم ما را بس است <.آیا هر چند پدرانشان چیزى نمى دانسته و هدایت نیافته بودند؟ | And when it is said unto them: Come unto that which Allah hath revealed and unto the messenger, they say: Enough for us is that wherein we found our fathers. What! Even though their fathers had no knowledge whatsoever, and no guidance? |
مائده : يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ عَلَيْكُمْ أَنفُسَكُمْ لاَ يَضُرُّكُم مَّن ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ إِلَى اللّهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعًا فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿ 105 ﴾ جزء 7 اى کسانى که ایمان آورده اید، به خودتان بپردازید .هر گاه شما هدایت یافتید، آن کس که گمراه شده است به شما زیانى نمى رساند .بازگشت همه شما به سوى خداست .پس شما را از آنچه انجام مى دادید، آگاه خواهد کرد. | O ye who believe! Ye have charge of your own souls. He who erreth cannot injure you if ye are rightly guided. Unto Allah ye will all return; and then He will inform you of what ye used to do. |
مائده : يِا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِينَ الْوَصِيَّةِ اثْنَانِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنكُمْ أَوْ آخَرَانِ مِنْ غَيْرِكُمْ إِنْ أَنتُمْ ضَرَبْتُمْ فِي الأَرْضِ فَأَصَابَتْكُم مُّصِيبَةُ الْمَوْتِ تَحْبِسُونَهُمَا مِن بَعْدِ الصَّلاَةِ فَيُقْسِمَانِ بِاللّهِ إِنِ ارْتَبْتُمْ لاَ نَشْتَرِي بِهِ ثَمَنًا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَى وَلاَ نَكْتُمُ شَهَادَةَ اللّهِ إِنَّا إِذًا لَّمِنَ الآثِمِينَ ﴿ 106 ﴾ جزء 7 اى کسانى که ایمان آورده اید، هنگامى که یکى از شما را[ نشانه هاى ]مرگ دررسید، باید از میان خود دو عادل را در موقع وصیت ، به شهادت میان خود فرا خوانید، یا اگر در سفر بودید و مصیبت مرگ ، شما را فرا رسید[ و شاهد مسلمان نبود ]دو تن از غیر[ همکیشان ]خود را[ به شهادت بطلبید .]و اگر[ در صداقت آنان ]شک کردید، پس از نماز، آن دو را نگاه مى دارید، پس به خدا سوگند یاد مى کنند که ما این[ حق ]را به هیچ قیمتى نمى فروشیم هر چند[ پاى ]خویشاوند[ در کار ]باشد، و شهادت الهى را کتمان نمى کنیم ، که[ اگر کتمان حق کنیم ]در این صورت از گناهکاران خواهیم بود. | O ye who believe! Let there be witnesses between you when death draweth nigh unto one of you, at the time of bequest two witnesses, just men from among you, or two others from another tribe, in case ye are campaigning in the land and the calamity of death befall you. Ye shall empanel them both after the prayer, and, if ye doubt, they shall be made to swear by Allah (saying): We will not take a bribe, even though it were (on behalf of) a near kinsman nor will we hide the testimony of Allah, for then indeed we should be of the sinful. |
مائده : فَإِنْ عُثِرَ عَلَى أَنَّهُمَا اسْتَحَقَّا إِثْمًا فَآخَرَانِ يِقُومَانُ مَقَامَهُمَا مِنَ الَّذِينَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الأَوْلَيَانِ فَيُقْسِمَانِ بِاللّهِ لَشَهَادَتُنَا أَحَقُّ مِن شَهَادَتِهِمَا وَمَا اعْتَدَيْنَا إِنَّا إِذًا لَّمِنَ الظَّالِمِينَ ﴿ 107 ﴾ جزء 7 و اگر معلوم شد که آن دو دستخوش گناه شده اند، دو تن دیگر از کسانى که بر آنان ستم رفته است ، و هر دو[ به میت ]نزدیکترند، به جاى آن دو[ شاهد قبلى ]قیام کنند، پس به خدا سوگند یاد مى کنند که :گواهى ما قطعا از گواهى آن دو درست تر است ، و[ از حق ]تجاوز نکرده ایم ، چرا که[ اگر چنین کنیم ]از ستمکاران خواهیم بود. | But then, if it is afterwards ascertained that both of them merit (the suspicion of) sin, let two others take their place of those nearly concerned, and let them swear by Allah, (saying): Verily our testimony is truer than their testimony and we have not transgressed(the bounds of duty), for then indeed we should be of the evildoers. |
مائده : ذَلِكَ أَدْنَى أَن يَأْتُواْ بِالشَّهَادَةِ عَلَى وَجْهِهَا أَوْ يَخَافُواْ أَن تُرَدَّ أَيْمَانٌ بَعْدَ أَيْمَانِهِمْ وَاتَّقُوا اللّهَ وَاسْمَعُواْ وَاللّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ ﴿ 108 ﴾ جزء 7 این[ روش ]براى اینکه شهادت را به صورت درست ادا کنند، یا بترسند که بعد از سوگندخوردنشان ، سوگندهایى[ به وارثان میت ]برگردانده شود،[ به صواب ]نزدیکتر است .و از خدا پروا دارید، و[ این پندها را ]بشنوید، و خدا گروه فاسقان را هدایت نمى کند. | Thus it is more likely that they will hear true witness or fear that after their oath the oath (of others) will be taken. So be mindful of your duty (to Allah) and hearken. Allah guideth not the froward folk. |
مائده : يَوْمَ يَجْمَعُ اللّهُ الرُّسُلَ فَيَقُولُ مَاذَا أُجِبْتُمْ قَالُواْ لاَ عِلْمَ لَنَا إِنَّكَ أَنتَ عَلاَّمُ الْغُيُوبِ ﴿ 109 ﴾ جزء 7 [یاد کن ]روزى را که خدا پیامبران را گرد مى آورد، پس مى فرماید> :چه پاسخى به شما داده شد؟ <مى گویند> :ما را هیچ دانشى نیست .تویى که داناى رازهاى نهانى. | In the day when Allah gathereth together the messengers, and saith: What was your response (from mankind)? they say: We have no knowledge. Lo! Thou, only Thou art the Knower of Things Hidden. |
مائده : إِذْ قَالَ اللّهُ يَا عِيسى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِي عَلَيْكَ وَعَلَى وَالِدَتِكَ إِذْ أَيَّدتُّكَ بِرُوحِ الْقُدُسِ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَكَهْلاً وَإِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرَاةَ وَالإِنجِيلَ وَإِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ بِإِذْنِي فَتَنفُخُ فِيهَا فَتَكُونُ طَيْرًا بِإِذْنِي وَتُبْرِىءُ الأَكْمَهَ وَالأَبْرَصَ بِإِذْنِي وَإِذْ تُخْرِجُ الْمَوتَى بِإِذْنِي وَإِذْ كَفَفْتُ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَنكَ إِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ فَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِنْهُمْ إِنْ هَذَا إِلاَّ سِحْرٌ مُّبِينٌ ﴿ 110 ﴾ جزء 7 [یاد کن ]هنگامى را که خدا فرمود> :اى عیسى پسر مریم ، نعمت مرا بر خود و بر مادرت به یاد آور، آنگاه که تو را به روح القدس تایید کردم که در گهواره[ به اعجاز ]و در میانسالى[ به وحى ]با مردم سخن گفتى ، و آنگاه که تو را کتاب و حکمت و تورات و انجیل آموختم ، و آنگاه که به اذن من ، از گل ،[ چیزى ]به شکل پرنده مى ساختى ، پس در آن مى دمیدى ، و به اذن من پرنده اى مى شد، و کور مادرزاد و پیس را به اذن من شفا مى دادى ، و آنگاه که مردگان را به اذن من[ زنده از قبر ]بیرون مى آوردى ، و آنگاه که[ آسیب ]بنى اسرائیل را هنگامى که براى آنان حجتهاى آشکار آورده بودى از تو باز داشتم .پس کسانى از آنان که کافر شده بودند گفتند :این[ها چیزى ]جز افسونى آشکار نیست. | When Allah saith: O Jesus, son of Mary! Remember My favor unto thee and unto thy mother; how I strengthened thee with the holy Spirit, so that thou spakest unto mankind in the cradle as in maturity; and how I taught thee the Scripture and Wisdom and the Torah and the Gospel; and how thou didst shape of clay as it were the likeness of a bird by My permission, and didst blow upon it and it was a bird by My permission, and thou didst heal him who was born blind and the leper by My permission; and how thou didst raise the dead, by My permission and how I restrained the Children of Israel from (harming) thee when thou camest unto them with clear proofs, and those of them who disbelieved exclaimed: This is naught else than mere magic; |
مائده : وَإِذْ أَوْحَيْتُ إِلَى الْحَوَارِيِّينَ أَنْ آمِنُواْ بِي وَبِرَسُولِي قَالُوَاْ آمَنَّا وَاشْهَدْ بِأَنَّنَا مُسْلِمُونَ ﴿ 111 ﴾ جزء 7 و[ یاد کن ]هنگامى را که به حواریون وحى کردم که به من و فرستاده ام ایمان آورید .گفتند> :ایمان آوردیم ، و گواه باش که ما مسلمانیم. | And when I inspired the disciples, (saying): Believe in Me and in My messenger, they said: We believe. Bear witness that we have surrendered (unto Thee). |
مائده : إِذْ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيعُ رَبُّكَ أَن يُنَزِّلَ عَلَيْنَا مَآئِدَةً مِّنَ السَّمَاء قَالَ اتَّقُواْ اللّهَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ﴿ 112 ﴾ جزء 7 و[ یاد کن ]هنگامى را که حواریون گفتند> :اى عیسى پسر مریم ، آیا پروردگارت مى تواند از آسمان ، خوانى براى ما فرود آورد؟[ <عیسى ]گفت> :اگر ایمان دارید از خدا پروا دارید. | When the disciples said: O Jesus, son of Mary! Is thy Lord able to send down for us a table spread with food from heaven? He said: Observe your duty to Allah, if ye are true believers. |
مائده : قَالُواْ نُرِيدُ أَن نَّأْكُلَ مِنْهَا وَتَطْمَئِنَّ قُلُوبُنَا وَنَعْلَمَ أَن قَدْ صَدَقْتَنَا وَنَكُونَ عَلَيْهَا مِنَ الشَّاهِدِينَ ﴿ 113 ﴾ جزء 7 گفتند> :مى خواهیم از آن بخوریم ، و دلهاى ما آرامش یابد، و بدانیم که به ما راست گفته اى ، و بر آن از گواهان باشیم. | (They said:) We wish to eat thereof, that we may satisfy our hearts and know that thou hast spoken truth to us, and that thereof we may be witnesses. |
مائده : قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنزِلْ عَلَيْنَا مَآئِدَةً مِّنَ السَّمَاء تَكُونُ لَنَا عِيداً لِّأَوَّلِنَا وَآخِرِنَا وَآيَةً مِّنكَ وَارْزُقْنَا وَأَنتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ ﴿ 114 ﴾ جزء 7 عیسى پسر مریم گفت> :بار الها، پروردگارا، از آسمان ، خوانى بر ما فرو فرست تا عیدى براى اول و آخر ما باشد و نشانه اى از جانب تو .و ما را روزى ده که تو بهترین روزى دهندگانى. | Jesus, son of Mary, said: O Allah, Lord of us! Send down for us a table spread with food from heaven, that it may be a feast for Us, for the first of us and for the last of us, and a sign from Thee. Give us sustenance, for Thou art the Best of Sustainers. |
مائده : قَالَ اللّهُ إِنِّي مُنَزِّلُهَا عَلَيْكُمْ فَمَن يَكْفُرْ بَعْدُ مِنكُمْ فَإِنِّي أُعَذِّبُهُ عَذَابًا لاَّ أُعَذِّبُهُ أَحَدًا مِّنَ الْعَالَمِينَ ﴿ 115 ﴾ جزء 7 خدا فرمود> :من آن را بر شما فرو خواهم فرستاد، و[لى ]هر کس از شما پس از آن انکار ورزد، وى را[ چنان ]عذابى کنم که هیچ یک از جهانیان را[ آن چنان ]عذاب نکرده باشم. | Allah said: Lo! I send it down for you. And whoso disbelieveth of you afterward, him surely will I punish with a punishment wherewith I have not punished any of (My) creatures. |
مائده : وَإِذْ قَالَ اللّهُ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ أَأَنتَ قُلتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِي وَأُمِّيَ إِلَهَيْنِ مِن دُونِ اللّهِ قَالَ سُبْحَانَكَ مَا يَكُونُ لِي أَنْ أَقُولَ مَا لَيْسَ لِي بِحَقٍّ إِن كُنتُ قُلْتُهُ فَقَدْ عَلِمْتَهُ تَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِي وَلاَ أَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِكَ إِنَّكَ أَنتَ عَلاَّمُ الْغُيُوبِ ﴿ 116 ﴾ جزء 7 و[ یاد کن ]هنگامى را که خدا فرمود> :اى عیسى پسر مریم ، آیا تو به مردم گفتى :من و مادرم را همچون دو خدا به جاى خداوند بپرستید؟ <گفت> :منزهى تو، مرا نزیبد که[ در باره خویشتن ]چیزى را که حق من نیست بگویم .اگر آن را گفته بودم قطعا آن را مى دانستى .آنچه در نفس من است تو مى دانى ، و آنچه در ذات توست من نمى دانم ، چرا که تو خود، داناى رازهاى نهانى. | And when Allah saith: O Jesus, son of Mary! Didst thou say unto mankind: Take me and my mother for two gods beside Allah? he saith: Be glorified It was not mine to utter that to which I had no right. If I used to say it, then Thou knewest it. Thou knowest what is in my mind, and I know not what is in Thy mind. Lo! Thou, only Thou art the Knower of Things Hidden. |
مائده : مَا قُلْتُ لَهُمْ إِلاَّ مَا أَمَرْتَنِي بِهِ أَنِ اعْبُدُواْ اللّهَ رَبِّي وَرَبَّكُمْ وَكُنتُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا مَّا دُمْتُ فِيهِمْ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي كُنتَ أَنتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ وَأَنتَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ ﴿ 117 ﴾ جزء 7 جز آنچه مرا بدان فرمان دادى[ چیزى ]به آنان نگفتم ،[ گفته ام ]که :خدا، پروردگار من و پروردگار خود را عبادت کنید، و تا وقتى در میانشان بودم بر آنان گواه بودم ، پس چون روح مرا گرفتى ، تو خود بر آنان نگهبان بودى ، و تو بر هر چیز گواهى. | I spake unto them only that which Thou commandedst me, (saying) : Worship Allah, my Lord and your Lord. I was a witness of them while I dwelt among them, and when Thou tookest me Thou wast the Watcher over them. Thou art Witness over all things. |
مائده : إِن تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبَادُكَ وَإِن تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ﴿ 118 ﴾ جزء 7 اگر عذابشان کنى ، آنان بندگان تواند و اگر بر ایشان ببخشایى تو خود، توانا و حکیمى. | If Thou punish them, lo! they are Thy slaves, and if Thou forgive them (lo! they are Thy slaves). Lo! Thou, only Thou art the Mighty, the Wise. |
مائده : قَالَ اللّهُ هَذَا يَوْمُ يَنفَعُ الصَّادِقِينَ صِدْقُهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا رَّضِيَ اللّهُ عَنْهُمْ وَرَضُواْ عَنْهُ ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ﴿ 119 ﴾ جزء 7 خدا فرمود> :این ، روزى است که راستگویان را راستى شان سود بخشد <.براى آنان باغهایى است که از زیر[ درختان ]آن نهرها روان است .همیشه در آن جاودانند .خدا از آنان خشنود است و آنان[ نیز ]از او خشنودند .این است رستگارى بزرگ. | Allah saith: This is a day in which their truthfulness profiteth the truthful, for theirs are Gardens underneath which rivers flow, wherein they are secure for ever, Allah taking pleasure in them and they in Him. That is the great triumph. |
مائده : لِلّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَمَا فِيهِنَّ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿ 120 ﴾ جزء 7 فرمانروایى آسمانها و زمین و آنچه در آنهاست از آن خداست ، و او بر هر چیزى تواناست. | Unto Allah belongeth the Sovereignty of the heavens and the earth and whatsoever is therein, and He is Able to do all things. |
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ انعام : الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَجَعَلَ الظُّلُمَاتِ وَالنُّورَ ثُمَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ بِرَبِّهِم يَعْدِلُونَ ﴿ 1 ﴾ جزء 7 به نام خداوند رحمتگر مهربان
ستایش خدایى را که آسمانها و زمین را آفرید، و تاریک׀ها و روشنایى را پدید آورد .با این همه کسانى که کفر ورزیده اند،[ غیر او را ]با پروردگار خود برابر مى کنند . | In the name of Allah, the Beneficent, the Merciful Praise be to Allah, Who hath created the heavens and the earth, and hath appointed darkness and light. Yet those who disbelieve ascribe rivals unto their Lord. |
انعام : هُوَ الَّذِي خَلَقَكُم مِّن طِينٍ ثُمَّ قَضَى أَجَلاً وَأَجَلٌ مُّسمًّى عِندَهُ ثُمَّ أَنتُمْ تَمْتَرُونَ ﴿ 2 ﴾ جزء 7 اوست کسى که شما را از گل آفرید .آنگاه مدتى را[ براى شما عمر ]مقرر داشت .و اجل حتمى نزد اوست .با این همه ،[ بعضى از ]شما[ در قدرت او ]تردید مى کنید. | He it is Who hath created you from clay, and hath decreed a term for you. A term is fixed with Him. Yet still ye doubt! |
انعام : وَهُوَ اللّهُ فِي السَّمَاوَاتِ وَفِي الأَرْضِ يَعْلَمُ سِرَّكُمْ وَجَهرَكُمْ وَيَعْلَمُ مَا تَكْسِبُونَ ﴿ 3 ﴾ جزء 7 و او در آسمانها و زمین خداست .نهان و آشکار شما را مى داند، و آنچه را به دست مى آورید[ نیز ]مى داند. | He is Allah in the heavens and in the earth. He knoweth both your secret and your utterance, and He knoweth what ye earn. |
انعام : وَمَا تَأْتِيهِم مِّنْ آيَةٍ مِّنْ آيَاتِ رَبِّهِمْ إِلاَّ كَانُواْ عَنْهَا مُعْرِضِينَ ﴿ 4 ﴾ جزء 7 و هیچ نشانه اى از نشانه هاى پروردگارشان به سویشان نمى آمد مگر آنکه از آن روى بر مى تافتند. | Never came there unto them a revelation of the revelations of Allah but they did turn away from it. |
انعام : فَقَدْ كَذَّبُواْ بِالْحَقِّ لَمَّا جَاءهُمْ فَسَوْفَ يَأْتِيهِمْ أَنبَاء مَا كَانُواْ بِهِ يَسْتَهْزِؤُونَ ﴿ 5 ﴾ جزء 7 آنان حق را هنگامى که به سویشان آمد تکذیب کردند، پس به زودى ،[ حقیقت ]خبرهاى آنچه را که به ریشخند مى گرفتند به آنان خواهد رسید. | And they denied the truth when it came unto them. But there will come unto them the tidings of that which they used to deride. |
انعام : أَلَمْ يَرَوْاْ كَمْ أَهْلَكْنَا مِن قَبْلِهِم مِّن قَرْنٍ مَّكَّنَّاهُمْ فِي الأَرْضِ مَا لَمْ نُمَكِّن لَّكُمْ وَأَرْسَلْنَا السَّمَاء عَلَيْهِم مِّدْرَارًا وَجَعَلْنَا الأَنْهَارَ تَجْرِي مِن تَحْتِهِمْ فَأَهْلَكْنَاهُم بِذُنُوبِهِمْ وَأَنْشَأْنَا مِن بَعْدِهِمْ قَرْنًا آخَرِينَ ﴿ 6 ﴾ جزء 7 آیا ندیده اند که پیش از آنان چه بسیار امتها را هلاک کردیم ؟[ امتهایى که ]در زمین به آنان امکاناتى دادیم که براى شما آن امکانات را فراهم نکرده ایم ، و[ بارانهاى ]آسمان را پى در پى بر آنان فرو فرستادیم ، و رودبارها از زیر[ شهرهاى ]آنان روان ساختیم .پس ایشان را به[ سزاى ]گناهانشان هلاک کردیم ، و پس از آنان نسلهاى دیگرى پدید آوردیم. | See they not how many a generation We destroyed before them, whom We had established in the earth more firmly than We have established you, and We shed on them abundant showers from the sky, and made the rivers flow beneath them. Yet We destroyed them for their sins, and created after them another generation |
انعام : وَلَوْ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ كِتَابًا فِي قِرْطَاسٍ فَلَمَسُوهُ بِأَيْدِيهِمْ لَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُواْ إِنْ هَذَا إِلاَّ سِحْرٌ مُّبِينٌ ﴿ 7 ﴾ جزء 7 و اگر مکتوبى ، نوشته بر کاغذ، بر تو نازل مى کردیم و آنان ، آن را با دستهاى خود لمس مى کردند قطعا کافران مى گفتند> :این[ چیزى ]جز سحر آشکار نیست. | Had we sent down unto thee (Muhammad) (actual) writing upon parchment, so that they could feel it with their hands, those who disbelieve would have said: This is naught else than mere magic. |
انعام : وَقَالُواْ لَوْلا أُنزِلَ عَلَيْهِ مَلَكٌ وَلَوْ أَنزَلْنَا مَلَكًا لَّقُضِيَ الأمْرُ ثُمَّ لاَ يُنظَرُونَ ﴿ 8 ﴾ جزء 7 و گفتند> :چرا فرشته اى بر او نازل نشده است ؟ <و اگر فرشته اى فرود مى آوردیم ، قطعا کار تمام شده بود، سپس مهلت نمى یافتند. | They say: Why hath not an angel been sent down unto him? If We sent down an angel, then the matter would be judged; no further time would be allowed them (for reflection). |
انعام : وَلَوْ جَعَلْنَاهُ مَلَكًا لَّجَعَلْنَاهُ رَجُلاً وَلَلَبَسْنَا عَلَيْهِم مَّا يَلْبِسُونَ ﴿ 9 ﴾ جزء 7 و اگر او را فرشته اى قرار مى دادیم ، حتما وى را[ به صورت ]مردى در مى آوردیم ، و امر را همچنان بر آنان مشتبه مى ساختیم. | Had We appointed an angel (Our messenger), We assuredly had made him (as) a man (that he might speak to men); and (thus) obscured for them (the truth) they (now) obscure. |
انعام : وَلَقَدِ اسْتُهْزِىءَ بِرُسُلٍ مِّن قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِينَ سَخِرُواْ مِنْهُم مَّا كَانُواْ بِهِ يَسْتَهْزِؤُونَ ﴿ 10 ﴾ جزء 7 و پیش از تو پیامبرانى به استهزا گرفته شدند .پس آنچه را ریشخند مى کردند گریبانگیر ریشخندکنندگان ایشان گردید. | Messengers (of Allah) have been derided before thee, but that whereat they scoffed surrounded such of them as did deride. |
انعام : قُلْ سِيرُواْ فِي الأَرْضِ ثُمَّ انظُرُواْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ ﴿ 11 ﴾ جزء 7 بگو> :در زمین بگردید، آنگاه بنگرید که فرجام تکذیب کنندگان چگونه بوده است ؟ | Say (unto the disbelievers): Travel in the land, and see the nature of the consequence for the rejecters! |
انعام : قُل لِّمَن مَّا فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ قُل لِلّهِ كَتَبَ عَلَى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ لَيَجْمَعَنَّكُمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لاَ رَيْبَ فِيهِ الَّذِينَ خَسِرُواْ أَنفُسَهُمْ فَهُمْ لاَ يُؤْمِنُونَ ﴿ 12 ﴾ جزء 7 بگو> :آنچه در آسمانها و زمین است از آن کیست ؟ <بگو> :از آن خداست< ، که رحمت را بر خویشتن واجب گردانیده است .یقینا شما را در روز قیامت که در آن هیچ شکى نیست گرد خواهد آورد .خودباختگان کسانى اند که ایمان نمى آورند. | Say: Unto whom belongeth whatsoever is in the heavens and the earth? Say: Unto Allah. He hath prescribed for Himself mercy, that He may bring you all together to a Day whereof there is no doubt. Those who ruin their own souls will not believe. |
(148 / 50) 3 / 1 | قرآن Holy Quran |
