| (159 / 50) 4 / 1
اعراف : قَالَ الْمَلأُ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُواْ مِن قَوْمِهِ لَنُخْرِجَنَّكَ يَا شُعَيْبُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ مَعَكَ مِن قَرْيَتِنَا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنَا قَالَ أَوَلَوْ كُنَّا كَارِهِينَ ﴿ 88 ﴾ جزء 9 سران قومش که تکبر مى ورزیدند، گفتند> :اى شعیب ، یا تو و کسانى را که با تو ایمان آورده اند، از شهر خودمان بیرون خواهیم کرد، یا به کیش ما برگردید <.گفت> :آیا هر چند کراهت داشته باشیم ؟ | The chieftains of his people, who were scornful, said: Surely we will drive thee out, O Shueyb, and those who believe with thee, from our township, unless ye return to our religion. He said : Even though we hate it? |
اعراف : قَدِ افْتَرَيْنَا عَلَى اللّهِ كَذِبًا إِنْ عُدْنَا فِي مِلَّتِكُم بَعْدَ إِذْ نَجَّانَا اللّهُ مِنْهَا وَمَا يَكُونُ لَنَا أَن نَّعُودَ فِيهَا إِلاَّ أَن يَشَاء اللّهُ رَبُّنَا وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا عَلَى اللّهِ تَوَكَّلْنَا رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَأَنتَ خَيْرُ الْفَاتِحِينَ ﴿ 89 ﴾ جزء 9 اگر بعد از آنکه خدا ما را از آن نجات بخشیده[ باز ]به کیش شما برگردیم ، در حقیقت به خدا دروغ بسته ایم ، و ما را سزاوار نیست که به آن بازگردیم ، مگر آنکه خدا، پروردگار ما بخواهد[ .که ]پروردگار ما از نظر دانش بر هر چیزى احاطه دارد .بر خدا توکل کرده ایم .بار پروردگارا، میان ما و قوم ما به حق داورى کن که تو بهترین داورانى. | We should have invented a lie against Allah if we returned to your religion after Allah hath rescued us from it. It is not for us to return to it unless Allah should (so) will. Our Lord comprehendeth all things in knowledge. In Allah do we put our trust. Our Lord! Decide with truth between us and our folk, for Thou art the best of those who make decision. |
اعراف : وَقَالَ الْمَلأُ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِن قَوْمِهِ لَئِنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَيْباً إِنَّكُمْ إِذاً لَّخَاسِرُونَ ﴿ 90 ﴾ جزء 9 و سران قومش که کافر بودند گفتند> :اگر از شعیب پیروى کنید، در این صورت قطعا زیانکارید. | But the chieftains of his people, who were disbelieving, said: If ye follow Shueyb, then truly we shall be the losers. |
اعراف : فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُواْ فِي دَارِهِمْ جَاثِمِينَ ﴿ 91 ﴾ جزء 9 پس زمین لرزه آنان را فرو گرفت ، و در خانه هایشان از پا درآمدند. | So the earthquake seized them, and morning found them prostrate in their dwelling place. |
اعراف : الَّذِينَ كَذَّبُواْ شُعَيْبًا كَأَن لَّمْ يَغْنَوْاْ فِيهَا الَّذِينَ كَذَّبُواْ شُعَيْبًا كَانُواْ هُمُ الْخَاسِرِينَ ﴿ 92 ﴾ جزء 9 کسانى که شعیب را تکذیب کرده بودند، گویى خود در آن[ دیار ]سکونت نداشتند .کسانى که شعیب را تکذیب کرده بودند، خود، همان زیانکاران بودند. | Those who denied Shueyb became as though they had not dwelt there. Those who denied Shueyb, they were the losers. |
اعراف : فَتَوَلَّى عَنْهُمْ وَقَالَ يَا قَوْمِ لَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ رِسَالاَتِ رَبِّي وَنَصَحْتُ لَكُمْ فَكَيْفَ آسَى عَلَى قَوْمٍ كَافِرِينَ ﴿ 93 ﴾ جزء 9 پس[ شعیب ]از ایشان روى برتافت و گفت> :اى قوم من ، به راستى که پیامهاى پروردگارم را به شما رسانیدم و پندتان دادم ، دیگر چگونه بر گروهى که کافرند دریغ بخورم ؟ | So he turned from them and said: O my people! I delivered my Lord's messages unto you and gave you good advice; then how can I sorrow for a people that rejected (truth)? |
اعراف : وَمَا أَرْسَلْنَا فِي قَرْيَةٍ مِّن نَّبِيٍّ إِلاَّ أَخَذْنَا أَهْلَهَا بِالْبَأْسَاء وَالضَّرَّاء لَعَلَّهُمْ يَضَّرَّعُونَ ﴿ 94 ﴾ جزء 9 و در هیچ شهرى ، پیامبرى نفرستادیم مگر آنکه مردمش را به سختى و رنج دچار کردیم تا مگر به زارى درآیند. | And We sent no prophet unto any township but We did afflict its folk with tribulation and adversity that haply they might grow humble. |
اعراف : ثُمَّ بَدَّلْنَا مَكَانَ السَّيِّئَةِ الْحَسَنَةَ حَتَّى عَفَواْ وَّقَالُواْ قَدْ مَسَّ آبَاءنَا الضَّرَّاء وَالسَّرَّاء فَأَخَذْنَاهُم بَغْتَةً وَهُمْ لاَ يَشْعُرُونَ ﴿ 95 ﴾ جزء 9 آنگاه به جاى بدى[ بلا]، نیکى[ نعمت ]قرار دادیم تا انبوه شدند و گفتند> :پدران ما را[ هم مسلما به حکم طبیعت ]رنج و راحت مى رسیده است <.پس در حالى که بى خبر بودند بناگاه[ گریبان ]آنان را گرفتیم. | Then changed We the evil plight for good till they grew affluent and said: Tribulation and distress did touch our fathers. Then We seized them unawares, when they perceived not. |
اعراف : وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَى آمَنُواْ وَاتَّقَواْ لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَاتٍ مِّنَ السَّمَاء وَالأَرْضِ وَلَكِن كَذَّبُواْ فَأَخَذْنَاهُم بِمَا كَانُواْ يَكْسِبُونَ ﴿ 96 ﴾ جزء 9 و اگر مردم شهرها ایمان آورده و به تقوا گراییده بودند، قطعا برکاتى از آسمان و زمین برایشان مى گشودیم ، ولى تکذیب کردند، پس به[ کیفر ]دستاوردشان[ گریبان ]آنان را گرفتیم. | And if the people of the township had believed and kept from evil, surely We should have opened for them, blessings from the sky and from the earth. But (unto every messenger) they gave the lie, and so We seized them on account of what they used to earn. |
اعراف : أَفَأَمِنَ أَهْلُ الْقُرَى أَن يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا بَيَاتاً وَهُمْ نَآئِمُونَ ﴿ 97 ﴾ جزء 9 آیا ساکنان شهرها ایمن شده اند از اینکه عذاب ما شامگاهان در حالى که به خواب فرو رفته اند به آنان برسد؟ | Are the people of the townships then secure from the coming of Our wrath, upon them as a night raid while they sleep? |
اعراف : أَوَ أَمِنَ أَهْلُ الْقُرَى أَن يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا ضُحًى وَهُمْ يَلْعَبُونَ ﴿ 98 ﴾ جزء 9 و آیا ساکنان شهرها ایمن شده اند از اینکه عذاب ما نیمروز در حالى که به بازى سرگرمند به ایشان دررسد؟ | Or are the people of the townships then secure from the coming of Our wrath upon them in the daytime while they play? |
اعراف : أَفَأَمِنُواْ مَكْرَ اللّهِ فَلاَ يَأْمَنُ مَكْرَ اللّهِ إِلاَّ الْقَوْمُ الْخَاسِرُونَ ﴿ 99 ﴾ جزء 9 آیا از مکر خدا خود را ایمن دانستند؟[ با آنکه ]جز مردم زیانکار[ کسى ]خود را از مکر خدا ایمن نمى داند. | Are they then secure from Allah's scheme? None deemeth himself secure from Allah's scheme save folk that perish. |
اعراف : أَوَلَمْ يَهْدِ لِلَّذِينَ يَرِثُونَ الأَرْضَ مِن بَعْدِ أَهْلِهَا أَن لَّوْ نَشَاء أَصَبْنَاهُم بِذُنُوبِهِمْ وَنَطْبَعُ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لاَ يَسْمَعُونَ ﴿ 100 ﴾ جزء 9 مگر براى کسانى که زمین را پس از ساکنان[ پیشین ]آن به ارث مى برند، باز ننموده است که اگر مى خواستیم آنان را به[ کیفر ]گناهانشان مى رساندیم و بر دلهایشان مهر مى نهادیم تا دیگر نشنوند. | Is it not an indication to those who inherit the land after its people (who thus reaped the consequence of evil doing) that, if We will, We can smite them for their sins and print upon their hearts so that they hear not? |
اعراف : تِلْكَ الْقُرَى نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنبَآئِهَا وَلَقَدْ جَاءتْهُمْ رُسُلُهُم بِالْبَيِّنَاتِ فَمَا كَانُواْ لِيُؤْمِنُواْ بِمَا كَذَّبُواْ مِن قَبْلُ كَذَلِكَ يَطْبَعُ اللّهُ عَلَىَ قُلُوبِ الْكَافِرِينَ ﴿ 101 ﴾ جزء 9 این شهرهاست که برخى از خبرهاى آن را بر تو حکایت مى کنیم .در حقیقت ، پیامبرانشان دلایل روشن برایشان آوردند .اما آنان به آنچه قبلا تکذیب کرده بودند[ باز ]ایمان نمى آوردند .این گونه خدا بر دلهاى کافران مهر مى نهد. | Such were the townships. We relate some tidings of them unto thee (Muhammad). Their messengers verily came unto them with clear proofs (of Allah's Sovereignty), but they could not believe because they had before denied. Thus doth Allah print upon the hearts of disbelievers (that they hear not). |
اعراف : وَمَا وَجَدْنَا لأَكْثَرِهِم مِّنْ عَهْدٍ وَإِن وَجَدْنَا أَكْثَرَهُمْ لَفَاسِقِينَ ﴿ 102 ﴾ جزء 9 و در بیشتر آنان عهدى[ استوار ]نیافتیم و بیشترشان را جدا نافرمان یافتیم. | We found no (loyalty to any) covenant in most of them. Nay, most of them We found wrong doers. |
اعراف : ثُمَّ بَعَثْنَا مِن بَعْدِهِم مُّوسَى بِآيَاتِنَا إِلَى فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَظَلَمُواْ بِهَا فَانظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ ﴿ 103 ﴾ جزء 9 آنگاه بعد از آنان ، موسى را با آیات خود به سوى فرعون و سران قومش فرستادیم .ولى آنها به آن[ آیات ]کفر ورزیدند .پس ببین فرجام مفسدان چگونه بود. | Then, after them, We sent Moses with our tokens unto Pharaoh and his chiefs, but they repelled them. Now, see the nature of the consequence for the corrupters! |
اعراف : وَقَالَ مُوسَى يَا فِرْعَوْنُ إِنِّي رَسُولٌ مِّن رَّبِّ الْعَالَمِينَ ﴿ 104 ﴾ جزء 9 و موسى گفت> :اى فرعون ، بى تردید، من پیامبرى از سوى پروردگار جهانیانم. | Moses said: O Pharaoh! Lo! I am a messenger from the Lord of the Worlds, |
اعراف : حَقِيقٌ عَلَى أَن لاَّ أَقُولَ عَلَى اللّهِ إِلاَّ الْحَقَّ قَدْ جِئْتُكُم بِبَيِّنَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ فَأَرْسِلْ مَعِيَ بَنِي إِسْرَائِيلَ ﴿ 105 ﴾ جزء 9 شایسته است که بر خدا جز[ سخن ]حق نگویم .من در حقیقت دلیلى روشن از سوى پروردگارتان براى شما آورده ام ، پس فرزندان اسرائیل را همراه من بفرست. | Approved upon condition that I speak concerning Allah nothing but the truth I come unto you (lords of Egypt) with a clear proof from your Lord. So let the Children of Israel go with me. |
اعراف : قَالَ إِن كُنتَ جِئْتَ بِآيَةٍ فَأْتِ بِهَا إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ﴿ 106 ﴾ جزء 9 [فرعون ]گفت> :اگر معجزه اى آورده اى ، پس اگر راست مى گویى آن را ارائه بده. | (Pharaoh) said : If thou comest with a token, then produce it, if thou art of those who speak the truth. |
اعراف : فَأَلْقَى عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِينٌ ﴿ 107 ﴾ جزء 9 پس[ موسى ]عصایش را افکند و بناگاه اژدهایى آشکار شد. | Then he flung down his staff and lo! it was a serpent manifest; |
اعراف : وَنَزَعَ يَدَهُ فَإِذَا هِيَ بَيْضَاء لِلنَّاظِرِينَ ﴿ 108 ﴾ جزء 9 و دست خود را[ از گریبان ]بیرون کشید و ناگهان براى تماشاگران سپید[ و درخشنده ]بود. | And he drew forth his hand (from his bosom): and lo! it was white for the beholders. |
اعراف : قَالَ الْمَلأُ مِن قَوْمِ فِرْعَوْنَ إِنَّ هَذَا لَسَاحِرٌ عَلِيمٌ ﴿ 109 ﴾ جزء 9 سران قوم فرعون گفتند> :بى شک ، این[ مرد ]ساحرى داناست. | The chiefs of Pharaoh's people said: Lo! this is some knowing wizard, |
اعراف : يُرِيدُ أَن يُخْرِجَكُم مِّنْ أَرْضِكُمْ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ ﴿ 110 ﴾ جزء 9 مى خواهد شما را از سرزمینتان بیرون کند .پس چه دستور مى دهید؟ | Who would expel you from your land. Now what do ye advise? |
اعراف : قَالُواْ أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَأَرْسِلْ فِي الْمَدَآئِنِ حَاشِرِينَ ﴿ 111 ﴾ جزء 9 گفتند> :او و برادرش را بازداشت کن ، و گردآورندگانى را به شهرها بفرست. | They said (unto Pharaoh): Put him off (a while) him and his brother and send into the cities summoners, |
اعراف : يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَاحِرٍ عَلِيمٍ ﴿ 112 ﴾ جزء 9 تا هر ساحر دانایى را نزد تو آرند. | To bring each knowing wizard unto thee. |
اعراف : وَجَاء السَّحَرَةُ فِرْعَوْنَ قَالْواْ إِنَّ لَنَا لأَجْرًا إِن كُنَّا نَحْنُ الْغَالِبِينَ ﴿ 113 ﴾ جزء 9 و ساحران نزد فرعون آمدند[ و ]گفتند[> :آیا ]اگر ما پیروز شویم براى ما پاداشى خواهد بود؟ | And the wizards came to Pharaoh, saying: Surely there will be a reward for us if we are victors. |
اعراف : قَالَ نَعَمْ وَإَنَّكُمْ لَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ ﴿ 114 ﴾ جزء 9 گفت> :آرى ، و مسلما شما از مقربان[ دربار من ]خواهید بود. | He answered: Yea, and surely ye shall be of those brought near (to me). |
اعراف : قَالُواْ يَا مُوسَى إِمَّا أَن تُلْقِيَ وَإِمَّا أَن نَّكُونَ نَحْنُ الْمُلْقِينَ ﴿ 115 ﴾ جزء 9 گفتند> :اى موسى ، آیا تو مى افکنى و یا اینکه ما مى افکنیم ؟ | They said: O Moses! Either throw (first) or let us be the first throwers? |
اعراف : قَالَ أَلْقُوْاْ فَلَمَّا أَلْقَوْاْ سَحَرُواْ أَعْيُنَ النَّاسِ وَاسْتَرْهَبُوهُمْ وَجَاءوا بِسِحْرٍ عَظِيمٍ ﴿ 116 ﴾ جزء 9 گفت> :شما بیفکنید <.و چون افکندند، دیدگان مردم را افسون کردند و آنان را به ترس انداختند و سحرى بزرگ در میان آوردند. | He said: Throw! And when they threw they cast a spell upon the people's eyes, and overawed them, and produced a mighty spell. |
اعراف : وَأَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى أَنْ أَلْقِ عَصَاكَ فَإِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ ﴿ 117 ﴾ جزء 9 و به موسى وحى کردیم که> :عصایت را بینداز<، پس[ انداخت و اژدها شد ]و ناگهان آنچه را به دروغ ساخته بودند فرو بلعید. | And We inspired Moses (saying): Throw thy staff! And lo! it swallowed up their lying show. |
اعراف : فَوَقَعَ الْحَقُّ وَبَطَلَ مَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ ﴿ 118 ﴾ جزء 9 پس حقیقت آشکار گردید و کارهایى که مى کردند باطل شد. | Thus was the Truth vindicated and that which they were doing was made vain. |
اعراف : فَغُلِبُواْ هُنَالِكَ وَانقَلَبُواْ صَاغِرِينَ ﴿ 119 ﴾ جزء 9 و در آنجا مغلوب و خوار گردیدند. | Thus were they there defeated and brought low. |
اعراف : وَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ سَاجِدِينَ ﴿ 120 ﴾ جزء 9 و ساحران به سجده درافتادند. | And the wizards fell down prostrate, |
اعراف : قَالُواْ آمَنَّا بِرِبِّ الْعَالَمِينَ ﴿ 121 ﴾ جزء 9 [و ]گفتند> :به پروردگار جهانیان ایمان آوردیم ، | Crying: We believe in the Lord of the Worlds, |
اعراف : رَبِّ مُوسَى وَهَارُونَ ﴿ 122 ﴾ جزء 9 پروردگار موسى و هارون. | The Lord of Moses and Aaron. |
اعراف : قَالَ فِرْعَوْنُ آمَنتُم بِهِ قَبْلَ أَن آذَنَ لَكُمْ إِنَّ هَذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوهُ فِي الْمَدِينَةِ لِتُخْرِجُواْ مِنْهَا أَهْلَهَا فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ﴿ 123 ﴾ جزء 9 فرعون گفت> :آیا پیش از آنکه به شما رخصت دهم ، به او ایمان آوردید؟ قطعا این نیرنگى است که در شهر به راه انداخته اید تا مردمش را از آن بیرون کنید .پس به زودى خواهید دانست. | Pharaoh said: Ye believe in Him before I give you leave! Lo! this is the plot that ye have plotted in the city that ye may drive its people hence. But ye shall come to know! |
اعراف : لأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلاَفٍ ثُمَّ لأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ ﴿ 124 ﴾ جزء 9 دستها و پاهایتان را یکى از چپ و یکى از راست خواهم برید سپس همه شما را به دار خواهم آویخت. | Surely I shall have your hands and feet cut off upon alternate sides. Then I shall crucify you every one. |
اعراف : قَالُواْ إِنَّا إِلَى رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ ﴿ 125 ﴾ جزء 9 گفتند> :ما به سوى پروردگارمان بازخواهیم گشت. | They said: Lo! We are about to return unto our Lord! |
اعراف : وَمَا تَنقِمُ مِنَّا إِلاَّ أَنْ آمَنَّا بِآيَاتِ رَبِّنَا لَمَّا جَاءتْنَا رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ ﴿ 126 ﴾ جزء 9 و تو جز براى این ما را به کیفر نمى رسانى که ما به معجزات پروردگارمان وقتى براى ما آمد ایمان آوردیم .پروردگارا، بر ما شکیبایى فرو ریز و ما را مسلمان بمیران. | Thou takest vengeance on us only forasmuch as we believed the tokens of our Lord when they came unto us. Our Lord! Vouchsafe unto us steadfastness and make us die as men who have surrendered (unto Thee). |
اعراف : وَقَالَ الْمَلأُ مِن قَوْمِ فِرْعَونَ أَتَذَرُ مُوسَى وَقَوْمَهُ لِيُفْسِدُواْ فِي الأَرْضِ وَيَذَرَكَ وَآلِهَتَكَ قَالَ سَنُقَتِّلُ أَبْنَاءهُمْ وَنَسْتَحْيِي نِسَاءهُمْ وَإِنَّا فَوْقَهُمْ قَاهِرُونَ ﴿ 127 ﴾ جزء 9 و سران قوم فرعون گفتند> :آیا موسى و قومش را رها مى کنى تا در این سرزمین فساد کنند و[ موسى ]تو و خدایانت را رها کند؟[ <فرعون ]گفت> :بزودى پسرانشان را مى کشیم و زنانشان را زنده نگاه مى داریم ، و ما بر آنان مسلطیم. | The chiefs of Pharaoh's people said: (O King), wilt thou suffer Moses and his people to make mischief in the land, and flout thee and thy gods? He said: We will slay their sons and spare their women, for lo! we are in power over them. |
اعراف : قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ اسْتَعِينُوا بِاللّهِ وَاصْبِرُواْ إِنَّ الأَرْضَ لِلّهِ يُورِثُهَا مَن يَشَاء مِنْ عِبَادِهِ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ ﴿ 128 ﴾ جزء 9 موسى به قوم خود گفت> :از خدا یارى جویید و پایدارى ورزید، که زمین از آن خداست ، آن را به هر کس از بندگانش که بخواهد مى دهد، و فرجام[ نیک ]براى پرهیزگاران است. | And Moses said unto his people: Seek help in Allah and endure. Lo! the earth is Allah's. He giveth it for an inheritance to whom He will. And lo! the sequel is for those who keep their duty (unto Him). |
اعراف : قَالُواْ أُوذِينَا مِن قَبْلِ أَن تَأْتِينَا وَمِن بَعْدِ مَا جِئْتَنَا قَالَ عَسَى رَبُّكُمْ أَن يُهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَيَسْتَخْلِفَكُمْ فِي الأَرْضِ فَيَنظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ ﴿ 129 ﴾ جزء 9 [قوم موسى ]گفتند> :پیش از آنکه تو نزد ما بیایى و[ حتى ]بعد از آنکه به سوى ما آمدى مورد آزار قرار گرفتیم <.گفت> :امید است که پروردگارتان دشمن شما را هلاک کند و شما را روى زمین جانشین[ آنان ]سازد، آنگاه بنگرد تا چگونه عمل مى کنید. | They said : We suffered hurt before thou camest unto us, `and since thou hast come unto us. He said: it may be that your Lord is going to destroy your adversary and make you viceroys in the earth, that He may see how ye behave. |
اعراف : وَلَقَدْ أَخَذْنَا آلَ فِرْعَونَ بِالسِّنِينَ وَنَقْصٍ مِّن الثَّمَرَاتِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ ﴿ 130 ﴾ جزء 9 و در حقیقت ، ما فرعونیان را به خشکسالى و کمبود محصولات دچار کردیم باشد که عبرت گیرند. | And We straitened Pharaoh's folk with famine and the dearth of fruits, that peradventure they might heed. |
اعراف : فَإِذَا جَاءتْهُمُ الْحَسَنَةُ قَالُواْ لَنَا هَذِهِ وَإِن تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَطَّيَّرُواْ بِمُوسَى وَمَن مَّعَهُ أَلا إِنَّمَا طَائِرُهُمْ عِندَ اللّهُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لاَ يَعْلَمُونَ ﴿ 131 ﴾ جزء 9 پس هنگامى که نیکى[ و نعمت ]به آنان روى مى آورد مى گفتند> :این براى[ شایستگى ]خود ماست <و چون گزندى به آنان مى رسید، به موسى و همراهانش شگون بد مى زدند .آگاه باشید که[ سرچشمه ]بدشگونى آنان تنها نزد خداست[ که آنان را به بدى اعمالشان کیفر مى دهد]، لیکن بیشترشان نمى دانستند. | But whenever good befell them, they said : This is ours; and whenever evil smote them they ascribed it to the evil auspices of Moses and those with him. Surely their evil auspice was only with Allah. But most of them knew not. |
اعراف : وَقَالُواْ مَهْمَا تَأْتِنَا بِهِ مِن آيَةٍ لِّتَسْحَرَنَا بِهَا فَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ ﴿ 132 ﴾ جزء 9 و گفتند> :هر گونه پدیده شگرفى که به وسیله آن ما را افسون کنى براى ما بیاورى ، ما به تو ایمان آورنده نیستیم. | And they said: Whatever portent thou bringest when with to bewitch us, we shall not put faith in thee. |
اعراف : فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الطُّوفَانَ وَالْجَرَادَ وَالْقُمَّلَ وَالضَّفَادِعَ وَالدَّمَ آيَاتٍ مُّفَصَّلاَتٍ فَاسْتَكْبَرُواْ وَكَانُواْ قَوْمًا مُّجْرِمِينَ ﴿ 133 ﴾ جزء 9 پس بر آنان طوفان و ملخ و کنه ریز و غوکها و خون را به صورت نشانه هایى آشکار فرستادیم و باز سرکشى کردند و گروهى بدکار بودند. | So We sent them the flood and the locusts and the vermin and the frogs and the blood a succession of clear signs. But they were arrogant and became guilty. |
اعراف : وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قَالُواْ يَا مُوسَى ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِندَكَ لَئِن كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِي إِسْرَآئِيلَ ﴿ 134 ﴾ جزء 9 و هنگامى که عذاب بر آنان فرود آمد، گفتند> :اى موسى ، پروردگارت را به عهدى که نزد تو دارد براى ما بخوان ، اگر این عذاب را از ما برطرف کنى حتما به تو ایمان خواهیم آورد و بنى اسرائیل را قطعا با تو روانه خواهیم ساخت. | And when the terror fell on them they cried: O Moses! Pray for us unto thy Lord, because He hath a covenant with thee. If thou removest the terror from us we verily will trust thee and will let the Children of Israel go with thee. |
اعراف : فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلَى أَجَلٍ هُم بَالِغُوهُ إِذَا هُمْ يَنكُثُونَ ﴿ 135 ﴾ جزء 9 و چون عذاب را تا سررسیدى که آنان بدان رسیدند از آنها برداشتیم باز هم پیمان شکنى کردند. | But when We did remove from them the terror for a term which they must reach, behold! they broke their covenant |
اعراف : فَانتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا وَكَانُواْ عَنْهَا غَافِلِينَ ﴿ 136 ﴾ جزء 9 سرانجام از آنان انتقام گرفتیم و در دریا غرقشان ساختیم ، چرا که آیات ما را تکذیب کردند و از آنها غافل بودند. | Therefore We took retribution from them; therefore We drowned them in the sea: because they denied Our revelations and were heedless of them. |
اعراف : وَأَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِينَ كَانُواْ يُسْتَضْعَفُونَ مَشَارِقَ الأَرْضِ وَمَغَارِبَهَا الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنَى عَلَى بَنِي إِسْرَآئِيلَ بِمَا صَبَرُواْ وَدَمَّرْنَا مَا كَانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَقَوْمُهُ وَمَا كَانُواْ يَعْرِشُونَ ﴿ 137 ﴾ جزء 9 و به آن گروهى که پیوسته تضعیف مى شدند،[ بخشهاى ]باختر و خاورى سرزمین[ فلسطین ]را که در آن برکت قرار داده بودیم به میراث عطا کردیم .و به پاس آنکه صبر کردند، وعده نیکوى پروردگارت به فرزندان اسرائیل تحقق یافت ، و آنچه را که فرعون و قومش ساخته و افراشته بودند ویران کردیم. | And We caused the folk who were devised to inherit the eastern parts of the land and the western parts thereof which We had blessed. And the fair word of the Lord was fulfilled for the Children of Israel because of their endurance; and We annihilated (all) that Pharaoh and his folk had done and that they had contrived. |
(159 / 50) 4 / 1 | قرآن Holy Quran |
