dat.ir

سخن روز:
هر یک از شما باید کاری کند که وی را به محبت و دوستی ما نزدیک نماید و از آنچه که خوشایند ما نبوده و باعث کراهت و خشم ماست، دوری گزیند.   حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه

صفحه اصلی  |  شعب بانکها  |  آب و هوا  |  تقویم  |  لغتنامه  |  دیوان حافظ  |  قرآن - Quran  |  تنزیل  |  دیوان شمس  |  پخش زنده  |  آرشیوهای عکس  |  Download English News

علامت "عبارت" برای عین عبارت ، + برای و ، فاصله برای یا

FA
 

   « قبلی       1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14       بعدی »

(6236 / 50)       125 / 5

  • بقره : الشَّهْرُ الْحَرَامُ بِالشَّهْرِ الْحَرَامِ وَالْحُرُمَاتُ قِصَاصٌ فَمَنِ اعْتَدَى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُواْ عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدَى عَلَيْكُمْ وَاتَّقُواْ اللّهَ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ    ﴿ 194 ﴾     جزء 2  

    این ماه حرام در برابر آن ماه حرام است ، و[ هتک ]حرمتها قصاص دارد .پس هر کس بر شما تعدى کرد، همان گونه که بر شما تعدى کرده ، بر او تعدى کنید و از خدا پروا بدارید و بدانید که خدا با تقواپیشگان است.

    The forbidden month for the forbidden month, and forbidden things in retaliation. And one who attacketh you, attack him like manner as he attacked you. Observe your duty to Allah, and know that Allah is with those who ward off (evil).


  • بقره : وَأَنفِقُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَلاَ تُلْقُواْ بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ وَأَحْسِنُوَاْ إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ    ﴿ 195 ﴾     جزء 2  

    و در راه خدا انفاق کنید، و خود را با دست خود به هلاکت میفکنید، و نیکى کنید که خدا نیکوکاران را دوست مى دارد.

    Spend your wealth for the cause of Allah, and be not cast by your own hands to ruin; and do good. Lo! Allah loveth the beneficent


  • بقره : وَأَتِمُّواْ الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلّهِ فَإِنْ أُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ وَلاَ تَحْلِقُواْ رُؤُوسَكُمْ حَتَّى يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهُ فَمَن كَانَ مِنكُم مَّرِيضاً أَوْ بِهِ أَذًى مِّن رَّأْسِهِ فَفِدْيَةٌ مِّن صِيَامٍ أَوْ صَدَقَةٍ أَوْ نُسُكٍ فَإِذَا أَمِنتُمْ فَمَن تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ إِلَى الْحَجِّ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ فَمَن لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلاثَةِ أَيَّامٍ فِي الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ إِذَا رَجَعْتُمْ تِلْكَ عَشَرَةٌ كَامِلَةٌ ذَلِكَ لِمَن لَّمْ يَكُنْ أَهْلُهُ حَاضِرِي الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَاتَّقُواْ اللّهَ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ    ﴿ 196 ﴾     جزء 2  

    و براى خدا حج و عمره را به پایان رسانید، و اگر[ به علت موانعى ]بازداشته شدید، آنچه از قربانى میسر است[ قربانى کنید]، و تا قربانى به قربانگاه نرسیده سر خود را متراشید، و هر کس از شما بیمار باشد یا در سر ناراحتیى داشته باشد[ و ناچار شود در احرام سر بتراشد ]به کفاره[ آن ، باید ]روزه اى بدارد، یا صدقه اى دهد، یا قربانیى بکند، و چون ایمنى یافتید، پس هر کس از[ اعمال ]عمره به حج پرداخت ،[ باید ]آنچه از قربانى میسر است[ قربانى کند]، و آن کس که[ قربانى ]نیافت[ باید ]در هنگام حج ، سه روز روزه[ بدارد]، و چون برگشتید هفت[ روز دیگر روزه بدارید]، این ده[ روز ]تمام است .این[ حج تمتع ]براى کسى است که اهل مسجد الحرام[ مکه ]نباشد، و از خدا بترسید، و بدانید که خدا سخت کیفر است.

    Perform the pilgrimage and the visit (to Mecca) for Allah. And if ye are prevented, then send such gifts as can be obtained with ease, and shave not your heads until the gifts have reached their destination. And whoever among you is sick or hath an ailment of the head must pay a ransom of fasting or alms giving or offering. And if ye are in safety, then whosoever contenteth himself with the Visit for the Pilgrimage (shall give) such gifts as can be had with ease. And whosoever cannot find (such gifts, then a fast of three days while on the pilgrimage, and of seven when ye have returned; that is, ten in all. That is for him whose folk are not present at the Inviolable Place of Worship. Observe your duty to Allah, and know that Allah is severe in punishment.


  • بقره : الْحَجُّ أَشْهُرٌ مَّعْلُومَاتٌ فَمَن فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ فَلاَ رَفَثَ وَلاَ فُسُوقَ وَلاَ جِدَالَ فِي الْحَجِّ وَمَا تَفْعَلُواْ مِنْ خَيْرٍ يَعْلَمْهُ اللّهُ وَتَزَوَّدُواْ فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوَى وَاتَّقُونِ يَا أُوْلِي الأَلْبَابِ    ﴿ 197 ﴾     جزء 2  

    حج در ماههاى معینى است .پس هر کس در این[ ماه]ها، حج را[ برخود ]واجب گرداند،[ بداند که ]در اثناى حج ، همبسترى و گناه و جدال[ روا ]نیست ، و هر کار نیکى انجام مى دهید، خدا آن را مى داند، و براى خود توشه برگیرید که در حقیقت ، بهترین توشه ، پرهیزگارى است ، و اى خردمندان !از من پروا کنید.

    The pilgrimage is (in) the well known months, and whoever is minded to perform the pilgrimage therein (let him remember that) there is (to be) no lewdness nor abuse nor angry conversation on the pilgrimage. And whatsoever good ye do Allah knoweth it. So make provision for yourselves (here after); for the best provision is to ward off evil. Therefore keep your duty unto Me, O men of understanding.


  • بقره : لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَن تَبْتَغُواْ فَضْلاً مِّن رَّبِّكُمْ فَإِذَا أَفَضْتُم مِّنْ عَرَفَاتٍ فَاذْكُرُواْ اللّهَ عِندَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ وَاذْكُرُوهُ كَمَا هَدَاكُمْ وَإِن كُنتُم مِّن قَبْلِهِ لَمِنَ الضَّآلِّينَ    ﴿ 198 ﴾     جزء 2  

    بر شما گناهى نیست که[ در سفر حج ]از فضل پروردگارتان[ روزى خویش ]بجویید، پس چون از عرفات کوچ نمودید، خدا را در مشعر الحرام یاد کنید، و یادش کنید که شما را که پیشتر از بیراهان بودید، فرا راه آورد.

    It is no sin for you that ye seek the bounty of your Lord (by trading). But, when ye press on in the multitude from Arafat, remember Allah by the sacred monument. Remember Him as He hath guided you, although before ye were of those astray.


  • بقره : ثُمَّ أَفِيضُواْ مِنْ حَيْثُ أَفَاضَ النَّاسُ وَاسْتَغْفِرُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ    ﴿ 199 ﴾     جزء 2  

    پس ، از همان جا که[ انبوه ]مردم روانه مى شوند، شما نیز روانه شوید و از خداوند آمرزش خواهید که خدا آمرزنده مهربان است.

    Then hasten onward from the place whence the multitude hasteneth onward, and ask forgiveness of Allah. Lo! Allah is Forgiving, Merciful.


  • بقره : فَإِذَا قَضَيْتُم مَّنَاسِكَكُمْ فَاذْكُرُواْ اللّهَ كَذِكْرِكُمْ آبَاءكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْرًا فَمِنَ النَّاسِ مَن يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا وَمَا لَهُ فِي الآخِرَةِ مِنْ خَلاَقٍ    ﴿ 200 ﴾     جزء 2  

    و چون آداب ویژه حج خود را به جاى آوردید، همان گونه که پدران خود را به یاد مى آورید، یا با یادکردنى بیشتر، خدا را به یاد آورید .و از مردم کسى است که مى گوید> :پروردگارا، به ما، در همین دنیا عطا کن <و حال آنکه براى او در آخرت نصیبى نیست.

    And when ye have completed your devotions, then remember Allah as ye remember your fathers or with a more lively remembrance. But of mankind is he who saith: "our Lord! Give unto us in the world," and he hath no portion in the Hereafter.


  • بقره : وِمِنْهُم مَّن يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ    ﴿ 201 ﴾     جزء 2  

    و برخى از آنان مى گویند> :پروردگارا !در این دنیا به ما نیکى و در آخرت[ نیز ]نیکى عطا کن ، و ما را از عذاب آتش[ دور ]نگه دار.

    And of them (also) is he who saith: "Our Lord! Give unto us in the world that which is good and in the Hereafter that which is good, and guard us from the doom of Fire."


  • بقره : أُولَئِكَ لَهُمْ نَصِيبٌ مِّمَّا كَسَبُواْ وَاللّهُ سَرِيعُ الْحِسَابِ    ﴿ 202 ﴾     جزء 2  

    آنانند که از دستاوردشان بهره اى خواهند داشت و خدا زودشمار است.

    For them there is in store a goodly portion out of that which they have earned. Allah is swift at reckoning.


  • بقره : وَاذْكُرُواْ اللّهَ فِي أَيَّامٍ مَّعْدُودَاتٍ فَمَن تَعَجَّلَ فِي يَوْمَيْنِ فَلاَ إِثْمَ عَلَيْهِ وَمَن تَأَخَّرَ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ لِمَنِ اتَّقَى وَاتَّقُواْ اللّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ    ﴿ 203 ﴾     جزء 2  

    و خدا را در روزهایى معین یاد کنید، پس هر کس شتاب کند[ و اعمال را ]در دو روز[ انجام دهد]، گناهى بر او نیست ، و هر که تاخیر کند[ و اعمال را در سه روز انجام دهد ]گناهى بر او نیست[ .این اختیار ]براى کسى است که[ از محرمات ]پرهیز کرده باشد .و از خدا پروا کنید و بدانید که شما را به سوى او گرد خواهد آورد.

    Remember Allah through the appointed days. Then whoso hasteneth (his departure) by two days, it is no sin for him, and whoso delayeth, it is no sin for him; that is for him who wardeth off (evil). Be careful of your duty to Allah, and know that unto Him ye will be gathered.


  • بقره : وَمِنَ النَّاسِ مَن يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيُشْهِدُ اللّهَ عَلَى مَا فِي قَلْبِهِ وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ    ﴿ 204 ﴾     جزء 2  

    و از میان مردم کسى است که در زندگى این دنیا سخنش تو را به تعجب وامى دارد، و خدا را بر آنچه در دل دارد گواه مى گیرد، و حال آنکه او سخت ترین دشمنان است.

    And of mankind there is he whose conversation on the life of this world pleaseth thee (Muhammad), and he calleth Allah to witness as to that which is in his heart; yet he is the most rigid of opponents.


  • بقره : وَإِذَا تَوَلَّى سَعَى فِي الأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيِهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ وَاللّهُ لاَ يُحِبُّ الفَسَادَ    ﴿ 205 ﴾     جزء 2  

    و چون برگردد[ یا ریاستى یابد ]کوشش مى کند که در زمین فساد نماید و کشت و نسل را نابود سازد، و خداوند تباهکارى را دوست ندارد.

    And when he turneth away (from thee) his effort in the land is to make mischief therein and to destroy the crops and the cattle; and Allah loveth not mischief.


  • بقره : وَإِذَا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالإِثْمِ فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ وَلَبِئْسَ الْمِهَادُ    ﴿ 206 ﴾     جزء 2  

    و چون به او گفته شود> :از خدا پروا کن <نخوت ، وى را به گناه کشاند .پس جهنم براى او بس است ، و چه بد بسترى است.

    And when it is said unto him: Be careful of thy duty to Allah, pride taketh him to sin. Hell will settle his account, an evil resting place.


  • بقره : وَمِنَ النَّاسِ مَن يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاء مَرْضَاتِ اللّهِ وَاللّهُ رَؤُوفٌ بِالْعِبَادِ    ﴿ 207 ﴾     جزء 2  

    و از میان مردم کسى است که جان خود را براى طلب خشنودى خدا مى فروشد، و خدا نسبت به[ این ]بندگان مهربان است.

    And of mankind is he who would sell himself, seeking the pleasure of Allah; and Allah hath compassion on (His) bondmen.


  • بقره : يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ ادْخُلُواْ فِي السِّلْمِ كَآفَّةً وَلاَ تَتَّبِعُواْ خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ    ﴿ 208 ﴾     جزء 2  

    اى کسانى که ایمان آورده اید، همگى به اطاعت[ خدا ]درآیید، و گامهاى شیطان را دنبال مکنید که او براى شما دشمنى آشکار است.

    O ye who believe! Come, all of you, into submission (unto Him); and follow not the footsteps of the devil. Lo! he is an open enemy for you.


  • بقره : فَإِن زَلَلْتُمْ مِّن بَعْدِ مَا جَاءتْكُمُ الْبَيِّنَاتُ فَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ    ﴿ 209 ﴾     جزء 2  

    و اگر پس از آنکه براى شما دلایل آشکار آمد، دستخوش لغزش شدید، بدانید که خداوند تواناى حکیم است.

    And if ye slide back after the clear proofs have come unto you, then know that Allah is Mighty, Wise.


  • بقره : هَلْ يَنظُرُونَ إِلاَّ أَن يَأْتِيَهُمُ اللّهُ فِي ظُلَلٍ مِّنَ الْغَمَامِ وَالْمَلآئِكَةُ وَقُضِيَ الأَمْرُ وَإِلَى اللّهِ تُرْجَعُ الامُورُ    ﴿ 210 ﴾     جزء 2  

    مگر انتظار آنان غیر از این است که خدا و فرشتگان ، در[ زیر ]سایبانهایى از ابر سپید به سوى آنان بیایند و کار[ داورى ]یکسره شود؟ و کارها به سوى خدا بازگردانده مى شود.

    Wait they for naught else than that Allah should come unto them in the shadows of the clouds with the angels? Then the case would be already judged. All cases go back to Allah (for judgment).


  • بقره : سَلْ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَمْ آتَيْنَاهُم مِّنْ آيَةٍ بَيِّنَةٍ وَمَن يُبَدِّلْ نِعْمَةَ اللّهِ مِن بَعْدِ مَا جَاءتْهُ فَإِنَّ اللّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ    ﴿ 211 ﴾     جزء 2  

    از فرزندان اسرائیل بپرس :چه بسیار نشانه هاى روشنى به آنان دادیم و هر کس نعمت خدا را پس از آنکه براى او آمد[ به کفران ]بدل کند، خدا سخت کیفر است.

    Ask of the Children of Israel how many a clear revelation We gave them! He who altereth the grace of Allah after it hath come unto him (for him), lo! Allah is severe in punishment.


  • بقره : زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَيَسْخَرُونَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُواْ وَالَّذِينَ اتَّقَواْ فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَاللّهُ يَرْزُقُ مَن يَشَاء بِغَيْرِ حِسَابٍ    ﴿ 212 ﴾     جزء 2  

    زندگى دنیا در چشم کافران آراسته شده است ، و مومنان را ریشخند مى کنند و[ حال آنکه ]کسانى که تقواپیشه بوده اند، در روز رستاخیز، از آنان برترند و خدا به هر که بخواهد، بى شمار روزى مى دهد.

    Beautified is the life of the world for those who disbelieve; they make a jest of the believers. But those who keep their duty to Allah will be above them on the Day of Resurrection. Allah giveth without stint to whom He will.


  • بقره : كَانَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً فَبَعَثَ اللّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ وَأَنزَلَ مَعَهُمُ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُواْ فِيهِ وَمَا اخْتَلَفَ فِيهِ إِلاَّ الَّذِينَ أُوتُوهُ مِن بَعْدِ مَا جَاءتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ فَهَدَى اللّهُ الَّذِينَ آمَنُواْ لِمَا اخْتَلَفُواْ فِيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِهِ وَاللّهُ يَهْدِي مَن يَشَاء إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ    ﴿ 213 ﴾     جزء 2  

    مردم ، امتى یگانه بودند، پس خداوند پیامبران را نویدآور و بیم دهنده برانگیخت ، و با آنان ، کتاب[ خود ]را بحق فرو فرستاد، تا میان مردم در آنچه با هم اختلاف داشتند داورى کند .و جز کسانى که[ کتاب ]به آنان داده شد پس از آنکه دلایل روشن براى آنان آمد به خاطر ستم[ و حسدى ]که میانشان بود،[ هیچ کس ]در آن اختلاف نکرد .پس خداوند آنان را که ایمان آورده بودند، به توفیق خویش ، به حقیقت آنچه که در آن اختلاف داشتند، هدایت کرد .و خدا هر که را بخواهد به راه راست هدایت مى کند.

    Mankind were one community, and Allah sent (unto them) Prophets as bearers of good tidings and as warners, and revealed therewith the Scripture with the truth that it might judge between mankind concerning that wherein they differed. And only those unto whom (the Scripture) was given differed concerning it, after clear proofs had come unto them, through hatred one of another. And Allah by His will guided those w believe unto the truth of that concerning which they differed. Allah guideth whom He will unto a straight path


  • بقره : أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُواْ الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُم مَّثَلُ الَّذِينَ خَلَوْاْ مِن قَبْلِكُم مَّسَّتْهُمُ الْبَأْسَاء وَالضَّرَّاء وَزُلْزِلُواْ حَتَّى يَقُولَ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ مَعَهُ مَتَى نَصْرُ اللّهِ أَلا إِنَّ نَصْرَ اللّهِ قَرِيبٌ    ﴿ 214 ﴾     جزء 2  

    آیا پنداشتید که داخل بهشت مى شوید و حال آنکه هنوز مانند آنچه بر[ سر ]پیشینیان شما آمد، بر[ سر ]شما نیامده است ؟ آنان دچار سختى و زیان شدند و به[ هول و ]تکان درآمدند، تا جایى که پیامبر[ خدا ]و کسانى که با وى ایمان آورده بودند گفتند> :پیروزى خدا کى خواهد بود؟ <هش دار، که پیروزى خدا نزدیک است.

    Or think ye that ye will enter Paradise while yet there hath not come unto you the like of (that which came to) those who passed away before you? Affliction and adversity befell them, they were shaken as with earthquake, till the messenger (of Allah) and those who believed along with him said: When cometh Allah's help? Now surely Allah's help is nigh.


  • بقره : يَسْأَلُونَكَ مَاذَا يُنفِقُونَ قُلْ مَا أَنفَقْتُم مِّنْ خَيْرٍ فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالأَقْرَبِينَ وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَمَا تَفْعَلُواْ مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللّهَ بِهِ عَلِيمٌ    ﴿ 215 ﴾     جزء 2  

    از تو مى پرسند> :چه چیزى انفاق کنند[ و به چه کسى بدهند]؟ <بگو> :هر مالى انفاق کنید، به پدر و مادر و نزدیکان و یتیمان و مسکینان و به در راه مانده تعلق دارد، و هر گونه نیکى کنید البته خدا به آن داناست.

    They ask thee, (O Muhammad), what they shall spend. Say: That which ye spend for good (must go) to parents and near kindred and orphans and the needy and the wayfarer. And whatsoever good ye do, lo! Allah is Aware of it.


  • بقره : كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَّكُمْ وَعَسَى أَن تَكْرَهُواْ شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَعَسَى أَن تُحِبُّواْ شَيْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَّكُمْ وَاللّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لاَ تَعْلَمُونَ    ﴿ 216 ﴾     جزء 2  

    بر شما کارزار واجب شده است ، در حالى که براى شما ناگوار است .و بسا چیزى را خوش نمى دارید و آن براى شما خوب است ، و بسا چیزى را دوست مى دارید و آن براى شما بد است ، و خدا مى داند و شما نمى دانید.

    Warfare is ordained for you, though it is hateful unto you; but it may happen that ye hate a thing which is good for you, and it may happen that ye love a thing which is bad for you. Allah knoweth, ye know not.


  • بقره : يَسْأَلُونَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِيهِ قُلْ قِتَالٌ فِيهِ كَبِيرٌ وَصَدٌّ عَن سَبِيلِ اللّهِ وَكُفْرٌ بِهِ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَإِخْرَاجُ أَهْلِهِ مِنْهُ أَكْبَرُ عِندَ اللّهِ وَالْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ وَلاَ يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىَ يَرُدُّوكُمْ عَن دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُواْ وَمَن يَرْتَدِدْ مِنكُمْ عَن دِينِهِ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَأُوْلَئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَأُوْلَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ    ﴿ 217 ﴾     جزء 2  

    از تو در باره ماهى که کارزار در آن حرام است مى پرسند .بگو> :کارزار در آن ، گناهى بزرگ و باز داشتن از راه خدا و کفر ورزیدن به او و باز داشتن از مسجدالحرام[ حج]، و بیرون راندن اهل آن از آنجا، نزد خدا[ گناهى ]بزرگتر، و فتنه[ شرک ]از کشتار بزرگتر است <.و آنان پیوسته با شما مى جنگند تا اگر بتوانند شما را از دینتان برگردانند .و کسانى از شما که از دین خود برگردند و در حال کفر بمیرند، آنان کردارهایشان در دنیا و آخرت تباه مى شود، و ایشان اهل آتشند و در آن ماندگار خواهند بود.

    They question thee (O Muhammad) with regard to warfare in the sacred month. Say: Warfare therein is a great (transgression), but to turn (men) from the way of Allah, and to disbelieve in Him and in the Inviolable Place of Worship, and to expel his people thence, is a greater with Allah; for persecution is worse than killing. And they will not cease from fighting against you till they have made you renegades from your religion, if they can. And whoso becometh a renegade and dieth in his disbelief: such are they whose works have fallen both in the world and the Hereafter. Such are rightful owners of the Fire: they will abide there in.


  • بقره : إِنَّ الَّذِينَ آمَنُواْ وَالَّذِينَ هَاجَرُواْ وَجَاهَدُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ أُوْلَئِكَ يَرْجُونَ رَحْمَتَ اللّهِ وَاللّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ    ﴿ 218 ﴾     جزء 2  

    آنان که ایمان آورده ، و کسانى که هجرت کرده و راه خدا جهاد نموده اند، آنان به رحمت خدا امیدوارند، خداوند آمرزنده مهربان است.

    Lo! those who believe, and those who emigrate (to escape the persecution) and strive in the way of Allah, these have hope of Allah's mercy. Allah is Forgiving, Merciful.


  • بقره : يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ قُلْ فِيهِمَا إِثْمٌ كَبِيرٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَإِثْمُهُمَآ أَكْبَرُ مِن نَّفْعِهِمَا وَيَسْأَلُونَكَ مَاذَا يُنفِقُونَ قُلِ الْعَفْوَ كَذَلِكَ يُبيِّنُ اللّهُ لَكُمُ الآيَاتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ    ﴿ 219 ﴾     جزء 2  

    در باره شراب و قمار، از تو مى پرسند، بگو> :در آن دو،گناهى بزرک ، و سودهایى براى مردم است ، و[لى ]گناهشان از سودشان بزرگتر است <.و از تو مى پرسند> :چه چیزى انفاق کنند؟ <بگو> :مازاد[ بر نیازمندى خود ]را <.این گونه ، خداوند آیات[ خود را ]براى شما روشن مى گرداند، باشد که در[ کار ]دنیا و آخرت بیندیشید.

    They question thee about strong drink and games of chance. Say: In both is great sin, and (some) utility for men; but the sin of them is greater than their usefulness. And they ask thee what they ought to spend. Say: That which is superfluous. Thus Allah maketh plain to you (His) revelations, that haply ye may reflect


  • بقره : فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الْيَتَامَى قُلْ إِصْلاَحٌ لَّهُمْ خَيْرٌ وَإِنْ تُخَالِطُوهُمْ فَإِخْوَانُكُمْ وَاللّهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ وَلَوْ شَاء اللّهُ لأعْنَتَكُمْ إِنَّ اللّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ    ﴿ 220 ﴾     جزء 2  

    و در باره یتیمان از تو مى پرسند، بگو> :به صلاح آنان کار کردن بهتر است ، و اگر با آنان همزیستى کنید، برادران[ دینى ]شما هستند .و خدا تباهکار را از درستکار بازمى شناسد <.و اگر خدا مى خواست[ در این باره ]شما را به دشوارى مى انداخت .آرى ، خداوند توانا و حکیم است.

    Upon the world and the Hereafter. And they question thee concerning orphans. Say: To improve their lot is best. And if ye mingle your affairs with theirs, then (they are) your brothers. Allah knoweth him who spoileth from him who improveth. Had Allah willed He could have overburdened you. Allah is Mighty, Wise.


  • بقره : وَلاَ تَنكِحُواْ الْمُشْرِكَاتِ حَتَّى يُؤْمِنَّ وَلأَمَةٌ مُّؤْمِنَةٌ خَيْرٌ مِّن مُّشْرِكَةٍ وَلَوْ أَعْجَبَتْكُمْ وَلاَ تُنكِحُواْ الْمُشِرِكِينَ حَتَّى يُؤْمِنُواْ وَلَعَبْدٌ مُّؤْمِنٌ خَيْرٌ مِّن مُّشْرِكٍ وَلَوْ أَعْجَبَكُمْ أُوْلَئِكَ يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ وَاللّهُ يَدْعُوَ إِلَى الْجَنَّةِ وَالْمَغْفِرَةِ بِإِذْنِهِ وَيُبَيِّنُ آيَاتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ    ﴿ 221 ﴾     جزء 2  

    و با زنان مشرک ازدواج مکنید، تا ایمان بیاورند .قطعا کنیز با ایمان بهتر از زن مشرک است ، هر چند[ زیبایى ]او شما را به شگفت آورد .و به مردان مشرک زن مدهید تا ایمان بیاورند .قطعا برده با ایمان بهتر از مرد آزاد مشرک است ، هر چند شما را به شگفت آورد .آنان[ شما را ]به سوى آتش فرا مى خوانند، و خدا به فرمان خود،[ شما را ]به سوى بهشت و آمرزش مى خواند، و آیات خود را براى مردم روشن مى گرداند، باشد که متذکر شوند.

    Wed not idolatresses till they believe; for lo! a believing bondwoman is better than an idolatress though she please you; and give not your daughters in marriage to idolaters till they believe, for lo! a believing slave is better than an idolater though he please you. These invite unto the Fire, and Allah inviteth unto the Garden, and unto forgiveness by His grace, and expoundeth thus His revelations to mankind that haply they may remember.


  • بقره : وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الْمَحِيضِ قُلْ هُوَ أَذًى فَاعْتَزِلُواْ النِّسَاء فِي الْمَحِيضِ وَلاَ تَقْرَبُوهُنَّ حَتَّىَ يَطْهُرْنَ فَإِذَا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ اللّهُ إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ    ﴿ 222 ﴾     جزء 2  

    از تو در باره عادت ماهانه[ زنان ]مى پرسند، بگو> :آن ، رنجى است .پس هنگام عادت ماهانه ، از[ آمیزش با ]زنان کناره گیرى کنید، و به آنان نزدیک نشوید تا پاک شوند .پس چون پاک شدند، از همان جا که خدا به شما فرمان داده است ، با آنان آمیزش کنید <.خداوند توبه کاران و پاکیزگان را دوست مى دارد.

    They question thee (O Muhammad) concerning menstruation. Say: It is an illness, so let women alone at such time and go not in unto them till they are cleansed. And when they have purified themselves, then go in unto them as Allah hath enjoined upon you. Truly Allah loveth those who turn unto Him, and loveth those who have a care for cleanness.


  • بقره : نِسَآؤُكُمْ حَرْثٌ لَّكُمْ فَأْتُواْ حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ وَقَدِّمُواْ لأَنفُسِكُمْ وَاتَّقُواْ اللّهَ وَاعْلَمُواْ أَنَّكُم مُّلاَقُوهُ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ    ﴿ 223 ﴾     جزء 2  

    زنان شما کشتزار شما هستند .پس ، از هر جا[ و هر گونه ]که خواهید به کشتزار خود[ در]آیید، و[ و آنها را براى خودتان مقدم دارید، و از خدا پروا کنید و بدانید که او را دیدار خواهید کرد، و مومنان را[ به این دیدار ]مژده ده.

    Your women are a tilth for you (to cultivate) go to your tilth as ye will, and send (good deeds) before you for your souls, and fear Allah, and know that ye will (one day) meet Him. Give glad tidings to believers, (O Muhammad).


  • بقره : وَلاَ تَجْعَلُواْ اللّهَ عُرْضَةً لِّأَيْمَانِكُمْ أَن تَبَرُّواْ وَتَتَّقُواْ وَتُصْلِحُواْ بَيْنَ النَّاسِ وَاللّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ    ﴿ 224 ﴾     جزء 2  

    و خدا را دستاویز سوگندهاى خود قرار مدهید، تا[ بدین بهانه ]از نیکوکارى و پرهیزگارى و سازش دادن میان مردم[ باز ایستید]، و خدا شنواى داناست.

    And make not Allah, by your oaths, a hindrance to your being righteous and observing your duty unto Him and making peace among mankind. Allah is Nearer, Knower.


  • بقره : لاَّ يُؤَاخِذُكُمُ اللّهُ بِاللَّغْوِ فِيَ أَيْمَانِكُمْ وَلَكِن يُؤَاخِذُكُم بِمَا كَسَبَتْ قُلُوبُكُمْ وَاللّهُ غَفُورٌ حَلِيمٌ    ﴿ 225 ﴾     جزء 2  

    خداوند شما را به سوگندهاى لغوتان مواخذه نمى کند، ولى شما را بدانچه دلهایتان[ از روى عمد ]فراهم آورده است ، مواخذه مى کند، و خدا آمرزنده بردبار است.

    Allah will not take you to task for that which unintentional in your oaths. But He will take you to task for that which your hearts have garnered. Allah is Forgiving, Clement.


  • بقره : لِّلَّذِينَ يُؤْلُونَ مِن نِّسَآئِهِمْ تَرَبُّصُ أَرْبَعَةِ أَشْهُرٍ فَإِنْ فَآؤُوا فَإِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ    ﴿ 226 ﴾     جزء 2  

    براى کسانى که به ترک همخوابگى با زنان خود، سوگند مى خورند[ ایلاء]، چهار ماه انتظار[ و مهلت ]است ، پس اگر[ به آشتى ]بازآمدند، خداوند آمرزنده مهربان است.

    Those who forswear their wives must wait four months; then, if they change their mind, lo! Allah is Forgiving, Merciful.


  • بقره : وَإِنْ عَزَمُواْ الطَّلاَقَ فَإِنَّ اللّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ    ﴿ 227 ﴾     جزء 2  

    و اگر آهنگ طلاق کردند، در حقیقت خدا شنواى داناست.

    And if they decide upon divorce (let them remember that) Allah is Nearer, Knower.


  • بقره : وَالْمُطَلَّقَاتُ يَتَرَبَّصْنَ بِأَنفُسِهِنَّ ثَلاَثَةَ قُرُوَءٍ وَلاَ يَحِلُّ لَهُنَّ أَن يَكْتُمْنَ مَا خَلَقَ اللّهُ فِي أَرْحَامِهِنَّ إِن كُنَّ يُؤْمِنَّ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَبُعُولَتُهُنَّ أَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِي ذَلِكَ إِنْ أَرَادُواْ إِصْلاَحًا وَلَهُنَّ مِثْلُ الَّذِي عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَلِلرِّجَالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌ وَاللّهُ عَزِيزٌ حَكُيمٌ    ﴿ 228 ﴾     جزء 2  

    و زنان طلاق داده شده ، باید مدت سه پاکى انتظار کشند، و اگر به خدا و روز بازپسین ایمان دارند، براى آنان روا نیست که آنچه را خداوند در رحم آنان آفریده ، پوشیده دارند، و شوهرانشان اگر سر آشتى دارند، به بازآوردن آنان در این[ مدت ]سزاوارترند .و مانند همان[ وظایفى ]که بر عهده زنان است ، به طور شایسته ، به نفع آنان[ بر عهده مردان ]است ، و مردان بر آنان درجه برترى دارند، و خداوند توانا و حکیم است.

    Women who are divorced shall wait, keeping themselves apart, three (monthly) courses. And it is not lawful for them that they should conceal that which Allah hath created in their wombs if they are believers in Allah and the Last Day. And their husbands would do better to take them back in that case if they desire a reconciliation. And they (women) have rights similar to those (of men) over them in kindness, and men are a degree above them. Allah is Mighty, Wise.


  • بقره : الطَّلاَقُ مَرَّتَانِ فَإِمْسَاكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسَانٍ وَلاَ يَحِلُّ لَكُمْ أَن تَأْخُذُواْ مِمَّا آتَيْتُمُوهُنَّ شَيْئًا إِلاَّ أَن يَخَافَا أَلاَّ يُقِيمَا حُدُودَ اللّهِ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلاَّ يُقِيمَا حُدُودَ اللّهِ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ تِلْكَ حُدُودُ اللّهِ فَلاَ تَعْتَدُوهَا وَمَن يَتَعَدَّ حُدُودَ اللّهِ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ    ﴿ 229 ﴾     جزء 2  

    طلاق[ رجعى ]دو بار است .پس از آن یا[ باید زن را ]بخوبى نگاه داشتن ، یا بشایستگى آزاد کردن .و براى شما روا نیست که از آنچه به آنان داده اید، چیزى بازستانید .مگر آنکه[ طرفین ]در به پا داشتن حدود خدا بیمناک باشند .پس اگر بیم دارید که آن دو، حدود خدا را برپاى نمى دارند، در آنچه که[ زن براى آزاد کردن خود ]فدیه دهد، گناهى بر ایشان نیست .این است حدود احکام الهى ، پس ، از آن تجاوز مکنید .و کسانى که از حدود احکام الهى تجاوز کنند، آنان همان ستمکارانند.

    Divorce must be pronounced twice and then (a woman) must be retained in honor or released in kindness. And it is not lawful for you that ye take from women aught of that which ye have given them; except (in the case) when both fear that they may not be able to keep within the limits (imposed by) Allah. And if ye fear that they may not be able to keep the limits of Allah, in that case it is no sin for either of them if the woman ransom herself. These are the limits (imposed by) Allah. Transgress them not. For whoso transgresseth Allah's limits: such are wrongdoers.


  • بقره : فَإِن طَلَّقَهَا فَلاَ تَحِلُّ لَهُ مِن بَعْدُ حَتَّىَ تَنكِحَ زَوْجًا غَيْرَهُ فَإِن طَلَّقَهَا فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِمَا أَن يَتَرَاجَعَا إِن ظَنَّا أَن يُقِيمَا حُدُودَ اللّهِ وَتِلْكَ حُدُودُ اللّهِ يُبَيِّنُهَا لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ    ﴿ 230 ﴾     جزء 2  

    و اگر[ شوهر براى بار سوم ]او را طلاق گفت ، پس از آن ، دیگر[ آن زن ]براى او حلال نیست ، تا اینکه با شوهرى غیر از او ازدواج کند[ و با او همخوابگى نماید .]پس اگر[ شوهر دوم ]وى را طلاق گفت ، اگر آن دو[ همسر سابق ]پندارند که حدود خدا را برپا مى دارند، گناهى بر آن دو نیست که به یکدیگر بازگردند .و اینها حدود احکام الهى است که آن را براى قومى که مى دانند، بیان مى کند.

    And if he hath divorced her (the third time), then she is not lawful unto him thereafter until she hath wedded another husband. Then if he (the other husband) divorce her it is no sin for both of them that they come together again if they consider that they are able to observe the limits of Allah. These are the limits of Allah. He manifesteth them for people who have knowledge.


  • بقره : وَإِذَا طَلَّقْتُمُ النَّسَاء فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ وَلاَ تُمْسِكُوهُنَّ ضِرَارًا لَّتَعْتَدُواْ وَمَن يَفْعَلْ ذَلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ وَلاَ تَتَّخِذُوَاْ آيَاتِ اللّهِ هُزُوًا وَاذْكُرُواْ نِعْمَتَ اللّهِ عَلَيْكُمْ وَمَا أَنزَلَ عَلَيْكُمْ مِّنَ الْكِتَابِ وَالْحِكْمَةِ يَعِظُكُم بِهِ وَاتَّقُواْ اللّهَ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ    ﴿ 231 ﴾     جزء 2  

    و چون آنان را طلاق گفتید، و به پایان عده خویش رسیدند، پس بخوبى نگاهشان دارید یا بخوبى آزادشان کنید .و[لى ]آنان را براى[ آزار و ]زیان رساندن[ به ایشان ]نگاه مدارید تا[ به حقوقشان ]تعدى کنید .و هر کس چنین کند، قطعا بر خود ستم نموده است .و آیات خدا را به ریشخند مگیرید، و نعمت خدا را بر خود و آنچه را که از کتاب و حکمت بر شما نازل کرده و به[ وسیله ]آن به شما اندرز مى دهد، به یاد آورید، و از خدا پروا داشته باشید، و بدانید که خدا به هر چیزى داناست.

    When ye have divorced women, and they have reached their term, then retain them in kindness or release them in kindness. Retain them not to their hurt so that ye transgress (the limits). He who doeth that hath wronged his soul. Make not the revelations of Allah a laughing stock (by your behavior), but remember Allah's grace upon you and that which He hath revealed unto you of the Scripture and of wisdom, whereby He doth exhort you. Observe your duty to Allah and know that Allah is Aware of all things.


  • بقره : وَإِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاء فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلاَ تَعْضُلُوهُنَّ أَن يَنكِحْنَ أَزْوَاجَهُنَّ إِذَا تَرَاضَوْاْ بَيْنَهُم بِالْمَعْرُوفِ ذَلِكَ يُوعَظُ بِهِ مَن كَانَ مِنكُمْ يُؤْمِنُ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ ذَلِكُمْ أَزْكَى لَكُمْ وَأَطْهَرُ وَاللّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لاَ تَعْلَمُونَ    ﴿ 232 ﴾     جزء 2  

    و چون زنان را طلاق گفتید، و عده خود را به پایان رساندند، آنان را از ازدواج با همسران[ سابق ]خود، چنانچه بخوبى با یکدیگر تراضى نمایند، جلوگیرى مکنید .هر کس از شما به خدا و روز بازپسین ایمان دارد، به این[ دستورها ]پند داده مى شود[ .مراعات ]این امر براى شما پربرکت تر و پاکیزه تر است ، و خدا مى داند و شما نمى دانید.

    And when ye have divorced women and they reach their term, place not difficulties in the way of their marrying their husbands if it is agreed between them in kindness. This is an admonition for him among you who believeth in Allah and the Last Day. That is more virtuous for you, and cleaner. Allah knoweth: ye know not.


  • بقره : وَالْوَالِدَاتُ يُرْضِعْنَ أَوْلاَدَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ أَرَادَ أَن يُتِمَّ الرَّضَاعَةَ وَعلَى الْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ لاَ تُكَلَّفُ نَفْسٌ إِلاَّ وُسْعَهَا لاَ تُضَآرَّ وَالِدَةٌ بِوَلَدِهَا وَلاَ مَوْلُودٌ لَّهُ بِوَلَدِهِ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذَلِكَ فَإِنْ أَرَادَا فِصَالاً عَن تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِمَا وَإِنْ أَرَدتُّمْ أَن تَسْتَرْضِعُواْ أَوْلاَدَكُمْ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِذَا سَلَّمْتُم مَّآ آتَيْتُم بِالْمَعْرُوفِ وَاتَّقُواْ اللّهَ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ    ﴿ 233 ﴾     جزء 2  

    و مادران[ باید ]فرزندان خود را دو سال تمام شیر دهند[ .این حکم ]براى کسى است که بخواهد دوران شیرخوارگى را تکمیل کند .و خوراک و پوشاک آنان[ مادران]، به طور شایسته ، بر عهده پدر است .هیچ کس جز به قدر وسعش مکلف نمى شود .هیچ مادرى نباید به سبب فرزندش زیان ببیند، و هیچ پدرى[ نیز ]نباید به خاطر فرزندش[ ضرر ببیند .]و مانند همین[ احکام ]بر عهده وارث[ نیز ]هست .پس اگر[ پدر و مادر ]بخواهند با رضایت و صوابدید یکدیگر، کودک را[ زودتر ]از شیر بازگیرند، گناهى بر آن دو نیست .و اگر خواستید براى فرزندان خود دایه بگیرید، بر شما گناهى نیست ، به شرط آنکه چیزى را که پرداخت آن را به عهده گرفته اید، به طور شایسته بپردازید .و از خدا پروا کنید و بدانید که خداوند به آنچه انجام مى دهید بیناست.

    Mothers shall suckle their children for two whole years; (that is) for those who wish to complete the suckling. The duty of feeding and clothing nursing mothers in a seemly manner is upon the father of the child. No one should be charged beyond his capacity. A mother should not be made to suffer because of her child, nor should he to whom the child is born (be made to suffer) because of his child. And on the (father's) heir is incumbent the like of that (which was incumbent on the father). If they desire to wean the child by mutual consent and (after) consultation, it is no sin for them; and if ye wish to give your children out to nurse, it is no sin for you, provided that ye pay what is due from you in kindness. Observe your duty to Allah, and know that Allah is Seer of what ye do.


  • بقره : وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا يَتَرَبَّصْنَ بِأَنفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا فَإِذَا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا فَعَلْنَ فِي أَنفُسِهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَاللّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ    ﴿ 234 ﴾     جزء 2  

    و کسانى از شما که مى میرند و همسرانى بر جاى مى گذارند،[ همسران ]چهار ماه و ده روز انتظار مى برند، پس هرگاه عده خود را به پایان رساندند، در آنچه آنان به نحو پسندیده درباره خود انجام دهند، گناهى بر شما نیست ، و خداوند به آنچه انجام مى دهید آگاه است.

    Such of you as die and leave behind them wives, they (the wives) shall wait, keeping themselves apart, four months and ten days. And when they reach the term (prescribed for them) then there is no sin for you in aught that they may do with themselves in decency. Allah is Informed of what ye do.


  • بقره : وَلاَ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا عَرَّضْتُم بِهِ مِنْ خِطْبَةِ النِّسَاء أَوْ أَكْنَنتُمْ فِي أَنفُسِكُمْ عَلِمَ اللّهُ أَنَّكُمْ سَتَذْكُرُونَهُنَّ وَلَكِن لاَّ تُوَاعِدُوهُنَّ سِرًّا إِلاَّ أَن تَقُولُواْ قَوْلاً مَّعْرُوفًا وَلاَ تَعْزِمُواْ عُقْدَةَ النِّكَاحِ حَتَّىَ يَبْلُغَ الْكِتَابُ أَجَلَهُ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ يَعْلَمُ مَا فِي أَنفُسِكُمْ فَاحْذَرُوهُ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ    ﴿ 235 ﴾     جزء 2  

    و در باره آنچه شما به طور سربسته ، از آنان[ در عده وفات ]خواستگارى کرده ، یا[ آن را ]در دل پوشیده داشته اید، بر شما گناهى نیست .خدا مى دانست که[ شما ]به زودى به یاد آنان خواهید افتاد، ولى با آنان قول و قرار پنهانى مگذارید، مگر آنکه سخنى پسندیده بگویید .و به عقد زناشویى تصمیم مگیرید، تا زمان مقرر به سرآید، و بدانید که خداوند آنچه را در دل دارید مى داند .پس ، از[ مخالفت ]او بترسید، و بدانید که خداوند آمرزنده و بردبار است.

    There is no sin for you in that which ye proclaim or hide in your minds concerning your troth with women. Allah knoweth that ye will remember them. But plight not your troth with women except by uttering a recognized form of words. And do not consummate the marriage until (the term) prescribed is run. Know that Allah knoweth what is in your minds, so beware of Him; and know that Allah is Forgiving, Clement.


  • بقره : لاَّ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِن طَلَّقْتُمُ النِّسَاء مَا لَمْ تَمَسُّوهُنُّ أَوْ تَفْرِضُواْ لَهُنَّ فَرِيضَةً وَمَتِّعُوهُنَّ عَلَى الْمُوسِعِ قَدَرُهُ وَعَلَى الْمُقْتِرِ قَدْرُهُ مَتَاعًا بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُحْسِنِينَ    ﴿ 236 ﴾     جزء 2  

    اگر زنان را، مادامى که با آنان نزدیکى نکرده و بر ایشان مهرى[ نیز ]معین نکرده اید، طلاق گویید، بر شما گناهى نیست ، و آنان را به طور پسندیده ، به نوعى بهره مند کنید توانگر به اندازه[ توان ]خود، و تنگدست به اندازه[ وسع ]خود[ .این کارى است ]شایسته نیکوکاران.

    It is no sin for you if ye divorce women while yet ye have not touched them, nor appointed unto them a portion. Provide for them, the rich according to his means, and the straitened according to his means, a fair provision. (This is) a bounden duty for those who do good.


  • بقره : وَإِن طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِن قَبْلِ أَن تَمَسُّوهُنَّ وَقَدْ فَرَضْتُمْ لَهُنَّ فَرِيضَةً فَنِصْفُ مَا فَرَضْتُمْ إَلاَّ أَن يَعْفُونَ أَوْ يَعْفُوَ الَّذِي بِيَدِهِ عُقْدَةُ النِّكَاحِ وَأَن تَعْفُواْ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى وَلاَ تَنسَوُاْ الْفَضْلَ بَيْنَكُمْ إِنَّ اللّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ    ﴿ 237 ﴾     جزء 2  

    و اگر پیش از آنکه با آنان نزدیکى کنید، طلاقشان گفتید، در حالى که براى آنان مهرى معین کرده اید، پس نصف آنچه را تعیین نموده اید[ به آنان بدهید]، مگر اینکه آنان خود ببخشند، یا کسى که پیوند نکاح به دست اوست ببخشد، و گذشت کردن شما به تقوا نزدیکتر است .و در میان یکدیگر بزرگوارى را فراموش مکنید، زیرا خداوند به آنچه انجام مى دهید بیناست.

    If ye divorce them before ye have touched them and ye have appointed unto them a portion, then (pay the) half of that which ye appointed, unless they (the women) agree to forgo it, or he agreeth to forgo it in whose hand is the marriage tie. To forgo is nearer to piety; And forget not kindness among yourselves. Allah is Seer of what ye do.


  • بقره : حَافِظُواْ عَلَى الصَّلَوَاتِ والصَّلاَةِ الْوُسْطَى وَقُومُواْ لِلّهِ قَانِتِينَ    ﴿ 238 ﴾     جزء 2  

    بر نمازها و نماز میانه مواظبت کنید، و خاضعانه براى خدا به پا خیزید.

    Be guardians of your prayers, and of the midmost prayer, and stand up with devotion to Allah.


  • بقره : فَإنْ خِفْتُمْ فَرِجَالاً أَوْ رُكْبَانًا فَإِذَا أَمِنتُمْ فَاذْكُرُواْ اللّهَ كَمَا عَلَّمَكُم مَّا لَمْ تَكُونُواْ تَعْلَمُونَ    ﴿ 239 ﴾     جزء 2  

    پس اگر بیم داشتید، پیاده یا سواره[ نماز کنید]، و چون ایمن شدید، خدا را یاد کنید که آنچه نمى دانستید به شما آموخت.

    And if ye go in fear, then (pray) standing or on horseback. And when ye are again in safety, remember Allah, as He hath taught you that which (heretofore) ye knew not.


  • بقره : وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا وَصِيَّةً لِّأَزْوَاجِهِم مَّتَاعًا إِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ إِخْرَاجٍ فَإِنْ خَرَجْنَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِي مَا فَعَلْنَ فِيَ أَنفُسِهِنَّ مِن مَّعْرُوفٍ وَاللّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ    ﴿ 240 ﴾     جزء 2  

    و کسانى از شما که مرگشان فرا مى رسد، و همسرانى بر جاى مى گذارند،[ باید ]براى همسران خویش وصیت کنند که آنان را تا یک سال بهره مند سازند و[ از خانه شوهر ]بیرون نکنند .پس اگر بیرون بروند، در آنچه آنان به طور پسندیده در باره خود انجام دهند، گناهى بر شما نیست .و خداوند توانا و حکیم است.

    (In the case of) those of you who are about to die and leave behind them wives, they should bequeath unto their wives a provision for the year without turning them out, but if they go out (of their own accord) there is no sin for you in that which they do of themselves within their rights. Allah is Mighty, Wise.


  • بقره : وَلِلْمُطَلَّقَاتِ مَتَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ    ﴿ 241 ﴾     جزء 2  

    و فرض است بر مردان پرهیزگار که زنان طلاق داده شده را بشایستگى چیزى دهند.

    For divorced women a provision in kindness: a duty for those who ward off (evil).


  • بقره : كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ    ﴿ 242 ﴾     جزء 2  

    بدین گونه ، خداوند آیات خود را براى شما بیان مى کند، باشد که بیندیشید.

    Thus Allah expoundeth unto you His revelations so that ye may understand.


  • بقره : أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ خَرَجُواْ مِن دِيَارِهِمْ وَهُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ الْمَوْتِ فَقَالَ لَهُمُ اللّهُ مُوتُواْ ثُمَّ أَحْيَاهُمْ إِنَّ اللّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لاَ يَشْكُرُونَ    ﴿ 243 ﴾     جزء 2  

    آیا از[ حال ]کسانى که از بیم مرگ از خانه هاى خود خارج شدند، و هزاران تن بودند، خبر نیافتى ؟ پس خداوند به آنان گفت> :تن به مرگ بسپارید <آنگاه آنان را زنده ساخت .آرى ، خداوند نسبت به مردم ، صاحب بخشش است ، ولى بیشتر مردم سپاسگزارى نمى کنند.

    Bethink thee (O Muhammad) of those of old, who went forth from their habitations in their thousands, fearing death, and Allah said unto them: Die, and then He brought them back to life. Lo! Allah is a Lord of Kindness to mankind, but most of mankind give not thanks.


  • (6236 / 50)       125 / 5

       « قبلی       1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14       بعدی »

    قرآن
    Holy Quran

    [کل قرآن]
    [استخاره]

    [دریافت فونت]

    [001  فاتحه]
    [002  بقره]
    [003  آل عمران]
    [004  نساء]
    [005  مائده]
    [006  انعام]
    [007  اعراف]
    [008  انفال]
    [009  توبه]
    [010  یونس]
    [011  هود]
    [012  یوسف]
    [013  رعد]
    [014  ابراهیم]
    [015  حجر]
    [016  نحل]
    [017  اسراء]
    [018  کهف]
    [019  مریم]
    [020  طه]
    [021  انبیاء]
    [022  حج]
    [023  مؤمنون]
    [024  نور]
    [025  فرقان]
    [026  شعراء]
    [027  نمل]
    [028  قصص]
    [029  عنکبوت]
    [030  روم]
    [031  لقمان]
    [032  سجده]
    [033  احزاب]
    [034  سبا]
    [035  فاطر]
    [036  یس]
    [037  صافات]
    [038  ص]
    [039  زمر]
    [040  مؤمن]
    [041  فصلت]
    [042  شوری]
    [043  زخرف]
    [044  دخان]
    [045  جاثیه]
    [046  احقاف]
    [047  محمد(ص)]
    [048  فتح]
    [049  حجرات]
    [050  ق]
    [051  ذاریات]
    [052  طور]
    [053  نجم]
    [054  قمر]
    [055  رحمن]
    [056  واقعه]
    [057  حدید]
    [058  مجادله]
    [059  حشر]
    [060  ممتحنه]
    [061  صف]
    [062  جمعه]
    [063  منافقون]
    [064  تغابن]
    [065  طلاق]
    [066  تحریم]
    [067  ملک]
    [068  قلم]
    [069  حاقه]
    [070  معارج]
    [071  نوح]
    [072  جن]
    [073  مزمل]
    [074  مدثر]
    [075  قیامت]
    [076  دهر]
    [077  مرسلات]
    [078  نبا]
    [079  نازعات]
    [080  عبس]
    [081  تکویر]
    [082  انفطار]
    [083  مطففین]
    [084  انشقاق]
    [085  بروج]
    [086  طارق]
    [087  اعلی]
    [088  غاشیه]
    [089  فجر]
    [090  بلد]
    [091  شمس]
    [092  لیل]
    [093  ضحی]
    [094  انشراح]
    [095  تین]
    [096  علق]
    [097  قدر]
    [098  بینه]
    [099  زلزال]
    [100  عادیات]
    [101  قارعه]
    [102  تکاثر]
    [103  عصر]
    [104  همزه]
    [105  فیل]
    [106  ایلاف (قریش)]
    [107  ماعون]
    [108  کوثر]
    [109  کافرون]
    [110  نصر]
    [111  تبت (مسد)]
    [112  اخلاص]
    [113  فلق]
    [114  ناس]

    نمایش مورد در یک صفحه


    [Print Preview]


    جستجو در وب  |  درباره سایت  |  درباره ما  |  ارتباط با ما  |  ثبت در لینکهای شخصی
    © 2004, Samin Group. All Right Reserved.
    استفاده از منابع سایت با اجازه مالک معنوی اثر و ذکر منبع بلامانع است
    Powered by Samin Web Developers.
     
    dop dat atf atfpoint پارس سوکت
    Loaded in 0.06 seconds : unzipped 131.48 kb : zipped 27.33 kb

    .