سورة إبراهيم
مکی ابراهیم [نام یکی از انبیاء]
در آیات 37 تا 42 این سوره، از دعوت و دعای این بینانگذار توحید، ابراهیم بتشکن یاد
میکند و در آیات دیگر، مطالبی از رسالت و توحید و توصیف آخرت بیان شده است. در این
سوره اشارهای هم به سرگذشت اقوام بنی اسرائیل و عاد و ثمود دارد و سرنوشتشوم تکذیب
کنندگان را یادآوری میکند. بعد از سوره نوح، در مکه، قبل از هجرت نازل شده است، به
استثنای بعضی آیات و 52 آیه دارد. استثنای بعضی آیات و 52 آیه دارد. | (52 / 50) 2 / 1
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ابراهیم : الَر كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ إِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِ رَبِّهِمْ إِلَى صِرَاطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ ﴿ 1 ﴾ جزء 13 به نام خداوند رحمتگر مهربان
الف ، لام ، راء .کتابى است که آن را به سوى تو فرود آوردیم تا مردم را به اذن پروردگارشان از تاریکیها به سوى روشنایى بیرون آورى :به سوى راه آن شکست ناپذیر ستوده . | In the name of Allah, the Beneficent, the Merciful. Alif. Lam. Ra. (This is) a Scripture which We have revealed unto thee (Muhammad) that thereby thou mayst bring forth mankind from darkness unto light, by the permission of their Lord, unto the path of the Mighty, the Owner of Praise. |
ابراهیم : اللّهِ الَّذِي لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ وَوَيْلٌ لِّلْكَافِرِينَ مِنْ عَذَابٍ شَدِيدٍ ﴿ 2 ﴾ جزء 13 خدایى که آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است از آن اوست ، و واى بر کافران از عذابى سخت. | Allah, unto Whom belongeth whatsoever is in the heavens and whatsoever is in the earth. And woe unto the disbelievers from an awful doom. |
ابراهیم : الَّذِينَ يَسْتَحِبُّونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا عَلَى الآخِرَةِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا أُوْلَئِكَ فِي ضَلاَلٍ بَعِيدٍ ﴿ 3 ﴾ جزء 13 همانان که زندگى دنیا را بر آخرت ترجیح مى دهند و مانع راه خدا مى شوند و آن را کج مى شمارند .آنانند که در گمراهى دور و درازى هستند. | Those who love the life of the world more than the Hereafter, and debar (men) from the way of Allah and would have it crooked: such are far astray. |
ابراهیم : وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلاَّ بِلِسَانِ قَوْمِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ فَيُضِلُّ اللّهُ مَن يَشَاء وَيَهْدِي مَن يَشَاء وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ﴿ 4 ﴾ جزء 13 و ما هیچ پیامبرى را جز به زبان قومش نفرستادیم ، تا[ حقایق را ]براى آنان بیان کند .پس خدا هر که را بخواهد بى راه مى گذارد و هر که را بخواهد هدایت مى کند، و اوست ارجمند حکیم. | And We never sent a messenger save with the language of his folk, that he might make (the message) clear for them. Then Allah sendeth whom He will astray, and guideth whom He will. He is the Mighty, the Wise. |
ابراهیم : وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآيَاتِنَا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللّهِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَاتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ ﴿ 5 ﴾ جزء 13 و در حقیقت ، موسى را با آیات خود فرستادیم[ و به او فرمودیم ]که قوم خود را از تاریکیها به سوى روشنایى بیرون آور، و روزهاى خدا را به آنان یادآورى کن ، که قطعا در این[ یادآورى]، براى هر شکیباى سپاسگزارى عبرتهاست. | We verily sent Moses with Our revelations, saying: Bring thy people forth from darkness unto light. And remind them of the days of Allah. Lo! therein are revelations for each steadfast, thankful (heart). |
ابراهیم : وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ اذْكُرُواْ نِعْمَةَ اللّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ أَنجَاكُم مِّنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ وَيُذَبِّحُونَ أَبْنَاءكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءكُمْ وَفِي ذَلِكُم بَلاء مِّن رَّبِّكُمْ عَظِيمٌ ﴿ 6 ﴾ جزء 13 و[ به خاطر بیاور ]هنگامى را که موسى به قوم خود گفت> :نعمت خدا را بر خود به یاد آورید، آنگاه که شما را از فرعونیان رهانید،[ همانان ]که بر شما عذاب سخت روا مى داشتند، و پسرانتان را سر مى بریدند و زنانتان را زنده مى گذاشتند، و در این[ امر ]براى شما از جانب پروردگارتان آزمایشى بزرگ بود. | And (remind them) how Moses said unto his people: Remember Allah's favor unto you when He delivered you from Pharaoh's folk who were afflicting you with dreadful torment, and were slaying your sons and sparing your women; that was a tremendous trial from your Lord. |
ابراهیم : وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِن شَكَرْتُمْ لأَزِيدَنَّكُمْ وَلَئِن كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٌ ﴿ 7 ﴾ جزء 13 و آنگاه که پروردگارتان اعلام کرد که اگر واقعا سپاسگزارى کنید،[ نعمت ]شما را افزون خواهم کرد، و اگر ناسپاسى نمایید، قطعا عذاب من سخت خواهد بود. | And when your Lord proclaimed: If ye give thanks, I will give you more; but if ye are thankless, lo! my punishment is dire. |
ابراهیم : وَقَالَ مُوسَى إِن تَكْفُرُواْ أَنتُمْ وَمَن فِي الأَرْضِ جَمِيعًا فَإِنَّ اللّهَ لَغَنِيٌّ حَمِيدٌ ﴿ 8 ﴾ جزء 13 و موسى گفت> :اگر شما و هر که در روى زمین است همگى کافر شوید، بى گمان ، خدا بى نیاز ستوده[صفات ]است. | And Moses said: Though ye and all who are in the earth prove thankless, lo! Allah verily is Absolute, Owner of Praise. |
ابراهیم : أَلَمْ يَأْتِكُمْ نَبَأُ الَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ قَوْمِ نُوحٍ وَعَادٍ وَثَمُودَ وَالَّذِينَ مِن بَعْدِهِمْ لاَ يَعْلَمُهُمْ إِلاَّ اللّهُ جَاءتْهُمْ رُسُلُهُم بِالْبَيِّنَاتِ فَرَدُّواْ أَيْدِيَهُمْ فِي أَفْوَاهِهِمْ وَقَالُواْ إِنَّا كَفَرْنَا بِمَا أُرْسِلْتُم بِهِ وَإِنَّا لَفِي شَكٍّ مِّمَّا تَدْعُونَنَا إِلَيْهِ مُرِيبٍ ﴿ 9 ﴾ جزء 13 آیا خبر کسانى که پیش از شما بودند :قوم نوح و عاد و ثمود، و آنانکه بعد از ایشان بودند[ و ]کسى جز خدا از آنان آگاهى ندارد، به شما نرسیده است ؟ فرستادگانشان دلایل آشکار برایشان آوردند، ولى آنان دستهایشان را[ به نشانه اعتراض ]بر دهانهایشان نهادند و گفتند> :ما به آنچه شما بدان ماموریت دارید کافریم ، و از آنچه ما را بدان مى خوانید سخت در شکیم. | Hath not the history of those before you reached you: the folk of Noah. and (the tribes of) Aad and Thamud, and those after them? None save Allah knoweth them. Their messengers came unto them with clear proofs, but they thrust their hands into their mouths, and said: Lo! we disbelieve in that wherewith ye have been sent, and lo! we are in grave doubt concerning that to which ye call us. |
ابراهیم : قَالَتْ رُسُلُهُمْ أَفِي اللّهِ شَكٌّ فَاطِرِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ يَدْعُوكُمْ لِيَغْفِرَ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمْ وَيُؤَخِّرَكُمْ إِلَى أَجَلٍ مُّسَمًّى قَالُواْ إِنْ أَنتُمْ إِلاَّ بَشَرٌ مِّثْلُنَا تُرِيدُونَ أَن تَصُدُّونَا عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ آبَآؤُنَا فَأْتُونَا بِسُلْطَانٍ مُّبِينٍ ﴿ 10 ﴾ جزء 13 پیامبرانشان گفتند> :مگر در باره خدا پدید آورنده آسمانها و زمین تردیدى هست ؟ او شما را دعوت مى کند تا پاره اى از گناهانتان را بر شما ببخشاید و تا زمان معینى شما را مهلت دهد <.گفتند> :شما جز بشرى مانند ما نیستید .مى خواهید ما را از آنچه پدرانمان مى پرستیدند باز دارید .پس براى ما حجتى آشکار بیاورید. | Their messengers said: Can there be doubt concerning Allah, the Creator of the heavens and the earth? He calleth you that He may forgive you your sins and reprieve you unto an appointed term. They said: Ye are but mortals like us, who would fain turn us away from what our fathers used to worship. Then bring some clear warrant. |
ابراهیم : قَالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ إِن نَّحْنُ إِلاَّ بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ وَلَكِنَّ اللّهَ يَمُنُّ عَلَى مَن يَشَاء مِنْ عِبَادِهِ وَمَا كَانَ لَنَا أَن نَّأْتِيَكُم بِسُلْطَانٍ إِلاَّ بِإِذْنِ اللّهِ وَعلَى اللّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ ﴿ 11 ﴾ جزء 13 پیامبرانشان به آنان گفتند> :ما جز بشرى مثل شما نیستیم .ولى خدا بر هر یک از بندگانش که بخواهد منت مى نهد، و ما را نرسد که جز به اذن خدا براى شما حجتى بیاوریم ، و مومنان باید تنها بر خدا توکل کنند. | Their messengers said unto them: We are but mortals like you, but Allah giveth grace unto whom He will of His slaves. It is not ours to bring you a warrant unless by the permission of Allah. In Allah let believers put their trust! |
ابراهیم : وَمَا لَنَا أَلاَّ نَتَوَكَّلَ عَلَى اللّهِ وَقَدْ هَدَانَا سُبُلَنَا وَلَنَصْبِرَنَّ عَلَى مَا آذَيْتُمُونَا وَعَلَى اللّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ ﴿ 12 ﴾ جزء 13 و چرا بر خدا توکل نکنیم و حال آنکه ما را به راه هایمان رهبرى کرده است ؟ و البته ما بر آزارى که به ما رساندید شکیبایى خواهیم کرد، و توکل کنندگان باید تنها بر خدا توکل کنند. | How should we not put our trust in Allah when He hath shown us our ways? We surely will endure that hurt ye do us. In Allah let the trusting put their trust! |
ابراهیم : وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُواْ لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّكُم مِّنْ أَرْضِنَآ أَوْ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنَا فَأَوْحَى إِلَيْهِمْ رَبُّهُمْ لَنُهْلِكَنَّ الظَّالِمِينَ ﴿ 13 ﴾ جزء 13 و کسانى که کافر شدند، به پیامبرانشان گفتند> :شما را از سرزمین خودمان بیرون خواهیم کرد مگر اینکه به کیش ما بازگردید <.پس پروردگارشان به آنان وحى کرد که حتما ستمگران را هلاک خواهیم کرد. | And those who disbelieved said unto their messengers: Verily we will drive you out from our land, unless ye return to our religion. Then their Lord inspired them, (saying) : Verily We shall destroy the wrong doers, |
ابراهیم : وَلَنُسْكِنَنَّكُمُ الأَرْضَ مِن بَعْدِهِمْ ذَلِكَ لِمَنْ خَافَ مَقَامِي وَخَافَ وَعِيدِ ﴿ 14 ﴾ جزء 13 و قطعا شما را پس از ایشان در آن سرزمین سکونت خواهیم داد .این براى کسى است که از ایستادن[ در محشر به هنگام حساب ]در پیشگاه من بترسد و از تهدیدم بیم داشته باشد. | And verily We shall make you to dwell in the land after them. This is for him who fearth My Majesty and feareth My threats. |
ابراهیم : وَاسْتَفْتَحُواْ وَخَابَ كُلُّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ ﴿ 15 ﴾ جزء 13 و[ پیامبران از خدا ]گشایش خواستند، و[ سرانجام ]هر زورگوى لجوجى نومید شد. | And they sought help (from their Lord) and every froward potentate was brought to naught; |
ابراهیم : مِّن وَرَآئِهِ جَهَنَّمُ وَيُسْقَى مِن مَّاء صَدِيدٍ ﴿ 16 ﴾ جزء 13 [آن کس که ]دوزخ پیش روى اوست و به او آبى چرکین نوشانده مى شود. | Hell is before him, and he is made to drink a festering water. |
ابراهیم : يَتَجَرَّعُهُ وَلاَ يَكَادُ يُسِيغُهُ وَيَأْتِيهِ الْمَوْتُ مِن كُلِّ مَكَانٍ وَمَا هُوَ بِمَيِّتٍ وَمِن وَرَآئِهِ عَذَابٌ غَلِيظٌ ﴿ 17 ﴾ جزء 13 آن را جرعه جرعه مى نوشد و نمى تواند آن را فرو برد، و مرگ از هر جانبى به سویش مى آید ولى نمى میرد و عذابى سنگین به دنبال دارد. | Which he sippeth but can hardly swallow, and death cometh unto him from every side while yet he cannot die, and before him is a harsh doom. |
ابراهیم : مَّثَلُ الَّذِينَ كَفَرُواْ بِرَبِّهِمْ أَعْمَالُهُمْ كَرَمَادٍ اشْتَدَّتْ بِهِ الرِّيحُ فِي يَوْمٍ عَاصِفٍ لاَّ يَقْدِرُونَ مِمَّا كَسَبُواْ عَلَى شَيْءٍ ذَلِكَ هُوَ الضَّلاَلُ الْبَعِيدُ ﴿ 18 ﴾ جزء 13 مثل کسانى که به پروردگار خود کافر شدند، کردارهایشان به خاکسترى مى ماند که بادى تند در روزى طوفانى بر آن بوزد :از آنچه به دست آورده اند هیچ[ بهره اى ]نمى توانند برد .این است همان گمراهى دور و دراز. | A similitude of those who disbelieve in their Lord: Their works are as ashes which the wind bloweth hard upon a stormy day. They have no control of aught that they have earned. That is the extreme failure. |
ابراهیم : أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللّهَ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ بِالْحقِّ إِن يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ ﴿ 19 ﴾ جزء 13 آیا در نیافته اى که خدا آسمانها و زمین را به حق آفریده ؟ اگر بخواهد شما را مى برد و خلق تازه اى مى آورد، | Hast thou not seen that Allah hath created the heavens and the earth with truth? If He will, He can remove you and bring (in) some new creation. |
ابراهیم : وَمَا ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ ﴿ 20 ﴾ جزء 13 و این[ کار ]بر خدا دشوار نیست. | And that is no great matter for Allah. |
ابراهیم : وَبَرَزُواْ لِلّهِ جَمِيعًا فَقَالَ الضُّعَفَاء لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُواْ إِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعًا فَهَلْ أَنتُم مُّغْنُونَ عَنَّا مِنْ عَذَابِ اللّهِ مِن شَيْءٍ قَالُواْ لَوْ هَدَانَا اللّهُ لَهَدَيْنَاكُمْ سَوَاء عَلَيْنَآ أَجَزِعْنَا أَمْ صَبَرْنَا مَا لَنَا مِن مَّحِيصٍ ﴿ 21 ﴾ جزء 13 و همگى در برابر خدا ظاهر مى شوند .پس ناتوانان به گردنکشان مى گویند> :ما پیروان شما بودیم .آیا چیزى از عذاب خدا را از ما دور مى کنید؟ <مى گویند> :اگر خدا ما را هدایت کرده بود، قطعا شما را هدایت مى کردیم .چه بى تابى کنیم ، چه صبر نماییم براى ما یکسان است .ما را راه گریزى نیست. | They all come forth unto their Lord. Then those who were despised say unto those who were scornful: We were unto you a following, can ye then avert from us aught of Allah's doom? They say: Had Allah guided us, we should have guided you. Whether we rage or patiently endure is (now) all one for us: we have no place of refuge. |
ابراهیم : وَقَالَ الشَّيْطَانُ لَمَّا قُضِيَ الأَمْرُ إِنَّ اللّهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَوَعَدتُّكُمْ فَأَخْلَفْتُكُمْ وَمَا كَانَ لِيَ عَلَيْكُم مِّن سُلْطَانٍ إِلاَّ أَن دَعَوْتُكُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِي فَلاَ تَلُومُونِي وَلُومُواْ أَنفُسَكُم مَّا أَنَاْ بِمُصْرِخِكُمْ وَمَا أَنتُمْ بِمُصْرِخِيَّ إِنِّي كَفَرْتُ بِمَآ أَشْرَكْتُمُونِ مِن قَبْلُ إِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿ 22 ﴾ جزء 13 و چون کار از کار گذشت[ و داورى صورت گرفت ]شیطان مى گوید> :در حقیقت ، خدا به شما وعده داد وعده راست ، و من به شما وعده دادم و با شما خلاف کردم ، و مرا بر شما هیچ تسلطى نبود، جز اینکه شما را دعوت کردم و اجابتم نمودید .پس مرا ملامت نکنید و خود را ملامت کنید .من فریادرس شما نیستم و شما هم فریادرس من نیستید .من به آنچه پیش از این مرا[ در کار خدا ]شریک مى دانستید کافرم .<آرى !ستمکاران عذابى پردرد خواهند داشت. | And Satan saith, when the matter hath been decided: Lo! Allah promised you a promise of truth; and I promised you, then failed you. And I had no power over you save that I called unto you and ye obeyed me. So blame me not, but blame yourselves. I cannot help you, nor can ye help me. Lo! I disbelieved in that which ye before ascribed to me. Lo! for wrong doers is a painful doom. |
ابراهیم : وَأُدْخِلَ الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ تَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلاَمٌ ﴿ 23 ﴾ جزء 13 و کسانى که ایمان آورده و کارهاى شایسته کرده اند به بهشتهایى درآورده مى شوند که از زیر[ درختان ]آن جویبارها روان است که به اذن پروردگارشان در آنجا جاودانه به سر مى برند، و درودشان در آنجا سلام است. | 23. And those who believed and did good works are made to enter Gardens underneath which rivers flow, therein abiding by permission of their Lord, their greeting therein: Peace! |
ابراهیم : أَلَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللّهُ مَثَلاً كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِي السَّمَاء ﴿ 24 ﴾ جزء 13 آیا ندیدى خدا چگونه مثل زده :سخنى پاک که مانند درختى پاک است که ریشه اش استوار و شاخه اش در آسمان است ؟ | Seest thou not how Allah coineth a similitude: A goodly saying, as a goodly tree, its root set firm, its branches reaching into heaven, |
ابراهیم : تُؤْتِي أُكُلَهَا كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّهَا وَيَضْرِبُ اللّهُ الأَمْثَالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ﴿ 25 ﴾ جزء 13 میوه اش را هر دم به اذن پروردگارش مى دهد .و خدا مثلها را براى مردم مى زند، شاید که آنان پند گیرند. | 25. Giving its fruit at every season by permission of its Lord? Allah coineth the similitudes for mankind in order that they may reflect. |
ابراهیم : وَمَثلُ كَلِمَةٍ خَبِيثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبِيثَةٍ اجْتُثَّتْ مِن فَوْقِ الأَرْضِ مَا لَهَا مِن قَرَارٍ ﴿ 26 ﴾ جزء 13 و مثل سخنى ناپاک چون درختى ناپاک است که از روى زمین کنده شده و قرارى ندارد. | 26. And the similitude of a bad saying is as a bad tree, uprooted from upon the earth, possessing no stability. |
ابراهیم : يُثَبِّتُ اللّهُ الَّذِينَ آمَنُواْ بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَفِي الآخِرَةِ وَيُضِلُّ اللّهُ الظَّالِمِينَ وَيَفْعَلُ اللّهُ مَا يَشَاء ﴿ 27 ﴾ جزء 13 خدا کسانى را که ایمان آورده اند، در زندگى دنیا و در آخرت با سخن استوار ثابت مى گرداند، و ستمگران را بى راه مى گذارد، و خدا هر چه بخواهد انجام مى دهد. | 27. Allah confirmeth those who believe by a firm saying in the life of the world and in the Hereafter, and Allah sendeth wrongdoers astray. And Allah doeth what He will. |
ابراهیم : أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ بَدَّلُواْ نِعْمَةَ اللّهِ كُفْرًا وَأَحَلُّواْ قَوْمَهُمْ دَارَ الْبَوَارِ ﴿ 28 ﴾ جزء 13 آیا به کسانى که[ شکر ]نعمت خدا را به کفر تبدیل کردند و قوم خود را به سراى هلاکت درآوردند ننگریستى ؟ | Hast thou not seen those who gave the grace of Allah in exchange for thanklessness and led their people down to the Abode of Loss, |
ابراهیم : جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَهَا وَبِئْسَ الْقَرَارُ ﴿ 29 ﴾ جزء 13 [در آن سراى هلاکت که ]جهنم است[ و ]در آن وارد مى شوند، و چه بد قرارگاهى است. | (Even to) hell? They are exposed thereto. A hapless end! |
ابراهیم : وَجَعَلُواْ لِلّهِ أَندَادًا لِّيُضِلُّواْ عَن سَبِيلِهِ قُلْ تَمَتَّعُواْ فَإِنَّ مَصِيرَكُمْ إِلَى النَّارِ ﴿ 30 ﴾ جزء 13 و براى خدا مانندهایى قرار دادند تا[ مردم را ]از راه او گمراه کنند .بگو> :برخوردار شوید که قطعا بازگشت شما به سوى آتش است. | And they set up rivals to Allah that they may mislead (men) from His way. Say: Enjoy life (while ye may) for lo! your journey's end will be the Fire. |
ابراهیم : قُل لِّعِبَادِيَ الَّذِينَ آمَنُواْ يُقِيمُواْ الصَّلاَةَ وَيُنفِقُواْ مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلانِيَةً مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِيَ يَوْمٌ لاَّ بَيْعٌ فِيهِ وَلاَ خِلاَلٌ ﴿ 31 ﴾ جزء 13 به آن بندگانم که ایمان آورده اند بگو> :نماز را بر پا دارند و از آنچه به ایشان روزى داده ایم ، پنهان و آشکارا انفاق کنند، پیش از آنکه روزى فرا رسد که در آن نه داد و ستدى باشد و نه دوستیى. | Tell My bondmen who believe to establish worship and spend of that which We have given them, secretly and publicly, before a day cometh wherein there will be neither traffic nor befriending. |
ابراهیم : اللّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَأَنزَلَ مِنَ السَّمَاء مَاء فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَرَاتِ رِزْقًا لَّكُمْ وَسَخَّرَ لَكُمُ الْفُلْكَ لِتَجْرِيَ فِي الْبَحْرِ بِأَمْرِهِ وَسَخَّرَ لَكُمُ الأَنْهَارَ ﴿ 32 ﴾ جزء 13 خداست که آسمانها و زمین را آفرید، و از آسمان آبى فرستاد، و به وسیله آن از میوه ها براى شما روزى بیرون آورد، و کشتى را براى شما رام گردانید تا به فرمان او در دریا روان شود، و رودها را براى شما مسخر کرد. | Allah is He Who created the heavens and the earth, and causeth water to descend from the sky, thereby producing fruits as food for you, and maketh the ships to be of service unto you, that they may run upon the sea at His command, and hath made of service unto you the rivers; |
ابراهیم : وَسَخَّر لَكُمُ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ دَآئِبَينَ وَسَخَّرَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ ﴿ 33 ﴾ جزء 13 و خورشید و ماه را که پیوسته روانند براى شما رام گردانید و شب و روز را[ نیز ]مسخر شما ساخت. | And maketh the sun and the moon, constant in their courses, to be of service unto you, and hath made of service unto you the night and the day. |
ابراهیم : وَآتَاكُم مِّن كُلِّ مَا سَأَلْتُمُوهُ وَإِن تَعُدُّواْ نِعْمَتَ اللّهِ لاَ تُحْصُوهَا إِنَّ الإِنسَانَ لَظَلُومٌ كَفَّارٌ ﴿ 34 ﴾ جزء 13 و از هر چه از او خواستید به شما عطا کرد، و اگر نعمت خدا را شماره کنید، نمى توانید آن را به شمار درآورید .قطعا انسان ستم پیشه ناسپاس است. | And He giveth you of all ye ask of Him, and if ye would count the bounty of Allah ye cannot reckon it. Lo! man is verily a wrong doer, an ingrate. |
ابراهیم : وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هَذَا الْبَلَدَ آمِنًا وَاجْنُبْنِي وَبَنِيَّ أَن نَّعْبُدَ الأَصْنَامَ ﴿ 35 ﴾ جزء 13 و[ یاد کن ]هنگامى را که ابراهیم گفت> :پروردگارا، این شهر را ایمن گردان ، و مرا و فرزندانم را از پرستیدن بتان دور دار. | And when Abraham said: My Lord! Make safe this territory, and preserve me and my sons from serving idols. |
ابراهیم : رَبِّ إِنَّهُنَّ أَضْلَلْنَ كَثِيرًا مِّنَ النَّاسِ فَمَن تَبِعَنِي فَإِنَّهُ مِنِّي وَمَنْ عَصَانِي فَإِنَّكَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿ 36 ﴾ جزء 13 پروردگارا، آنها بسیارى از مردم را گمراه کردند .پس هر که از من پیروى کند، بى گمان ، او از من است ، و هر که مرا نافرمانى کند، به یقین ، تو آمرزنده و مهربانى. | My Lord! Lo! they have led many of mankind astray. But whoso followeth me, he verity is of me. And whoso disobeyeth me, still Thou art Forgiving, Merciful. |
ابراهیم : رَّبَّنَا إِنِّي أَسْكَنتُ مِن ذُرِّيَّتِي بِوَادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ عِندَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنَا لِيُقِيمُواْ الصَّلاَةَ فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِّنَ النَّاسِ تَهْوِي إِلَيْهِمْ وَارْزُقْهُم مِّنَ الثَّمَرَاتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُونَ ﴿ 37 ﴾ جزء 13 پروردگارا، من[ یکى از ]فرزندانم را در دره اى بى کشت ، نزد خانه محترم تو، سکونت دادم .پروردگارا، تا نماز را به پا دارند، پس دلهاى برخى از مردم را به سوى آنان گرایش ده و آنان را از محصولات[ مورد نیازشان ]روزى ده ، باشد که سپاسگزارى کنند. | Our Lord! Lo! I have settled some of my posterity in an uncultivable valley near unto Thy holy House, our Lord! that they may establish proper worship; so incline some hearts of men that they may yearn toward them, and provide Thou them with fruits in order that they may be thankful. |
ابراهیم : رَبَّنَا إِنَّكَ تَعْلَمُ مَا نُخْفِي وَمَا نُعْلِنُ وَمَا يَخْفَى عَلَى اللّهِ مِن شَيْءٍ فَي الأَرْضِ وَلاَ فِي السَّمَاء ﴿ 38 ﴾ جزء 13 پروردگارا، بى گمان تو آنچه را که پنهان مى داریم و آنچه را که آشکار مى سازیم مى دانى ، و چیزى در زمین و در آسمان بر خدا پوشیده نمى ماند. | Our Lord! Lo! Thou knowest that which we hide and that which we proclaim. Nothing in the earth or in the heaven is hidden from Allah. |
ابراهیم : الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِي وَهَبَ لِي عَلَى الْكِبَرِ إِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَقَ إِنَّ رَبِّي لَسَمِيعُ الدُّعَاء ﴿ 39 ﴾ جزء 13 سپاس خداى را که با وجود سالخوردگى ، اسماعیل و اسحاق را به من بخشید .به راستى پروردگار من شنونده دعاست. | Praise be to Allah Who hath given me, in my old age, Ishmael and Isaac! Lo! my Lord is indeed the Nearer of Prayer. |
ابراهیم : رَبِّ اجْعَلْنِي مُقِيمَ الصَّلاَةِ وَمِن ذُرِّيَّتِي رَبَّنَا وَتَقَبَّلْ دُعَاء ﴿ 40 ﴾ جزء 13 پروردگارا، مرا برپادارنده نماز قرار ده ، و از فرزندان من نیز .پروردگارا، و دعاى مرا بپذیر. | My Lord! Make me to establish proper worship, and some of my posterity (also); our Lord! and accept the prayer. |
ابراهیم : رَبَّنَا اغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ وَلِلْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ يَقُومُ الْحِسَابُ ﴿ 41 ﴾ جزء 13 پروردگارا، روزى که حساب برپا مى شود، بر من و پدر و مادرم و بر مومنان ببخشاى. | Our Lord! Forgive me and my parents and believers on the day when the account is cast. |
ابراهیم : وَلاَ تَحْسَبَنَّ اللّهَ غَافِلاً عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ إِنَّمَا يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيهِ الأَبْصَارُ ﴿ 42 ﴾ جزء 13 و خدا را از آنچه ستمکاران مى کنند غافل مپندار .جز این نیست که[ کیفر ]آنان را براى روزى به تاخیر مى اندازد که چشمها در آن خیره مى شود. | Deem not that Allah is unaware of what the wicked do. He but giveth them a respite till a day when eyes will stare (in terror). |
ابراهیم : مُهْطِعِينَ مُقْنِعِي رُءُوسِهِمْ لاَ يَرْتَدُّ إِلَيْهِمْ طَرْفُهُمْ وَأَفْئِدَتُهُمْ هَوَاء ﴿ 43 ﴾ جزء 13 شتابان سر برداشته و چشم بر هم نمى زنند و[ از وحشت ]دلهایشان تهى است. | As they come hurrying on in fear, their heads upraised, their gaze returning not to them, and their hearts as air. |
ابراهیم : وَأَنذِرِ النَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيهِمُ الْعَذَابُ فَيَقُولُ الَّذِينَ ظَلَمُواْ رَبَّنَا أَخِّرْنَا إِلَى أَجَلٍ قَرِيبٍ نُّجِبْ دَعْوَتَكَ وَنَتَّبِعِ الرُّسُلَ أَوَلَمْ تَكُونُواْ أَقْسَمْتُم مِّن قَبْلُ مَا لَكُم مِّن زَوَالٍ ﴿ 44 ﴾ جزء 13 و مردم را از روزى که عذاب بر آنان مى آید بترسان .پس آنان که ستم کرده اند مى گویند> :پروردگارا، ما را تا چندى مهلت بخش تا دعوت تو را پاسخ گوییم و از فرستادگان[ تو ]پیروى کنیم[ <.به آنان گفته مى شود> ]:مگر شما پیش از این سوگند نمى خوردید که شما را فنایى نیست ؟ | And warn mankind of a day when the doom will come upon them, and those who did wrong will say: Our Lord! Reprieve us for a little while. We will obey Thy call and will follow the messengers. (It will be answered): Did ye not swear before that there would be no end for you? |
ابراهیم : وَسَكَنتُمْ فِي مَسَاكِنِ الَّذِينَ ظَلَمُواْ أَنفُسَهُمْ وَتَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنَا بِهِمْ وَضَرَبْنَا لَكُمُ الأَمْثَالَ ﴿ 45 ﴾ جزء 13 و در سراهاى کسانى که بر خود ستم روا داشتند سکونت گزیدید، و براى شما آشکار گردید که با آنان چگونه معامله کردیم ، و مثلها براى شما زدیم. | And (have ye not) dwelt in the dwellings of those who wronged themselves (of old) and (hath it not) become plain to you how We dealt with them, and made examples for you? |
ابراهیم : وَقَدْ مَكَرُواْ مَكْرَهُمْ وَعِندَ اللّهِ مَكْرُهُمْ وَإِن كَانَ مَكْرُهُمْ لِتَزُولَ مِنْهُ الْجِبَالُ ﴿ 46 ﴾ جزء 13 و به یقین آنان نیرنگ خود را به کار بردند، و[ جزاى ]مکرشان با خداست ، هر چند از مکرشان کوهها از جاى کنده مى شد. | Verily they have plotted their plot, and their plot is with Allah, though their plot were one whereby the mountains should be moved. |
ابراهیم : فَلاَ تَحْسَبَنَّ اللّهَ مُخْلِفَ وَعْدِهِ رُسُلَهُ إِنَّ اللّهَ عَزِيزٌ ذُو انْتِقَامٍ ﴿ 47 ﴾ جزء 13 پس مپندار که خدا وعده خود را به پیامبرانش خلاف مى کند، که خدا شکست ناپذیر انتقام گیرنده است. | So think not that Allah will fail to keep His promise to His messengers. Lo! Allah is Mighty, Able to Requite (the wrong). |
ابراهیم : يَوْمَ تُبَدَّلُ الأَرْضُ غَيْرَ الأَرْضِ وَالسَّمَاوَاتُ وَبَرَزُواْ للّهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ ﴿ 48 ﴾ جزء 13 روزى که زمین به غیر این زمین ، و آسمانها[ به غیر این آسمانها ]مبدل گردد، و[ مردم ]در برابر خداى یگانه قهار ظاهر شوند. | On the day when the earth will be changed to other than the earth, and the heavens (also will be changed) and they will come forth unto Allah, the One, the Almighty. |
ابراهیم : وَتَرَى الْمُجْرِمِينَ يَوْمَئِذٍ مُّقَرَّنِينَ فِي الأَصْفَادِ ﴿ 49 ﴾ جزء 13 و گناهکاران را در آن روز مى بینى که با هم در زنجیرها بسته شده اند. | Thou wilt see the guilty on that day linked together in chains. |
ابراهیم : سَرَابِيلُهُم مِّن قَطِرَانٍ وَتَغْشَى وُجُوهَهُمْ النَّارُ ﴿ 50 ﴾ جزء 13 تن پوشهایشان از> قطران <است و چهره هایشان را آتش مى پوشاند. | Their raiment of pitch, and the Fire covering their faces. |
(52 / 50) 2 / 1 | قرآن Holy Quran |
